Legislator Case Law & Legislation
III SW 9/06 AI generated

III SW 9/06 · Sąd Najwyższy

Case Number III SW 9/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie siedmiu sędziów

Legislator summary

AI generated

września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. nr 47, poz. 544 ze zm.) uchwałą z dnia 22 maja 2006 r. postanowiła odrzucić

Legislator headnote

AI generated

III SW 9/06 · Sąd Najwyższy: września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. nr 47, poz. 544 ze zm.) uchwałą z dnia 22 maja 2006 r. postanowiła odrzucić

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III SW 9/06

POSTANOWIENIE

Dnia 4 sierpnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący)

SSN Krystyna Bednarczyk

SSN Katarzyna Gonera

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

SSN Jerzy Kuźniar

SSN Maria Tyszel

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie ze skargi Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta RP […]

na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 22 maja 2006 r.,

w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 sierpnia 2006 r.,

postanawia:

oddala skargę.

Uzasadnienie

Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie art. 87h ust. 1 ustawy z dnia 27

września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r.

nr 47, poz. 544 ze zm.) uchwałą z dnia 22 maja 2006 r. postanowiła odrzucić

sprawozdanie

wyborczego

o

przychodach,

Komitetu

wydatkach

Wyborczego

i

Kandydata

zobowiązaniach

na

finansowych

Prezydenta

RP

[…],

uczestniczącego w wyborach na urząd Prezydenta RP, zarządzonych na dzień 9

października 2005 r.

Podstawę faktyczną uchwały stanowiło ustalenie faktu

przyjęcia przez Komitet Wyborczy i przeznaczenia na finansowanie kampanii

wyborczej kwoty 3000 zł wpłaconej przez T. K. w dniu 21 września 2005 r. jako

darowizna na cele kampanii wyborczej na konto Komitetu w formie gotówkowej. W

ocenie Państwowej Komisji Wyborczej, stanowiło to naruszenie art. 85 ust. 7

ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie którego

wpłaty na rzecz Komitetu w wysokości przekraczającej dwukrotność minimalnego

wynagrodzenia za pracę mogą być dokonywane jedynie czekiem, przelewem lub

kartą płatniczą. Równocześnie więc na podstawie art. 87f ust. 1 tej ustawy

stwierdzono przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości środków

finansowych w kwocie 3000 zł.

Ponadto w dniach 7 i 23 listopada 2005 r. Komitet Wyborczy dokonał

przelewu środków na łączną kwotę 2000 zł na rachunek Funduszu Wyborczego

partii „P. […]” celem sfinansowania wydatków tego Komitetu uczestniczącego w

wyborach parlamentarnych, przeprowadzonych w dniu 25 września 2005 r.,

naruszając art. 84a ust. 3 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

na podstawie którego komitet może wydatkować zgromadzone środki jedynie na

cele związane z wyborami i nie może ich przeznaczać na pokrywanie wydatków

innych komitetów wyborczych. Nieprawidłowość tę potwierdził biegły rewident

badający sprawozdanie wyborcze.

Pełnomocnik finansowy Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta RP

[…] w skardze na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej wniósł o uchylenie jej w

całości, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych. Podniósł, że fakt dokonania

wpłaty przez T. K. w formie gotówkowej nie wynika z historii rachunku bankowego i

nie został zaznaczony na wyciągu bankowym. Dalej twierdził, że art. 84a ust. 3

ustawy

wyborze

Prezydenta

Rzeczypospolitej

Polskiej

został

niewłaściwie

zastosowany do przekazania kwoty 2000 zł na rachunek Funduszu Wyborczego

partii „P. […]” wywodząc, że zakaz dotyczy jedynie przekazywania środków

Funduszu Wyborczego na rzecz innego komitetu wyborczego innego kandydata na

prezydenta. Jednocześnie przyznał, że nadwyżka finansowa w kwocie 2000 zł,

powstała po rozliczeniu wyborów, została przekazana na rzecz Fundacji Anny

Dymnej „Mimo wszystko”, zgodnie z art. 87g ust. 8 ustawy o wyborze Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej.

Państwowa Komisja Wyborcza zarzuty skargi uznała za bezzasadne,

wskazując, że wniesienie wpłaty gotówkowej przez T. K. potwierdza brak

wskazania rachunku bankowego wpłacającego oraz określenie tytułu operacji jako

„wpłata”. Odnośnie do przekazania środków Komitetowi Wyborczemu partii „P.

[…]”, powołała się na załączone do sprawozdania Komitetu oświadczenie

pełnomocnika finansowego, określające przyczynę przelewu jako „brak środków na

pokrycie faktur dotyczących kampanii wyborczej do Sejmu” oraz niewykazanie w

sprawozdaniu uzyskania nadwyżki pozyskanych środków nad poniesionymi

wydatkami.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczących formy wpłaty dokonanej

na rzecz Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta RP […]od T.K. K. w

kwocie 3000 zł w dniu 21 września 2005 r. okazał się chybiony. Sąd Najwyższy

uzyskał dowód z banku prowadzącego rachunek komitetu, potwierdzający sposób

dokonania tej wpłaty. W piśmie z dnia 19 lipca 2006 r. […] Bank […] na podstawie

danych z systemu informatycznego, że wpłata ta dokonana została w Oddziale

Banku

w R. i zarejestrowana została jako wpłata gotówkowa. Przy tym ustaleniu

naruszenie art. 85 ust. 7 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

stało się niewątpliwe.

Pełnomocnik finansowy nie podważał faktu dokonania wpłaty 2000 zł z

Funduszu Wyborczego Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta RP […] na

rzecz

Funduszu

Wyborczego

„P.

[…]”,

wynikającego

zarówno

z

treści

sprawozdania finansowego Komitetu, jak i z zapisów historii rachunku bankowego

oraz opinii biegłego rewidenta. W załączniku do sprawozdania pełnomocnik

stwierdził, że kwota 2000zł została przelana na rachunek Funduszu Wyborczego

„P. […]” z powodu braku środków na pokrycie faktur dotyczących kampanii

wyborczej do Sejmu i Senatu RP. Wynika stąd, że nie było to wykorzystanie

środków na cele związane z wyborami prezydenckimi. Należy więc przekazanie

funduszy ocenić jako naruszenie art. 84a ust. 3 ustawy wyborze Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż – wbrew temu co twierdzi się w skardze – nie

istnieje zakaz przekazywania środków na rzecz innego komitetu wyborczego

innego kandydata na prezydenta, lecz ogólny nakaz wydatkowania środków

zgromadzonych przez Komitet Wyborczy wyłącznie na cele związane z wyborami.

Oznacza to, że Komitet Wyborczy nie może ich przekazać na rzecz innego

Komitetu Wyborczego innego kandydata na prezydenta, jak Komitetu Wyborczego

partii lub jakichkolwiek innych podmiotów.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 87h ust. 1 w związku z art.

87i ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej).