III UK 42/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III UK 42/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z wniosku J. G.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.

o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej

działalności gospodarczej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,

na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J. G. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –

Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 26 października 2004 r. III

AUa …/04 w sprawie o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu

prowadzenia działalności gospodarczej. Kasację oparł na obu podstawach

wymienionych w art. 3931 k.p.c.

i przedstawił następującą okoliczność

uzasadniającą jej rozpoznanie: „w sprawie występuje zagadnienie prawne

wymagające rozstrzygnięcia a budzące wątpliwości rysujące się na tle stanu

faktycznego sprawy sprowadzające się do pytania czy osoba prowadząca

działalność

gospodarczą

podlegającą

obowiązkowemu

ubezpieczeniu

społecznemu ma prawo do wyłączenia z obowiązku podlegania ubezpieczeniu

społecznemu na podstawie zgłoszeń w urzędzie skarbowym przerw czy też

zawieszenia prowadzonej działalności w świetle przepisów ustawy o systemie

ubezpieczeń społecznych i prawa o działalności gospodarczej”.

Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania

lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.

393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania

jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna.

Przedstawiony w kasacji problem nie nosi cech istotnego zagadnienia prawnego,

gdyż nie wskazuje się przepisów prawnych, których zastosowanie mogłoby budzić

wątpliwości. Wnoszący kasacje powołuje się na dwie ustawy a sformułowanie

zagadnienia wskazuje, że chodzi mu o to, aby Sąd Najwyższy znalazł podstawę

prawną uzasadniającą jego żądanie. Nie uzasadnia przyjęcia kasacji do

rozpoznania przedstawienie zagadnienia bez powołania się na konkretne przepisy

prawa.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.