III SW 84/01 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 12 listopada 2001 r.

III SW 84/01

Agitacja w lokalu wyborczym stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy z

dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.), a czas

jej trwania i liczbę adresatów bierze się pod rozwagę przy ocenie jej wpływu na

wynika wyborów (art. 80 ust. 2 Ordynacji wyborczej).

Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca), Sędziowie SN

Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Maria Tyszel

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2001 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z protestu wyborczego Edwarda D.

p o s t a n o w i ł:

wyrazić opinię, że zarzut protestu dotyczący naruszenia zakazu agitacji wyborczej przez Edwarda S. w lokalu wyborczym Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 1 w

N.P. jest zasadny (art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,

Dz.U. Nr 46, poz. 496 ze zm.), jednak naruszenie to nie miało wpływu na wynik wyborów.

U z a s a d ni e n i e

Edward D., członek Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 1 w N.P., wniósł protest

wyborczy, w którym zarzucił, że dniu głosowania Edward S., zamieszkały w N.P.,

prowadził agitację wyborczą w lokalu wyborczym tej Obwodowej Komisji Wyborczej poprzez „wyrywanie kart do głosowania innym wyborcom i stawianie znaków w/g

własnego uznania”, a także namawiał wyborców do głosowania na listę „ Prawa i

Sprawiedliwości”. Po zwróceniu Edwardowi S. uwagi na tego rodzaju niedopuszczalne zachowania się w lokalu wyborczym został z niego wyproszony z lokalu wy-

borczego. Zdaniem wnoszącego protest, nielegalne działania Edwarda S. stanowiły

przestępstwo przeciwko wyborom - art. 87 ust. 2 Ordynacji wyborczej.

Państwowa Komisja Wyborcza oraz Prokurator Generalny wnieśli o wydanie

opinii, że krótkotrwały charakter naruszenia zakazu agitacji przez Edwarda S. wobec

małej liczby wyborców stanowił naruszenie art. 87 ust. 2 Ordynacji wyborczej, ale nie

miało to wpływu na wynik wyborów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z uzyskanego w drodze pomocy sądowej przesłuchania świadków incydentu

wyborczego, jakiego dopuścił się Edward S. w dniu 23 września 2001 r. w lokalu wyborczym Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 1 w N.P. wynika, że naruszył on ustanowiony przez art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46,

poz. 499 ze zm.) zakaz agitacji poprzez namawianie (małej liczby) wyborców do

głosowania na listę „Prawa i Sprawiedliwości”. Wprawdzie Edward S. zaprzeczył

temu, ale fakt słownego posługiwania się przez niego nazwą tego ugrupowania w

lokalu wyborczym w rozmowach z „trzema-czteroma” wyborcami, którzy zamierzali

głosować, potwierdzili wnoszący protest oraz Przewodniczący Obwodowej Komisji

Wyborczej, na terenie której doszło do incydentu wyborczego. Zresztą po incydencie

tym Edward S. został wyprowadzony z lokalu wyborczego.

Równocześnie przesłuchani świadkowie nie potwierdzili dopuszczenia się

przestępstwa przeciwko wyborom przez Edwarda S., który jedynie wykonywał ruchy

(„machał”) długopisem przy karcie do głosowania trzymanej przez innego wyborcę,

ale świadkowie nie byli pewni, „czy skreślał coś na tej karcie, czy też pokazywał”.

Takie ustalenia nie potwierdziły sformułowanego w proteście zarzutu, że Edward S.

dopuścił się przestępstwa przeciwko wyborom przez wyrywanie innym wyborcom

karty do głosowania i stawianie na nich znaków według własnego uznania, które sam

wnoszący protest kwalifikował jako naruszenie zakazu agitacji z art. 87 ust. 2 Ordynacji wyborczej, nie zarzucając przy tym, iżby takie zachowanie miało wpływ na wynik wyborów.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Najwyższy wyraził opinię o zasadności zarzutów protestu o naruszeniu przez Edwarda S. zakazu agitacji wyborczej w dniu wyborów w lokalu Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 1 w N.P. (art. 87 ust.

2 Ordynacji wyborczej). Była to jednak agitacja krótkotrwała i zastosowana wobec

nielicznej grupy wyborców, przeto nie miała wpływu na wynik wyborów (art. 80 ust. 2

Ordynacji).