III UK 194/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III UK 194/04

POSTANOWIENIE

Dnia 7 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z wniosku T. B.

i "O. Club" s.c. A. B. i J. B.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - Oddziałowi w R.

o ustalenie istnienia ubezpieczenia społecznego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 7 stycznia 2005 r.,

na skutek kasacji wnioskodawczyni T.B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 20 maja 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni

T.

B. wniosła

kasację

od

wyroku

Sądu

Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 20 maja

2004 r. III AUa …/04 w sprawie o objęcie pracowniczym ubezpieczeniem

społecznym, którego to prawa jej odmówiono po ustaleniu, że nie pozostawała

w zatrudnieniu na podstawie ważnej umowy o pracę wobec pozorności zawartej

umowy. Kasację oparła na podstawie naruszenia prawa materialnego przez

niewłaściwe zastosowanie art. 3531 k.c. i błędną wykładnię art. 58 § 1 k.c. w

związku z art. 300 k.p. i art. 22 k.p. a jako okoliczność uzasadniającą jej

rozpoznanie

wskazała potrzebę „ dokonania wykładni przepisów prawa

materialnego a w szczególności wzajemnej korelacji przepisów kodeksu

cywilnego i kodeksu pracy przez wskazanie czy do stosunku pracy – umowy o

pracę, która spełnia przesłanki przewidziane przepisami prawa pracy można

stosować bezpośrednio przepisy kodeksu cywilnego a w szczególności przepis

art. 3531”.

Oceniając

podstawy

uzasadniające

przyjęcie

kasacji

do

rozpoznania lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co

następuje. Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić

przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne

zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna. Powyższego

przepisu nie stosuje się z mocy § 2, jeżeli zaskarżone orzeczenie oczywiście

narusza prawo albo gdy zachodzi nieważność postępowania.

W niniejszej kasacji skarżący powołuje się na potrzebę dokonania

wykładni prawa, jednak z treści przedstawienia tej okoliczności wynika, że

chodzi mu o ocenę prawidłowości zastosowania prawa w konkretnym stanie

faktycznym a mianowicie oceny zgodności z prawem „umowy o pracę, która

spełnia przesłanki przewidziane przepisami prawa”. Przedstawiony tu stan

faktyczny jest odmienny niż ustalony w zaskarżonym wyroku, w którym ocena

prawna została oparte na tym, że nie istniała ważna umowa o pracę. W kasacji,

która nie jest oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania,

ustalenia faktyczne nie mogą być skutecznie kwestionowane, zatem wskazane

okoliczności, mające być podstawą przyjęcia kasacji do rozpoznania, nie mają

odniesienia do rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku. Nie

występuje zatem ani istotne zagadnienie prawne, ani potrzeba wykładni

przepisów prawnych, skoro przedstawione w kasacji wątpliwości nie odnoszą

się do treści zaskarżonego wyroku.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.

odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.