III SW 69/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 69/11

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Zbigniew Myszka

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2011 r.

sprawy z protestu wyborczego w sprawie S. R.

przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu

Rzeczypospolitej Polskiej,

postanawia:

pozostawić protest bez dalszego biegu.

Uzasadnienie.

S. R., jako uprawniony wyborca, wniósł na podstawie art. 82 § 1 Kodeksu

wyborczego protest wyborczy przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP i do

Senatu RP przeprowadzonych 9 października 2011 r.

Protest, który wpłynął bezpośrednio do Sądu Najwyższego 18 października

2011 r., nie został podpisany przez S. R. Protest podpisany przez niego

własnoręcznie wpłynął do Krajowego Biura Wyborczego 24 października 2011 r. i

tego samego dnia Państwowa Komisja Wyborcza przesłała go do Sądu

Najwyższego.

Wnoszący protest nie sformułował w nim żadnego konkretnego zarzutu, a

jedynie wyraził swój pogląd, że w pomieszczeniach komisji wyborczych

utworzonych w zakładach karnych mogło dojść (jego zdaniem) do fałszowania

wyborów, gdyż zmuszano więźniów do głosowania na kandydatów konkretnej partii.

Wnoszący protest zasugerował, aby prokuratury w całej Polsce przeprowadziły

dochodzenie, czy od chwili otrzymania karty do głosowania do chwili wrzucenia

karty do urny wyborca przebywający w więzieniu był sam, to znaczy czy w chwili

stawiania znaków „X” nie była przy nim obecna inna osoba, która mogła na nim

wymuszać, aby wyborca będący więźniem głosował na kandydata określonej partii

politycznej.

Państwowa Komisja Wyborcza, odnosząc się do przesłanego odpisu

protestu, wniosła o pozostawienie go bez dalszego biegu na podstawie art. 243 § 1

Kodeksu wyborczego. Zdaniem Komisji, wnoszący protest nie wskazał, na czym

miałoby polegać naruszenie prawa wyborczego, nie przedstawił też ani nie wskazał

dowodów, na których oparł swoje podejrzenie o możliwości fałszowania wyborów

przeprowadzonych w komisjach wyborczych utworzonych w zakładach karnych.

Prokurator Generalny, zajmując stanowisko co do zasadności protestu

wyborczego, wniósł o pozostawienie go bez dalszego biegu na podstawie art. 241 §

1 i 3 w związku z art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego. W ocenie Prokuratora

Generalnego, wnoszący protest nie wskazał żadnych okoliczności ani dowodów

uzasadniających swoje podejrzenia co do fałszowania wyborów przeprowadzonych

w komisjach wyborczych utworzonych w zakładach karnych, a zatem wniesiony

przez niego protest nie spełnia warunków określonych w art. 241 § 3 Kodeksu

wyborczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

(Dz.U. Nr 21, poz. 112), przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w

okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu: 1)

dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI

Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników

głosowania lub wyników wyborów lub 2) naruszenia przepisów Kodeksu

wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników

wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.

Według art. 241 § 1 Kodeksu wyborczego, protest przeciwko ważności

wyborów do Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie siedmiu

dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w

Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nadanie w tym terminie protestu w

polskiej placówce

pocztowej operatora

publicznego

jest

równoznaczne

z

wniesieniem go do Sądu Najwyższego. Stosownie do art. 241 § 3 Kodeksu

wyborczego, wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz

przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez

osobę do tego nieuprawnioną albo niespełniający warunków określonych w art. 241

Kodeksu wyborczego. Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia

protestu (art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego).

Te same regulacje stosuje się odpowiednio w przypadku protestu przeciwko

ważności wyborów do Senatu (art. 258 Kodeksu wyborczego).

Protest wniesiony przez S. R. należało pozostawić bez dalszego biegu.

Wnoszący protest, formułując w nim swoje podejrzenia co do możliwości

fałszowania wyborów w komisjach wyborczych utworzonych w zakładach karnych,

nie przedstawił ani nie wskazał (poza swoimi przypuszczeniami) jakichkolwiek

dowodów, na których oparł zarzut domniemanego fałszowania wyborów w

więzieniach. Nie jest przedstawieniem dowodu stwierdzenie wnoszącego protest,

że „kompetentnymi świadkami tego rodzaju przestępstw mogą być członkowie

komisji wyborczych oraz wielu więźniów” bez podania nazwisk konkretnych osób,

które mogłyby potwierdzić fakty nakłaniania więźniów do głosowania na określone

osoby lub listy komitetów wyborczych. W ten sposób wnoszący protest nie wypełnił

wymagania wynikającego z art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego, zgodnie z którym

wnoszący protest powinien sformułować zarzuty oraz przedstawić lub wskazać

dowody, na których opiera swoje zarzuty.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest niespełniający

warunków określonych w art. 241 Kodeksu wyborczego. Protest wniesiony przez S.

R. nie spełnia warunków określonych w art. 241 § 1 i 3, dlatego na podstawie art.

243 § 1 Kodeksu wyborczego został pozostawiony bez dalszego biegu.