III SW 9/06 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedwrześnia 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. nr 47, poz. 544 ze zm.) uchwałą z dnia 22 maja 2006 r. postanowiła odrzucić
Legislator headnote
AI generatedIII SW 9/06 · Sąd Najwyższy: września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. nr 47, poz. 544 ze zm.) uchwałą z dnia 22 maja 2006 r. postanowiła odrzucić
Full text
Sygn. akt III SW 9/06
POSTANOWIENIE
Dnia 4 sierpnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący)
SSN Krystyna Bednarczyk
SSN Katarzyna Gonera
SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)
SSN Jerzy Kuźniar
SSN Maria Tyszel
SSN Andrzej Wróbel
w sprawie ze skargi Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta RP […]
na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 22 maja 2006 r.,
w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 sierpnia 2006 r.,
postanawia:
oddala skargę.
Uzasadnienie
Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie art. 87h ust. 1 ustawy z dnia 27
września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r.
nr 47, poz. 544 ze zm.) uchwałą z dnia 22 maja 2006 r. postanowiła odrzucić
sprawozdanie
wyborczego
o
przychodach,
Komitetu
wydatkach
Wyborczego
i
Kandydata
zobowiązaniach
na
finansowych
Prezydenta
RP
[…],
uczestniczącego w wyborach na urząd Prezydenta RP, zarządzonych na dzień 9
października 2005 r.
Podstawę faktyczną uchwały stanowiło ustalenie faktu
przyjęcia przez Komitet Wyborczy i przeznaczenia na finansowanie kampanii
wyborczej kwoty 3000 zł wpłaconej przez T. K. w dniu 21 września 2005 r. jako
darowizna na cele kampanii wyborczej na konto Komitetu w formie gotówkowej. W
ocenie Państwowej Komisji Wyborczej, stanowiło to naruszenie art. 85 ust. 7
ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie którego
wpłaty na rzecz Komitetu w wysokości przekraczającej dwukrotność minimalnego
wynagrodzenia za pracę mogą być dokonywane jedynie czekiem, przelewem lub
kartą płatniczą. Równocześnie więc na podstawie art. 87f ust. 1 tej ustawy
stwierdzono przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości środków
finansowych w kwocie 3000 zł.
Ponadto w dniach 7 i 23 listopada 2005 r. Komitet Wyborczy dokonał
przelewu środków na łączną kwotę 2000 zł na rachunek Funduszu Wyborczego
partii „P. […]” celem sfinansowania wydatków tego Komitetu uczestniczącego w
wyborach parlamentarnych, przeprowadzonych w dniu 25 września 2005 r.,
naruszając art. 84a ust. 3 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
na podstawie którego komitet może wydatkować zgromadzone środki jedynie na
cele związane z wyborami i nie może ich przeznaczać na pokrywanie wydatków
innych komitetów wyborczych. Nieprawidłowość tę potwierdził biegły rewident
badający sprawozdanie wyborcze.
Pełnomocnik finansowy Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta RP
[…] w skardze na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej wniósł o uchylenie jej w
całości, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych. Podniósł, że fakt dokonania
wpłaty przez T. K. w formie gotówkowej nie wynika z historii rachunku bankowego i
nie został zaznaczony na wyciągu bankowym. Dalej twierdził, że art. 84a ust. 3
ustawy
wyborze
Prezydenta
Rzeczypospolitej
Polskiej
został
niewłaściwie
zastosowany do przekazania kwoty 2000 zł na rachunek Funduszu Wyborczego
partii „P. […]” wywodząc, że zakaz dotyczy jedynie przekazywania środków
Funduszu Wyborczego na rzecz innego komitetu wyborczego innego kandydata na
prezydenta. Jednocześnie przyznał, że nadwyżka finansowa w kwocie 2000 zł,
powstała po rozliczeniu wyborów, została przekazana na rzecz Fundacji Anny
Dymnej „Mimo wszystko”, zgodnie z art. 87g ust. 8 ustawy o wyborze Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej.
Państwowa Komisja Wyborcza zarzuty skargi uznała za bezzasadne,
wskazując, że wniesienie wpłaty gotówkowej przez T. K. potwierdza brak
wskazania rachunku bankowego wpłacającego oraz określenie tytułu operacji jako
„wpłata”. Odnośnie do przekazania środków Komitetowi Wyborczemu partii „P.
[…]”, powołała się na załączone do sprawozdania Komitetu oświadczenie
pełnomocnika finansowego, określające przyczynę przelewu jako „brak środków na
pokrycie faktur dotyczących kampanii wyborczej do Sejmu” oraz niewykazanie w
sprawozdaniu uzyskania nadwyżki pozyskanych środków nad poniesionymi
wydatkami.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczących formy wpłaty dokonanej
na rzecz Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta RP […]od T.K. K. w
kwocie 3000 zł w dniu 21 września 2005 r. okazał się chybiony. Sąd Najwyższy
uzyskał dowód z banku prowadzącego rachunek komitetu, potwierdzający sposób
dokonania tej wpłaty. W piśmie z dnia 19 lipca 2006 r. […] Bank […] na podstawie
danych z systemu informatycznego, że wpłata ta dokonana została w Oddziale
Banku
w R. i zarejestrowana została jako wpłata gotówkowa. Przy tym ustaleniu
naruszenie art. 85 ust. 7 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
stało się niewątpliwe.
Pełnomocnik finansowy nie podważał faktu dokonania wpłaty 2000 zł z
Funduszu Wyborczego Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta RP […] na
rzecz
Funduszu
Wyborczego
„P.
[…]”,
wynikającego
zarówno
z
treści
sprawozdania finansowego Komitetu, jak i z zapisów historii rachunku bankowego
oraz opinii biegłego rewidenta. W załączniku do sprawozdania pełnomocnik
stwierdził, że kwota 2000zł została przelana na rachunek Funduszu Wyborczego
„P. […]” z powodu braku środków na pokrycie faktur dotyczących kampanii
wyborczej do Sejmu i Senatu RP. Wynika stąd, że nie było to wykorzystanie
środków na cele związane z wyborami prezydenckimi. Należy więc przekazanie
funduszy ocenić jako naruszenie art. 84a ust. 3 ustawy wyborze Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż – wbrew temu co twierdzi się w skardze – nie
istnieje zakaz przekazywania środków na rzecz innego komitetu wyborczego
innego kandydata na prezydenta, lecz ogólny nakaz wydatkowania środków
zgromadzonych przez Komitet Wyborczy wyłącznie na cele związane z wyborami.
Oznacza to, że Komitet Wyborczy nie może ich przekazać na rzecz innego
Komitetu Wyborczego innego kandydata na prezydenta, jak Komitetu Wyborczego
partii lub jakichkolwiek innych podmiotów.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 87h ust. 1 w związku z art.
87i ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej).