III SW 96/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 96/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Zbigniew Myszka

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2011 r.

sprawy z protestu wyborczego w sprawie J. M. D.

przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu

Rzeczypospolitej Polskiej,

postanawia:

pozostawić protest bez dalszego biegu.

Uzasadnienie.

J. M. D., jako uprawniony wyborca, wniósł na podstawie art. 82 § 1 Kodeksu

wyborczego protest wyborczy przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP i Senatu

RP, przeprowadzonych 9 października 2011 r.

W obszernym piśmie wnoszący protest sformułował tylko jeden zarzut

odnoszący się bezpośrednio do głosowania podczas wyborów przeprowadzonych 9

października 2011 r. w obwodzie nr […]. Stwierdził mianowicie, że „wszyscy, który

oddali swój głos w wyborach z dnia 9 października 2011 r. przede mną, a

głosowałem koło południa, oddali swój głos niezgodnie z przepisami prawa

polskiego. Jestem bowiem pierwszą osobą na tej liście w tym obwodzie, która – co

jest doprawdy śmieszne – nie podpisała się „do góry nogami”. Jeśli zatem te osoby

mają się w przyszłości podpisywać tak jak ja - to wybory w M., a pewnie także w

całej Polsce, należy powtórzyć.”

Pozostałe kwestie poruszone w piśmie wnoszącego protest dotyczyły

różnych aspektów życia politycznego, społecznego i ekonomicznego, ale nie

wiązały się w żaden sposób z wyborami do Parlamentu.

Państwowa Komisja Wyborcza, odnosząc się do przesłanego odpisu

protestu, wniosła o pozostawienie go bez dalszego biegu na podstawie art. 243 § 1

Kodeksu wyborczego. Zdaniem Komisji, wnoszący protest nie sformułował w nim

zarzutów, o jakich mowa w art. 82 Kodeksu wyborczego.

Prokurator Generalny, zajmując stanowisko co do zasadności protestu

wyborczego, wniósł o pozostawienie go bez dalszego biegu na podstawie art. 241 §

3 w związku z art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego. W ocenie Prokuratora

Generalnego, podniesione w proteście zarzuty nie mieszczą się w zakresie

przedmiotowym protestu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

(Dz.U. Nr 21, poz. 112), przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w

okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu: 1)

dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI

Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników

głosowania lub wyników wyborów lub 2) naruszenia przepisów Kodeksu

wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników

wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.

Według art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego, wnoszący protest powinien

sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których

opiera swoje zarzuty.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez

osobę do tego nieuprawnioną albo niespełniający warunków określonych w art. 241

Kodeksu wyborczego.

2. Protest wniesiony przez J. M. D. należało pozostawić bez dalszego biegu,

ponieważ nie spełnia on warunków określonych w art. 241 § 3 w związku z art. 82 §

1 Kodeksu wyborczego.

Wnoszący protest zaskarżył ważność wyborów do Sejmu RP i Senatu RP w

obwodzie nr […] z powodu nieważności głosów oddanych przez wyborców w

wyborach przeprowadzonych 9 października 2011 r. Nieważność ta miała być

skutkiem składania przez wyborców, po pobraniu kart do głosowania, podpisów

potwierdzających pobranie kart w przeznaczonej na to rubryce spisu wyborców w

postaci „do góry nogami”.

Zarzuty protestu nie dotyczą ani dopuszczenia się przestępstwa przeciwko

wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na

przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów, ani

naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia

wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.

Wnoszący protest nie powołał się – choćby opisowo - na naruszenie jakiegokolwiek

przepisu prawa wyborczego dotyczącego głosowania albo ustalenia wyniku

wyborów, a w istocie rzeczy kwestionuje przyjęty powszechnie w praktyce

wszystkich obwodowych komisji wyborczych sposób składania przez wyborcę

podpisu potwierdzającego obiór kart do głosowania.

Kwestię sposobu składania przez wyborcę podpisu przy odbiorze kart do

głosowania reguluje art. 52 § 2 Kodeksu wyborczego. Zgodnie z tym przepisem, po

okazaniu obwodowej komisji wyborczej dokumentu umożliwiającego stwierdzenie

jego tożsamości wyborca otrzymuje od komisji kartę do głosowania właściwą dla

przeprowadzanych wyborów, opatrzoną jej pieczęcią. Wyborca potwierdza

otrzymanie karty do głosowania własnym podpisem w przeznaczonej na to rubryce

spisu

wyborców.

Przytoczony

przepis

prawa

wyborczego

nie

określa

szczegółowych wymagań, jakim ma odpowiadać własnoręczny podpis wyborcy na

tym etapie głosowania (pobierania kart do głosowania). Sposób składania podpisu

na liście wyborców (w szczególności jego układ graficzny) nie może stanowić

przedmiotu zarzutu protestu wyborczego.

Twierdzenia wnoszącego protest powinny odpowiadać ustawowemu pojęciu

zarzutów protestu wyborczego, określonemu obecnie w art. 82 § 1 Kodeksu

wyborczego. Zarzuty podniesione w proteście wniesionym przez J. M. D. nie

mieszczą się w zakresie przedmiotowym protestu wyborczego, dlatego protest

należało pozostawić bez dalszego biegu.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy, orzekając na podstawie art. 243 § 1

Kodeksu wyborczego, pozostawił bez dalszego biegu protest niespełniający

warunków określonych w art. 241 § 3 w związku z art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego.