III SW 5/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 5/10

POSTANOWIENIE

Dnia 1 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z wniosków pełnomocnika Komitetu Wyborczego Kandydata na

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej P. P.

o przywrócenie terminu do złożenia skargi na uchwałę Państwowej Komisji

Wyborczej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie odmowy przyjęcia zawiadomienia o

utworzeniu Komitetu Wyborczego oraz o uznanie, że termin do złożenia skargi

został zachowany

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2010 r.,

postanawia:

odrzucić wnioski.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniesioną po

terminie skargę Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej P. P. na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 27 kwietnia 2010 r.

w sprawie odmowy przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu tego Komitetu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Najwyższy ustalił, że termin do

wniesienia skargi rozpoczął bieg dnia 29 kwietnia 2010 r., w którym doręczono

pełnomocnikowi Komitetu zaskarżoną uchwałę. Dwa dni upłynęło dnia 1 maja 2010

r. Ten dzień, jak i dwa następne dni, były dniami ustawowo wolnymi od pracy.

Zgodnie z art. 90a ust. 2 tej ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej termin upłynął pierwszego dnia roboczego po tych dniach tj. 4 maja 2010

r. Tego dnia skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora

publicznego. Zdaniem Sądu Najwyższego nie jest to jednak równoznaczne z

wniesieniem skargi do Sądu Najwyższego. Nie stosuje się bowiem w tym zakresie

przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż ustawa o wyborze Prezydenta

RP zawiera odrębną regulację w art. 90a ust. 1. Według tego przepisu ilekroć w

ustawie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi lub odwołania do sądu

albo organu wyborczego należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi lub

odwołania w sądzie lub organie wyborczym. Wobec tego do zachowania terminu do

złożenia przedmiotowej skargi niezbędne było jej faktyczne (fizyczne) dostarczenie

do Sądu Najwyższego najpóźniej dnia 4 maja 2010 r.

Pismem z dnia 25 maja 2010 r. pełnomocnik Komitetu Wyborczego

Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej P. P. wniósł o:

- przywrócenie terminu do złożenia skargi odrzuconej postanowieniem Sądu

Najwyższego z dnia 6 maja 2010 r. „ze względu na ważne okoliczności życiowe

określające sytuację związaną z podpisywaniem i złożeniem SKARGI polegające

na braku możliwości obiektywnego podpisania Skargi wcześniej niż 04-05-2010 co

uniemożliwiło doręczenie w tym dniu Skargi do SN (notoryjne) w trybie złożenia

bezpośredniego i skorzystano z doręczenia pocztowego i okoliczności te natury

obiektywnej uzasadniają i konieczne jest przywrócenie terminu do skutecznego

złożenia SKARGI w sensie prawnym w terminie właściwym co waliduje doręczenie

SKARGI i uruchamia tryb skargowy wobec UCHWAŁY PKW- ZPOW-23/10 dn. 2704-2010.Wobec okoliczności braku możliwości podpisania i doręczenia Skargi do

SN jest uzasadnione przywrócenie terminu”;

- o uznanie terminu 4 maja 2010 r. za dochowany „wobec dokonania ważnego

doręczenia pocztowego stosowanego powszechnie w Polsce jako standardowego

doręczenia i też tego dokonanego w kontekście powyższych okoliczności związanej

z podpisaniem i doręczeniem SKARGI”;

- o uznanie terminu doręczenia skargi za dochowany „ze względu na stan wyższej

konieczności powstały po katastrofie samolotu z Prezydentem RP bo sytuacja

powyższa spowodowała nienormalną sytuację w Państwie też co oczywiste w

procesie obierania Prezydenta RP i liczą się w tej sytuacji sprawy istoty rangi

najwyższej a nie elementy nieistotne natury porządkowej typu termin albo spór o to

czy go dochowano”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

O tym, że pełnomocnik Komitetu Wyborczego Kandydata na prezydenta RP

P. P. złożył skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej odmawiającej

przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu Komitetu, z naruszeniem przewidzianego

terminu, rozstrzygnął Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. III SN

3/10.

Dwa z trzech wniosków przedstawionych w piśmie pełnomocnika Komitetu

Wyborczego na Prezydenta RP P. P. z dnia 25 maja 2010 r. dotyczą bezpośrednio

zmiany powołanego postanowienia Sądu Najwyższego i uznanie – przeciwstawnie

do podstaw tego postanowienia – że skarga została złożona w terminie.

Rozpoznanie sprawy po raz drugi w celu weryfikacji orzeczenia w tej sprawie

przez Sąd Najwyższy już podjętego jest niedopuszczalne. Stosownie bowiem do

art. 40 d ust. 4 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. nr 47, poz. 544 ze zm.) od

orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.

Także pierwszy z wniosków rozpatrywanego pisma zmierza do weryfikacji

orzeczenia Sądu Najwyższego poprzez – jak to wnioskodawca określił –

„przywrócenie terminu złożenia skargi odrzuconej”. Ten wniosek jest również

niedopuszczalny.

Określony w art. 40 d ust. 3 powołanej ustawy termin do wniesienia skargi (2

dni od daty doręczenia pełnomocnikowi postanowienia o odmowie przyjęcia

zawiadomienia o utworzeniu Komitetu) jest jedynym z terminów „procesu

wyborczego” uregulowanych w ustawie. Ustawa o wyborze Prezydenta RP nie

przewiduje możliwości zmiany terminów prawa wyborczego, także tego terminu, o

którym jest mowa w rozpoznawanej sprawie. Wiąże się to z ustawowo określoną

konstrukcją przebiegu „procesu wyborczego”, którego szczególne zdarzenia i ich

suma, poczynając od trybu zgłoszenia kandydatów po ustalenie ważności wyboru

Prezydenta Rzeczypospolitej, mają wyraźnie określoną konstrukcję (ramy)

czasową.

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym wynikającym ze skargi, którą

można złożyć tylko w terminie przez prawo wyborcze przewidzianym nie podlegają

zastosowaniu przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące tzw. terminów

sądowych, które w razie ich uchybienia bez winy strony mogą być przywrócone

przez Sąd. Przewidziana w przepisach postępowania cywilnego instytucja

uchybienia i przywrócenia terminu nie może być zastosowania do terminów prawa

wyborczego. Jest to w tym przypadku procedura nieodpowiednia do reżymu

czynności procesu wyborczego, które muszą odbywać się w zakreślonych

przedziałach

czasowych.

Odnosząc

powyższe

do

sytuacji

wynikającej

z

rozpatrywanej sprawy można zauważyć, że wnioskujący powołując się na

określone w Kodeksie postępowania cywilnego (por. art. 168 § 1 i art. 169 § 1

k.p.c.) warunki wniosku o przywrócenie terminu, wystąpił o to w dniu 25 maja 2010

r. Tymczasem upłynęły terminy przewidziane w prawie wyborczym na zgłoszenie

kandydata na Prezydenta oraz na sporządzenie i ogłoszenie przez Państwową

Komisję Wyborczą listy kandydatów (art. 41 ust. 1 i art. 43 ustawy o wyborze

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej).

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy odrzucił niedopuszczalne

wnioski.