III UK 99/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III UK 99/06

POSTANOWIENIE

Dnia 3 października 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Herbert Szurgacz

w sprawie z odwołania S. S.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R.

o wcześniejszą emeryturę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 3 października 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt III AUa …/06,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny w R. oddalił apelację

wnioskodawcy S. S. od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 grudnia 2005 r. Od

wymienionego wyroku pełnomocnik wnioskodawcy wniósł skargę kasacyjną, która

wpłynęła do Sądu Apelacyjnego w dniu 21 lipca 2006 r. Od skargi tej nie została

uiszczona opłata podstawowa w kwocie 30 złotych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawową

zasadą

prawa

międzyczasowego

w

dziedzinie

procesu

cywilnego jest zasada bezpośredniego działania ustawy nowej. Zasada ta została

wyrażona w art. XV § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Przepisy

wprowadzające Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 297 ze zm.).

Zasada ta ma charakter ogólny w dziedzinie procesu cywilnego (por. uchwałę składu

siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r. – zasadę prawną, III

CZP 49/00, OSNC 2001 nr 4, poz. 53) i znajduje ona również zastosowanie

w

odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz.

1398), mających charakter przepisów

prawa procesowego. Wyjątek od zasady bezpośredniego działania ustawy nowej

został przewidziany w art. 149

ust. 1. Przepis ten stanowi, ze w sprawach

wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia

postępowania w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. W

niniejszej sprawie wniesienie skargi kasacyjnej, inicjującej postępowanie przed

Sądem Najwyższym, miało miejsce w czasie obowiązywania nowej ustawy o

kosztach sądowych w związku z czym, zgodnie z zasadą bezpośredniego

stosowania ustawy nowej, zastosowanie znajdują przepisy tej ustawy.

W myśl art. 36 ustawy z dnia 28

lipca 2005 r. o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych pobiera się

opłatę podstawową w kwocie 30 złotych m. in. od skargi kasacyjnej. Stosownie do

art. 1302 § 3 k.p.c., dodanym do Kodeksu postępowania cywilnego wymienioną

ustawą o kosztach sądowych, sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo

wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki

odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od

wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza

sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od

wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. W myśl uchwały Sądu

Najwyższego z dnia 26 września 2006 r., II UZP 11/06 niepubl. powołany przepis

art. 1302 § 3 k.p.c. stosuje się do środków odwoławczych i środków zaskarżenia

podlegających opłacie podstawowej, o której mowa w art. 35 i 36 ustawy o kosztach

sądowych z dnia 28 lipca 2005 r.

Z przytoczonych względów, skoro od skargi kasacyjnej nie została wniesiona

należna opłata podstawowa, na podstawie art. 130 2 § 3 k.p.c. należało orzec jak w

sentencji postanowienia