Legislator Case Law & Legislation
III UO 1/18 AI generated

III UO 1/18 · Sąd Najwyższy

Case Number III UO 1/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem Sądu Najwyższego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 sierpnia 2018 r. (III UZP 4/18), w sprawie z odwołania D. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. o ustalenie obowiązku ubezpieczenia, na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego postanowieniem Sądu Najwyższego - Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lipca 2018 r. (III UZ 10/18), zwrócono się na podstawie art. 267 TFUE z pytaniami prawnymi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej TSUE).Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył w całości pełnomocnik (J.

Legislator headnote

AI generated

art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 130 § 1 k.p.c, art. 370 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c, art. 39821 k.p.c; III UO 1/18 · Sąd Najwyższy: S.) P. w E., domagając się jego uchylenia.W uzasadnieniu swego stanowiska skarżący wskazał, że działa na mocy art. 7, 8, 9, 30, 31, 32, 82, 83, 87 Konstytucji RP, broniąc Niezbywalnego Dobrego Imienia Naszej Umiłowanej Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej, które zostało naruszone na arenie międzynarodowej wskutek niedopuszczalnego z mocy prawa działania „sądu najwyższego”. Zdaniem skarżącego, wróg Naszej Ojczyzny w obecnym „sądzie najwyższym” i innych sądach, hańbi Jej Dobre Imię, a Ty „Mości Panie Prezydencie NRP Profesorze Lechu Kaczyński, nie Zrywasz się, za Pióro nie Chwytasz, zażalenia nie Wnosisz, a zatem dla Chwały Twojej i Twojego Imienia konieczne jest zaskarżenie tego postanowienia.

Keywords

AI generated
occupational pension rights preliminary question claim for insurance benefits statement of claim right to petition health claims

Cited Legislation

AI generated
art. 45 ust. 1 Konstytucji
78 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (zob.
art. 130 § 1 k.p.c
Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokackiego i wniesienie zażalenia objętego przymusem przez stronę osobiście jest brakiem formalnym nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym: o wykładni Traktatów; o ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii.Mając powyższe na uwadze, orzeczono w myśl art. 370 k.p.c., art.
art. 397 § 2 k.p.c
370 k.p.c., art. 397 § 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
w związku z art. 39821 k.p.c.
AI generated
III CBO 2/24
Postanowieniem z 10 października 2024 r., III CBO 2/24, Sąd Najwyższy w pkt.
I NWW 173/23
Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Cywilnej z 12 maja 2023 r., na podstawie art.
II ZOW 22/24
na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie dyscyplinarne wobec X.Y. sędzi Sądu Okręgowego w W. z uwagi na brak skargi uprawnionego oskarżyciela; kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIESygn. akt II ZOW 22/24Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych we wniosku ‎o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej z dnia 19 listopada 2021 r., w sprawie o sygn. akt […], skierowanym do Sądu Najwyższego - Izby Dyscyplinarnej, zarzucił obwinionej sędzi Sądu Okręgowego w W. X.Y. to, że:1.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w dniu 30 sierpnia 2019 r., w W. podczas rozprawy odwoławczej, jako przewodnicząca składu orzekającego w sprawie Sądu Okręgowego w W. prowadzonej pod sygn. akt […], po odroczeniu rozprawy, pomijając naradę składu orzekającego, zaprezentowała swój osobisty pogląd w zakresie istnienia dodatkowych podstaw do odroczenia rozprawy i publicznie zakwestionowała skład orzekający, powołany zgodnie z obowiązującymi przepisami do rozpoznania tej sprawy, przez podważenie niezawisłości i niezależności członka składu orzekającego sędziego X.Y.1, negując jego tytuł do uczestnictwa w tym składzie, co stanowiło naruszenie przepisu art. 89 § 1 u.s.p., po czym wydała dyspozycje podważające niezawisłe wykonywanie przez niego czynności orzeczniczych gwarantowanych przepisem art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez zarządzenie zwrócenia się do wszystkich sędziów orzekających w […] Wydziale Karnym Odwoławczym o opinie w zakresie skierowania do Ministra Sprawiedliwości wniosku o odwołanie tego sędziego, a także sędziego X.Y.2 z delegacji do Sądu Okręgowego w W. oraz dyspozycje w zakresie podjęcia dalszych czynności służbowych w tym celu, uniemożliwiając tym samym sędziemu X.Y.1 uczestnictwo w rozpoznaniu tej sprawy, co stanowiło bezprawną, sprzeczną z przepisami art. 47a § 1 i art. 47b § 1 u.s.p., ingerencję w skład orzekający powołany do rozpoznania sprawy, tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.;2.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w dniu 16 września 2019 r., jako funkcjonariusz publiczny - przewodniczący składu orzekającego w sprawie Sądu Okręgowego w W. prowadzonej pod sygn. akt […] przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że podczas trwania przerwy w rozprawie odwoławczej, bezprawnie i z pominięciem pozostałych członków tego składu, tj. sędziego referenta X.Y.3 oraz członka składu sędziego X.Y.1, wydała postanowienie o zwróceniu się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi, po czym z tego powodu zawiesiła postępowanie w sprawie, dokonując tym samym sprzecznej z przepisami art. 47a § 1 i art. 47b § 1 u.s.p., ingerencji w skład orzekający, powołany do rozpoznania na rozprawie tej sprawy, działając jednocześnie na szkodę interesu publicznego, wyrażającego się w prawidłowym funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości, tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.;3.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w dniu 10 października 2019 r., jako funkcjonariusz publiczny - przewodniczący składu orzekającego w sprawie Sądu Okręgowego w W. prowadzonej pod sygn. akt […] przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że dzień przed terminem rozprawy odwoławczej wyznaczonej na dzień 11 października 2019 r., wydała bezprawnie i z pominięciem pozostałych członków tego składu, tj. sędziego referenta X.Y.3 oraz członka składu sędziego X.Y.1 postanowienie o zwróceniu się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi, po czym z tego powodu zawiesiła postępowanie w sprawie, dokonując tym samym sprzecznej z przepisami art. 47a § 1 i art. 47b § 1 u.s.p., ingerencji w skład orzekający, powołany do rozpoznania na rozprawie tej sprawy, działając jednocześnie na szkodę interesu publicznego, wyrażającego się w prawidłowym funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości, tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.;4.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w dniu 23 września 2019 r., jako funkcjonariusz publiczny - członek składu orzekającego w sprawie Sądu Okręgowego w W. prowadzonej pod sygn. akt […] przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że dzień przed terminem rozprawy odwoławczej wyznaczonej na dzień 24 września 2019 r., wydała bezprawnie i z pominięciem pozostałych członków tego składu, tj. przewodniczącego składu i jednocześnie sędziego referenta X.Y.4 oraz członka składu sędziego X.Y.1 postanowienie o zwróceniu się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi, dokonując tym samym sprzecznej z przepisami art. 47a § 1 i art. 47b § 1 u.s.p., ingerencji w skład orzekający, powołany do rozpoznania na rozprawie tej sprawy, działając jednocześnie na szkodę interesu publicznego, wyrażającego się w prawidłowym funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości, tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.;5.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w okresie od 3 do 25 września 2019 r. w W., udzieliła wywiadów w środkach masowego przekazu, w tym dla telewizji, prasy i portali internetowych, w których podważyła status sędziego X.Y.1 oraz sędziego X.Y.2 i ich uprawnienia do pełnienia urzędu sędziego, a także ich niezawisłość i niezależność, a nadto zakwestionowała sposób realizacji kompetencji przez wiceprezesa Sądu Okręgowego w W., kierując w tym zakresie swoje wystąpienie do Ministra Sprawiedliwości, czym naruszyła art. 89 § 1 u.s.p., ponadto wyraziła publicznie poglądy na temat toczących się spraw, w których była jednym z członków składu orzekającego, naruszając wynikający z art. 82 u.s.p., obowiązek postępowania zgodnie ze ślubowaniem sędziowskim, w tym w szczególności strzeżenia powagi stanowiska sędziego i kierowania się zasadami godności i uczciwości w służbie i poza nią, to jest zachowania naruszającego zasady etyki zawodowej określone w § 2, 4, 13 i 16 Zbioru zasad etyki zawodowej sędziów, będącego załącznikiem do uchwały Nr 25/2017 Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 13 stycznia 2017 r., tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.Dekretem Ministra Sprawiedliwości Adama Bodnara z dnia 15 lutego 2024 r. sędzia Sądu Okręgowego w Szczecinie Grzegorz Kasicki został powołany na stanowisko Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości do prowadzenia m.in. przedmiotowej sprawy.Postanowieniem z dnia 16 lutego 2024 r., w sprawie o sygn. akt […] Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości sędzia Sądu Okręgowego w Szczecinie Grzegorz Kasicki na podstawie art. 112b § 1 zd. in fine i art. 53 u.s.p., postanowił wstąpić do toczącego się postępowania dyscyplinarnego, w którym Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych Piotr Schab złożył w dniu 19 listopada 2021 r., wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej, wcześniej zarejestrowanej pod sygnaturą […] (aktualnie […]).
VI U 3794/12
Zaskarżonymi decyzjami Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.
III USK 58/21
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III UO 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)‎SSN Bohdan Bieniek (sprawozdawca)‎SSN Piotr Prusinowski w sprawie zażalenia P. w E. nr […] Region […]‎na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 2018 r., sygn. akt III UZP 4/18, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 sierpnia 2018 r., odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Najwyższego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 sierpnia 2018 r. (III UZP 4/18), w sprawie z odwołania D. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. o ustalenie obowiązku ubezpieczenia, na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego postanowieniem Sądu Najwyższego - Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lipca 2018 r. (III UZ 10/18), zwrócono się na podstawie art. 267 TFUE z pytaniami prawnymi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej TSUE).Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył w całości pełnomocnik (J.

