III UK 193/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III UK 193/04

POSTANOWIENIE

Dnia 7 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z wniosku H. Ś.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - Oddziałowi w S.

o prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 7 stycznia 2005 r.,

na skutek kasacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych w S.

z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. akt IV Ua …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł kasację od

wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z

dnia 30 czerwca 2004 r. IV Ua …/04 w sprawie z wniosku H.Ś. o jednorazowe

odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy. Kasację oparł na obu podstawach

wymienionych w art. 3931 k.p.c. a jako okoliczność uzasadniającą jej

rozpoznanie wskazał występujące rozbieżności w orzecznictwie sądów na tle

stosowania art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu

społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 199,

poz. 1673) oraz oczywiste naruszenie prawa.

Oceniając

podstawy

uzasadniające

przyjęcie

kasacji

do

rozpoznania lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co

następuje. Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić

przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne

zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna. Powyższego

przepisu nie stosuje się z mocy § 2, jeżeli zaskarżone orzeczenie oczywiście

narusza

prawo

albo

gdy

zachodzi

nieważność

postępowania.

Z

przedstawionych w kasacji okoliczności nie można wyciągnąć wniosku, że

istnieje potrzeba wykładni powołanego przepisu prawa materialnego. Nie

wskazuje się bowiem żadnych wątpliwości w interpretacji przepisu, które

należałoby wyjaśnić. Powoływanie się na rozbieżności w orzecznictwie sądów

bez przytoczenia sprzecznych orzeczeń nie uzasadnia potrzeby wykładni

prawa.

Oczywiste naruszenie prawa jest przeszkodą do odmowy przyjęcia

kasacji jeżeli naruszenie takie nastąpiło. Przy przedstawianiu okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji muszą być wskazane uchybienia

stanowiące oczywiste naruszenie prawa. O oczywistym naruszeniu prawa

można mówić wówczas, gdy błąd w zastosowaniu prawa lub jego wykładni jest

wyraźny i dostrzegalny bez konieczności dokonania głębszej analizy. Tego

rodzaju błędu wnoszący kasację nie wskazuje, a zatem przepis art. 393 § 2

k.p.c. nie daje podstawy do przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 i 2 k.p.c.

odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.