III UK 30/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III UK 30/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z wniosku:

1. B. Z.,

2. J. S. Przedsiębiorstwa Budowlano - Usługowego 'S." s.j. w S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.

o istnienie obowiązku ubezpieczenia,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,

na skutek kasacji wnioskodawcy J. S. Przedsiębiorstwa Budowlano Usługowego

"S." s.j. w S.od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J. S. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –

Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 30 września 2004 r. III AUa

…/04 w sprawie o objęcie pracowniczym ubezpieczeniem społecznym B. Z.,

którego to prawa odmówiono wobec stwierdzenia, że umowa o prace miedzy

wnioskodawcą a B. Z. była nieważna jako czynność prawna pozorna (art. 83 § 1

k.c.). Kasację oparł na obu podstawach wymienionych w art. 3931 k.p.c. a jako

okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie przedstawił następujące zagadnienia

prawne: 1. „czy zasadnym jest oddalenie odwołania na podstawie art. 83 § 1 k.c. w

związku z art. 2 i 300 k.p., podczas gdy Prokuratura Rejonowa w R. sygn. akt I Ds.

../04 umarza śledztwo wobec wnioskodawczyni o podejrzenie popełnienia

przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.”, 2. „czy skoro przepis art. 60 k.c. w zw. z art. 300

k.p. pozwala stronom czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy o prace

na swobodne i dowolne kształtowanie jej warunków tj. czasu jej trwania, warunków

wynagradzania i miejsca świadczenia pracy, co istotnie miało miejsce w niniejszej

sprawie i wnioskodawczyni pracę faktycznie świadczyła, to czy uprawnione jest

stanowisko Sądu, iż zawarta umowa jest nieważna”, 3. „czy zasadnym jest w

obowiązującym stanie prawnym przyjęcie pozorności umowy o pracę w

okolicznościach, gdy wnioskodawczyni po 37 dniach pracy zachorowała, legalnie

przebywała na zwolnieniu lekarskim i z tej przyczyny nie świadczyła pracy”.

Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania

lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.

393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania

jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna.

Wnioskodawca wprawdzie wskazał problemy stanowiące według niego istotne

zagadnienie prawne, jednak faktycznie przedstawione pytania nie dotyczą kwestii

prawnych lecz oceny konkretnego stanu faktycznego. W zaskarżonym wyroku

przyjęto, że umowa mająca formalnie cechy umowy o pracę, została zawarta dla

pozoru, gdyż zamiarem stron ją zawierających było osiągnięcie innych skutków niż

świadczenie pracy za wynagrodzeniem. To stanowisko Sądu dotyczy ustaleń

faktycznych a nie oceny prawnej. Przedstawione w kasacji pytania maja na celu

dokonanie przez Sąd Najwyższy oceny prawidłowości poczynionych ustaleń

faktycznych. Nie jest to istotne zagadnienie prawne w rozumieniu powołanego na

wstępie przepisu.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.