III SW 73/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 73/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)‎SSN Józef Iwulski (sprawozdawca)‎SSN Maciej Pacuda w sprawie ze skargi Komitetu Wyborczego Wyborców R.‎na zawiadomienie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 18 sierpnia 2015 r., nr ZPOW- [X] o rozwiązaniu Komitetu Wyborczego z mocy prawa,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 sierpnia 2015 r., postanowił: odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. pełnomocnik wyborczy Komitetu Wyborczego Wyborców R. wniósł "Protest w trybie wyborczym.

Wniosek o uchylenie uchwał PKW z dnia 18.08.2015 r.", twierdząc że Państwowa Komisja Wyborcza w dniu 18 sierpnia 2015 r. podjęła uchwałę o rozwiązaniu Komitetu Wyborczego Wyborców R. po złożeniu oświadczenia o wystąpieniu z komitetu dwóch osób. Państwowa Komisja Wyborcza w piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r. podniosła, że w związku z dokonanym w dniu 22 lipca 2015 r. zawiadomieniem o utworzeniu Komitetu Wyborczego Wyborców R. , uchwałą z dnia 23 lipca 2015 r. przyjęła zawiadomienie o utworzeniu tego komitetu. W dniu 17 sierpnia 2015 r. do Państwowej Komisji Wyborczej wpłynęły oświadczenia dwóch osób wchodzących w skład Komitetu Wyborczego Wyborców R. o wystąpieniu z tego komitetu.

Pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. Państwowa Komisja Wyborcza zawiadomiła pełnomocnika wyborczego o rozwiązaniu z mocy prawa Komitetu Wyborczego Wyborców R. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika wyborczego, Państwowa Komisja Wyborcza nie wydała uchwały w tej sprawie, gdyż rozwiązanie komitetu wyborczego nastąpiło z mocy prawa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 89 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.), obywatele, w liczbie co najmniej 15, mający prawo wybierania mogą tworzyć komitet wyborczy wyborców. Pełnomocnik wyborczy komitetu wyborczego wyborców zawiadamia właściwy organ wyborczy o utworzeniu komitetu (art. 89 § 4 Kodeksu wyborczego). Jeżeli zawiadomienie spełnia warunki określone w Kodeksie, właściwy organ wyborczy, w terminie 3 dni od dnia jego doręczenia, postanawia o przyjęciu zawiadomienia. Postanowienie o przyjęciu zawiadomienia doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu (art. 97 § 1 Kodeksu wyborczego).

Według art. 101 § 3 Kodeksu wyborczego, komitet wyborczy wyborców ulega rozwiązaniu z mocy prawa, jeżeli liczba osób, które utworzyły komitet wyborczy będzie mniejsza od określonej w Kodeksie minimalnej liczby wymaganej dla utworzenia danego komitetu wyborczego wyborców. Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do właściwego organu na postanowienie o odmowie przyjęcia zawiadomienia (art. 97 § 4 Kodeksu wyborczego). W wyborach do Sejmu pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego.

Skargę wnosi się w terminie 2 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego. Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym, i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni (art. 205 Kodeksu wyborczego). Skarga pełnomocnika wyborczego Komitetu Wyborczego Wyborców R. podlega odrzuceniu, gdyż:

1) nie istnieje jako przedmiot zaskarżenia postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 97 § 4 i art. 205 § 1 Kodeksu wyborczego;

2) przepisy Kodeksu wyborczego nie przewidują środka zaskarżenia czynności Państwowej Komisji Wyborczej polegającej na pisemnym zawiadomieniu o rozwiązaniu z mocy prawa komitetu wyborczego wyborców na podstawie art. 101 § 3 Kodeksu wyborczego. Wobec tego orzeczono jak w sentencji.