III SZ 6/05 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 7 czerwca 2005 r.

III SZ 6/05

Dopuszczalna jest kasacja od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odrzucające odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Przewodniczący SSN Roman Kuczyński, Sędziowie SN: Zbigniew Hajn,

Zbigniew Myszka (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca

2005 r. sprawy z odwołania Miasta G.W. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o ochronę konkurencji, na skutek zażalenia odwołującego

się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

W zażaleniu Miasta G.W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie

Wydziału Cywilnego z dnia 3 marca 2005 r. odrzucające kasację, które wniesiono na

podstawie art. 39318 § 1 k.p.c. w związku z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o

zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98, powoływanej dalej jako ustawa z

22 grudnia 2004 r.), a także art. 115 k.c. domagano się zmiany zaskarżonego postanowienia i przyjęcia kasacji do rozpoznania, „względnie jego uchylenia”. W ocenie

wnoszącego zażalenie postępowanie wywołane jego odwołaniem od decyzji Prezesa

UOKiK jest postępowaniem odrębnym i kasacja od orzeczeń sądu drugiej instancji

przysługuje na mocy art. 47935 § 2 k.p.c. w związku z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia

2004 r. „Godzi się także wskazać, że w tym konkretnym przypadku - odrzucenia

odwołania Miasta G.W. w oparciu o nieistniejący w toku wydawania orzeczeń przepis

Kodeksu postępowania cywilnego a następnie li tylko ze względów formalnych nie

dopuszczenie do rozpoznania sprawy - naruszone zostałoby konstytucyjne prawo do

sądu, zaś dyspozycja art. 8 Konstytucji RP wymaga, by jej przepisy stosować bezpośrednio - a więc także jej przepis art. 45”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione, chociaż wstępnie należy odrzucić pogląd wnoszącego zażalenie, że kasacja od orzeczeń sądu ochrony konkurencji i konsumentów - sądu drugiej instancji jest zawsze dopuszczalna z uwagi na treść art. 479 35 § 2

k.p.c. Tymczasem prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że jego

szczególny charakter wyraża się w tym, iż dopuszcza on kasację od orzeczenia sądu

drugiej instancji orzekającego w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów wprawdzie niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, ale równocześnie na zasadach określonych w art. 392 i nast. k.p.c. (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 października 1998 r., I CKN 265/98, OSP 2000 nr

5, poz. 68).

Równocześnie zaskarżone kasacją postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2004 r. - oddalające zażalenie na postanowienie Sądu

Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 27

maja 2004 r. - odrzucające odwołanie Miasta G.W. od decyzji Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 27 listopada 2003 r. zostało wydane w

przedmiocie odrzucenia odwołania (mającego prawną naturę pozwu) i kończyło postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 392 k.p.c. w związku z art. 3 ustawy z 22

grudnia 2004 r., a przeto kasacja jest dopuszczalna, co wcale nie przesądza o tym,

czy zostanie ona przyjęta do rozpoznania w ramach tzw. przedsądu, którego sprawowanie należy do najwyższej instancji sądowej.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.