III UK 37/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III UK 37/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z wniosku:

1. J. S.- Przedsiębiorstwa Budowlano Usługowego "S." s.j. w S., 2. M. F.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.

o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,

na skutek kasacji wnioskodawcy J. S. Przedsiębiorstwa Budowlano Usługowego

"S." s.j. w S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 9 grudnia 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J. S. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –

Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 9 grudnia 2004 r. III AUa …/04

w sprawie o objęcie pracowniczym ubezpieczeniem społecznym M. F., którego to

prawa odmówiono wobec stwierdzenia, że umowa o prace miedzy wnioskodawcą a

M. F. była nieważna jako czynność prawna pozorna. Kasację oparł na obu

podstawach wymienionych w art. 3931 k.p.c. a jako okoliczności uzasadniające jej

rozpoznanie przedstawił następujące zagadnienia prawne: 1. „czy zasadnym jest

oddalenie odwołania na podstawie art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 2 i 300 k.p.,

podczas gdy Prokuratura Rejonowa w P. postanowieniem z dnia 14.12.2004 r.

sygn. akt I Ds. …/04 umarza śledztwo wobec wnioskodawczyni o podejrzenie

popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.”, 2. „czy w sposób rażący nie narusza

się art. 60 k.c. w zw. z art. 300 k.p. przez przyjęcie, że ustalenie wynagrodzenia za

pracę na poziomie 2.500 zł brutto miesięcznie przy zawarciu umowy o prace na

czas ściśle określony, jednego roku, jest podstawą do unieważnienia takiej umowy

w związku z art. 58 § 2 k.c. (lub art. 83 § 1 k.c.) na tej podstawie, że pracownik po

35 dniach pracy przeszedł na zwolnienie lekarskie w związku z chorobą

uniemożliwiającą

dalsze

świadczenie

pracy”, 3.

„czy można

wyłączyć

z

obowiązkowego ubezpieczenia społecznego wynikającego z art. 6 i nast. Ustawy z

dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych pracownicę na podstawie

art. 58 § 2 k.c. (lub art. 83 § 1 k.c.) w związku z art. 300 k.p., która zgodnie z

definicją art.22 kodeksu pracy po zawarciu umowy o pracę, pracę faktycznie

świadczyła, pod kierownictwem pracodawcy, pracodawca pracę przyjmował i za

pracę płacił wynagrodzenie”.

Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania

lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.

393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania

jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna.

Wnioskodawca wprawdzie wskazał problemy stanowiące według niego istotne

zagadnienie prawne, jednak faktycznie przedstawione pytania nie dotyczą kwestii

prawnych lecz oceny konkretnego stanu faktycznego. W zaskarżonym wyroku

przyjęto, że umowa, mająca formalnie cechy umowy o pracę (art. 22 k.p.), została

zawarta dla pozoru, gdyż zamiarem stron ją zawierających było osiągnięcie innych

skutków niż świadczenie pracy za wynagrodzeniem. To stanowisko Sądu dotyczy

ustaleń faktycznych a nie oceny prawnej. Przedstawione w kasacji pytania maja na

celu dokonanie przez Sąd Najwyższy oceny prawidłowości poczynionych ustaleń

faktycznych. Nie jest to istotne zagadnienie prawne w rozumieniu powołanego na

wstępie przepisu.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.