III UK 86/05 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 29 lipca 2004 r. (III U 496/04) listopada 2004 r. pełnomocnik wnioskodawczyni napisał, iż: „wnioskodawczyni
Legislator headnote
AI generatedart. 3933 k.p.c, art. 3935 k.p.c; III UK 86/05 · Sąd Najwyższy: z dnia 29 lipca 2004 r. (III U 496/04) listopada 2004 r. pełnomocnik wnioskodawczyni napisał, iż: „wnioskodawczyni
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III UK 86/05
POSTANOWIENIE
Dnia 3 czerwca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Andrzej Wasilewski
w sprawie z wniosku R. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - Oddziałowi w [...]
o wcześniejszą emeryturę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2005 r.,
na skutek kasacji wnioskodawczyni
od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]
z dnia 24 listopada 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,
odrzuca kasację.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w [...] wyrokiem z dnia 24 listopada 2004 r. (III AUa …/04)
oddalił apelację wnioskodawczyni – R. S. od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 29 lipca 2004 r. (III U 496/04)
oddalającego jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział
w T. z dnia 7 czerwca 2002 r. odmawiającej wnioskodawczyni prawa do
wcześniejszej emerytury z tytułu nad dzieckiem wymagającym stałej opieki.
W kasacji od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 24
listopada 2004 r. pełnomocnik wnioskodawczyni napisał, iż: „wnioskodawczyni
zarzucał w/w orzeczeniu sprzeczność ustaleń Sądu z zebranym materiałem w
sprawie i wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę zaskarżonej
decyzji ZUS ustalenie prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad chorym
dzieckiem.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie
ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów
powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), która weszła w życie z dniem 6
lutego 2005 r. (art. 6 tej ustawy): do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia
wydanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także do odmowy
przyjęcia kasacji do rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Kasacja powinna czynić zadość szczególnym wymaganiom formalnym
określonym w art. 3933 k.p.c., w tym między innymi powinna ona zawierać zarówno
‘przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia’ (art. 393 3 § 1 pkt. 2 k.p.c.)
oraz „przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 393 3 § 1
pkt. 3 k.p.c.). Rozpoznawana kasacja nie czyni zadość tym wymaganiom
formalnym, określonym w art. 3933 § 1 pkt. 2 i pkt 3 k.p.c., albowiem ani w petitum
kasacji, ani też w jej uzasadnieniu pełnomocnik skarżących w ogóle nie przytoczył
‘podstaw
kasacyjnych i ich uzasadnienia’ ani też nie przedstawił ‘okoliczności
uzasadniających jej rozpoznanie’.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 7 § 2 w
związku z art. 3935 i art. 3933 § 1 pkt 2 i pkt 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Teza:
Jeżeli kasacja nie czyni zadość wymaganiom formalnym określonym w art.
3933 § 1 pkt. 2 i pkt 3 k.p.c., podlega ona odrzuceniu (art. 393 7 § 2 w związku z art.
3935 k.p.c.).