III SW 76/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 76/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2007 r.,

sprawy z protestu wyborczego J. Z.

przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

postanawia:

wydaje opinię, że zarzuty protestu są niezasadne.

UZASADNIENIE

W proteście wyborczym z dnia 2 listopada 2007 r., który wpłynął do Sądu

Najwyższego dnia 5 listopada 2007 r., J. Z. wniósł o ponowne przeliczenie

przypadających mandatów na posłów dla poszczególnych okręgów wyborczych i o

ustalenie właściwej liczby przypadających mandatów w wyznaczonych okręgach

wyborczych. Wnoszący protest podniósł, że Państwowa Komisja Wyborcza mylnie

przyjęła liczbę mieszkańców Polski na dzień 19 października 2007 r. inną niż

oficjalnie podał Główny Urząd Statystyczny na dzień 30 czerwca 2007 r.

Konsekwencją tej różnicy jest inna norma przedstawicielska, a ta wyznaczałaby

inną ilość mandatów przypadających dla poszczególnych okręgów wyborczych,

powodując tym samym zmianę liczbową mandatów w okręgach.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 101 Konstytucji wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do

Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu na

zasadach określonych w ustawie. Zasady wnoszenia protestów wyborczych określa

ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz. U. z 2007 r. Nr

190, poz. 1360). Na podstawie art. 78 ust. 1 tej ustawy przeciwko ważności

wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła lub senatora może być

wniesiony protest z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub

naruszenia

przepisów ustawy dotyczących

głosowania,

ustalenia

wyników

głosowania lub wyników wyborów.

Autor protestu swój zarzut opiera na twierdzeniu o nieprzyjęciu przez

Państwową Komisje Wyborczą liczby mieszkańców Polski ustalonej przez GUS na

30 czerwca 2007 r.

Zarzut ten jest bezzasadny w świetle uregulowanych w Ordynacji wyborczej

zasad dotyczących obliczania i uaktualniania jednolitej normy przedstawicielstwa w

oparciu o liczbę mieszkańców kraju. Na tej podstawie, zgodnie z art. 137 ust. 1 i

ust. 2 Ordynacji wyborczej ustalony został już w ustawie (w załączniku nr 1 do

ustawy) podział na okręgi wyborcze oraz liczba posłów wybieranych w każdym

okręgu. Ordynacja wyborcza zawiera także w art. 138 określenie trybu

uaktualniania danych wynikających ze zmiany liczby mieszkańców w okręgu

wyborczym lub w kraju. Państwowa Komisja Wyborcza przedkłada Sejmowi wnioski

w sprawie zmiany granic okręgów wyborczych i liczby posłów w nich wybieranych,

jeżeli konieczność taka wynika ze zmian w zasadniczym podziale terytorialnym

państwa lub ze zmiany liczby mieszkańców w okręgu wyborczym lub w kraju. W

odniesieniu do wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 października

2007 r. przeprowadzonych na skutek skrócenia kadencji powyższy tryb

uaktualnienia jednolitej normy przedstawicielstwa nie podlega zastosowaniu z mocy

art. 138 ust. 4 Ordynacji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 80 ust. 1 i 2 Ordynacji wyborczej Sąd Najwyższy wydał opinię o bezzasadności zarzutów protestu.