III UK 44/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III UK 44/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z wniosku S. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w J.

o wcześniejszą emeryturę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,

na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 19 listopada 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca S. P. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –

Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 19 listopada 2004 r. III AUa

…/04 w sprawie o wcześniejszą emeryturę. Kasację oparł na podstawie naruszenia

prawa materialnego a jako okoliczność uzasadniającą jej rozpoznanie przedstawił

potrzebę wykładni prawa, a w szczególności rozstrzygnięcie kwestii, czy

dopuszczalne jest sumowanie okresów, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 oraz §

15 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku

emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w

szczególnym

charakterze.

orzecznictwie -

W

tym

przedmiocie

występują

rozbieżności

w

„ choćby rozbieżność między wyrokami Sądu I i II instancji w

niniejszej sprawie a wyrokiem i uzasadnieniem Sądu apelacyjnego w Katowicach z

dnia 2. 12. 1998 r. sygn. akt III AUa 1105/98, OSA 1999/10/51”, w którym

stwierdzono brak zakazu sumowania okresów zatrudnienia w szczególnych

warunkach i okresów zatrudnienia w szczególnym charakterze.

Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania

lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.

393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania

jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna. W

tym przypadku skarżący wskazał na potrzebę wykładni prawa powołując się na

rozbieżności w orzecznictwie sądów apelacyjnych. W rzeczywistości nie zachodzi

potrzeba wykładni prawa, gdyż przedstawiona kwestia była już przez Sąd

Najwyższy rozważana i nie ma rozbieżności w orzecznictwie. W najnowszym

orzeczeniu – wyroku

z dnia 18 stycznia 2005 r. II UK 137/04 Sąd Najwyższy

stwierdził, że „przepisy § 4 ust. 1 pkt 3 oraz § 15 rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w

szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze

zm.) nie przewidują możliwości zaliczania nauczycielom do okresów pracy w

szczególnym charakterze jakichkolwiek innych okresów zatrudnienia, nawet

uznanych w myśl rozporządzenia za wykonywane w szczególnym charakterze, tym

bardziej więc nie jest dopuszczalne łączenie okresów pracy w warunkach

szczególnych z pracą w szczególnym charakterze”. Nie istnieje potrzeba wykładni

prawa w kwestii, co do której Sąd Najwyższy już się wypowiedział a w jego

orzecznictwie nie występują rozbieżności.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.