III UK 102/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III UK 102/07

POSTANOWIENIE

Dnia 4 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Korzeniowski

w sprawie z odwołania J/ L.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

o prawo do emerytury nauczycielskiej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 4 marca 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 17 maja 2007 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z 17 maja 2007 r. oddalił apelację J. L. od wyroku

Sądu Okręgowego z 11 maja 2006 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji

odmawiającej mu emerytury wobec niespełnienia warunków do zwykłej emerytury i

braku okresu pracy nauczycielskiej w zakresie wniosku o emeryturę na podstawie

Karty Nauczyciela, w szczególności wobec niemożności uznania pracy choreografa

jako okresów pracy nauczycielskiej.

Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach.

Wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na „potrzebę wykładni art. 1,

86 i 88 Karty Nauczyciela w związku z art. 2, 3 i 7 ustawy O systemie oświaty, w

zakresie interpretacji użytych w tych przepisach określeń nauczyciela oraz placówki

oświatowej

w

kontekście

uprawnień

emerytalnych

zatrudnionych

w

tych

placówkach nauczycieli, z uwzględnieniem nauczycieli zawodu”.

Sąd Najwyższy zważył:

Skarga zasadniczo winna być odrzucona z braku uzasadnienia wniosku o

przyjęcie jej do rozpoznania. Wniosek i jego uzasadnienie to dwa konieczne

elementy konstrukcyjne pozostające w koniunkcji, stąd winny wystąpić łącznie (art.

3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Chodzi o uzasadnienie odrębne od uzasadnienia podstaw

skargi, gdyż są to samodzielne uzasadnienia (art. 398 4 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.).

Uzasadnienie podstaw skargi nie zastępuje braku uzasadnienia wniosku, gdyż na

etapie przedsądu ocenie podlega tylko wskazywana podstawa przyjęcia skargi a

podstawy kasacyjne skargi oceniane są dopiero po przyjęciu jej do rozpoznania.

Odrębne uzasadnienie wniosku jest konieczne tym bardziej, gdy skarga odwołuje

się do przesłanki, która w założeniu przez jej rozpoznanie ma realizować interes

systemu prawa. Brak uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi traktowany jest w

orzecznictwie jako brak nieusuwalny skutkujący jej odrzuceniem na podstawie art.

3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Próba odejścia od tego reżimu z założeniem, iż w samym wniosku może być

zawarte jego uzasadnienie również nie pozwala tego stwierdzić. Pożądana jest

bowiem argumentacja, która jurydycznie wykazuje przesłankę przedsądu. W

pierwszej kolejności sama przesłanka musiałaby być odpowiednio przedstawiona. Z

jej redakcji wynika, że nawiązuje do podstawy z art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c., jednakże

nie wykazuje na czym polegają poważne wątpliwości w wykładni przepisów.

Wniosek nawet nie używa takiego pojęcia i poprzestaje tylko na wskazaniu na

samą potrzebę wykładni przepisów. W istocie podana potrzeba wykładni przepisów

sprowadza się tylko do zwykłej wykładni prawa. Taka wykładnia prawa nie stanowi

podstawy (przesłanki) przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W przeciwnym

razie skarga kasacyjna nie miałaby granic a postępowanie kasacyjne byłoby

kolejną (trzecią instancją). Przysługuje wszak od prawomocnego wyroku. Stawia

zatem warunki, które decydują o jej przyjęciu i których można wymagać od

profesjonalnych pełnomocników.

Z tych motywów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na mocy art. 398 9 § 2

k.p.c.