S.) P. w E., domagając się jego uchylenia.W uzasadnieniu swego stanowiska skarżący wskazał, że działa na mocy art. 7, 8, 9, 30, 31, 32, 82, 83, 87 Konstytucji RP, broniąc Niezbywalnego Dobrego Imienia Naszej Umiłowanej Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej, które zostało naruszone na arenie międzynarodowej wskutek niedopuszczalnego z mocy prawa działania „sądu najwyższego”. Zdaniem skarżącego, wróg Naszej Ojczyzny w obecnym „sądzie najwyższym” i innych sądach, hańbi Jej Dobre Imię, a Ty „Mości Panie Prezydencie NRP Profesorze Lechu Kaczyński, nie Zrywasz się, za Pióro nie Chwytasz, zażalenia nie Wnosisz, a zatem dla Chwały Twojej i Twojego Imienia konieczne jest zaskarżenie tego postanowienia.

W tych Dniach Pamięci, w których po raz 74, ze wszystkich ulic i zaułków Umiłowanej Ojczyzny Naszej, słychać niemy Krzyk Wolności Dzieci Umiłowanej Stolicy Naszej Warszawy, Jęki Rannych oraz Spazmy Matek, Żon, Sióstr i Narzeczonych, wzywam wszystkie ofiary sądów RP do protestu w formie APELU przeciwko dotychczasowemu „sądowi najwyższemu”, który to „sn” w przeszłości przez dziesięciolecia dopuszczał się haniebnych czynów w tym mordów na Bohaterach Narodowych RP, a dzisiaj hańbi Dobre Imię Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej, Stańcie do Apelu - POLEGLI NA POLU CHWAŁY - CZEŚĆ ICH PAMIĘCI !, A NAM ŻYWYM POZOSTAWILI OBOWIĄZEK WYKONANIA ICH TESTAMENTU!!!W ocenie skarżącego, Niechaj nikt się nie waży twierdzić, że wyroki sprzeczne z prawem, należy szanować lub też, że sprzeczne z prawem wyroki to pomyłki, albowiem wyroki sprzeczne z prawem są z mocy prawa nieważne, a rzekome pomyłki to zamierzone bezprawne działania sędziów, ponieważ są oraz pozostają bezkarni i nieusuwalni, a nikt nie może mieć niczym nieograniczonej władzy nad życiem i zdrowiem niewinnego skrzywdzonego człowieka, bez względu czy jest pokrzywdzonym powodem czy też pomawianym pozwanym.Dodatkowo pismami z dnia 13 i 22 sierpnia 2018 r. skarżący domagał się bezzwłocznego przekazania zażalenia do TSUE albo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (dalej ETPCZ) lub bezzwłocznego uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości we własnym zakresie oraz rozpoznania zażalenia na rozprawie, a nie na posiedzeniu niejawnym, które zostało wyznaczone na dzień 22 sierpnia 2018 r., ze względu na doniosłość społeczną, zarówno samego postanowienia jak też i zażalenia na nie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne i stąd podlega odrzuceniu. Za takim wnioskiem przemawiają następujące argumenty. Po pierwsze, przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, Konstytucji RP oraz Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego. W porządku krajowym klarownie wyjaśnia to orzecznictwo Sądu Najwyższego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 28/07, OSNC 2008 nr 2, poz. 29; z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 61/07, Biul.

SN 2008 nr 4, s. 12; z dnia 15 lipca 2008 r., III UZ 3/08, LEX nr 497695; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 29 grudnia 2016 r., III UO 4/16, LEX nr 2174070). Z kolei w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego wyjaśniono, że brak możliwości zaskarżenia orzeczenia wydanego po raz pierwszy przez Naczelny Sąd Administracyjny, jest zgodny z art. 78 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (zob. wyrok z dnia 15 listopada 2016 r., SK 46/15, LEX nr 2151877), co potwierdza standard w zakresie niezaskarżalności orzeczeń wydawanych przez najwyższe instancje sądowe w Polsce.

Konweniuje to z wyrażonym w Konstytucji RP (art.

78) prawem zaskarżenia orzeczeń wydanych w pierwszej instancji, a nie orzeczeń wydanych w związku z rozpoznawaniem zagadnienia prawnego, przekazanego powiększonemu składowi Sądu Najwyższego. Po drugie, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokackiego i wniesienie zażalenia objętego przymusem przez stronę osobiście jest brakiem formalnym nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/96, OSNC 1997 nr 6-7, poz. 77; z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, LEX nr 1408689).

Ograniczenie kręgu podmiotowego w zakresie uprawnienia do występowania przed Sądem Najwyższym akceptuje orzecznictwo ETPCZ (zob. np. wyrok z dnia 27 czerwca 2006 r. w sprawie nr 12825: Tabor przeciwko Polsce).Po trzecie, TSUE (względnie ETPCZ) nie jest sądem wyższej instancji względem Sądu Najwyższego, a pytania prejudycjalne nie są objęte kontrolą instancyjną. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym: o wykładni Traktatów; o ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii.Mając powyższe na uwadze, orzeczono w myśl art. 370 k.p.c., art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.