III SW 5/02 · Sąd Najwyższy

Postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego

z dnia 23 kwietnia 2002 r.

III SW 5/02

Przyjęcie przez komitet wyborczy po dniu wyborów wpłaty pieniężnej

uzasadnia odrzucenie sprawozdania wyborczego przez Państwową Komisję

Wyborczą (art. 110 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z

dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.).

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Katarzyna Gonera, Zbigniew Myszka, Herbert Szurgacz, Maria Tyszel, Barbara

Wagner, Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia

2002 r. sprawy ze skargi Komitetu Wyborczego Polskiej Partii Socjalistycznej na

uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 marca 2002 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania wyborczego

o d d a l i ł skargę.

Uzasadnienie

Uchwałą z dnia 11 marca 2002 r. Państwowa Komisja Wyborcza postanowiła

odrzucić sprawozdanie wyborcze Komitetu Wyborczego Polskiej Partii Socjalistycznej złożone w związku z wyborami do Sejmu RP i do Senatu RP przeprowadzonymi

w dniu 23 września 2001 r. Przyczyną odrzucenia było naruszenie przez Komitet

Wyborczy art. 110 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.

Nr 46, poz., 499 ze zm.). Polegało ono na przyjęciu po dniu wyborów (dnia 26 września 2002 r.) środków finansowych z funduszu wyborczego partii w kwocie 3.400 zł na

podstawie polecenia przelewu z dnia 26 września 2002 r., wystawionego w Spółdzielczym Banku Rozwoju „Samopomoc Chłopska” przez Komitet Wykonawczy PPS.

W skardze na tę uchwałę pełnomocnik finansowy Komitetu Wyborczego PPS

potwierdził fakt przyjęcia wskazanej wyżej wpłaty. Usprawiedliwiał ten fakt brakiem

odpowiedniej ilości czasu, okolicznością, że pieniądze te pochodziły z darowizn dokonanych tuż przed wyborami oraz zużyciem ich na potrzeby związane z wyborami.

Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona. Według art. 110 ust. 4 pkt 1 Ordynacji wyborczej

zabronione jest pozyskiwanie środków przez komitet wyborczy po dniu wyborów.

Wybory odbyły się dnia 23 września 2002 r., a skarżący przyjął pieniądze dnia 26

września tegoż roku. Naruszenie tego przepisu jest więc niewątpliwe. Przepis art.

122 ust. 1 pkt 3 lit. a Ordynacji wyborczej zobowiązuje Państwową Komisję Wyborczą, w przypadku tego rodzaju naruszenia prawa, do odrzucenia sprawozdania wyborczego. Stopień winy pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego nie ma w

tym przypadku znaczenia. Może on być rozważany w innym postępowaniu, prowadzonym na podstawie przepisów karnych (rozdział 35 Ordynacji wyborczej). Natomiast w razie naruszenia przez komitet wyborczy art. 110 ust. 4 pkt 1 Ordynacji wyborczej Państwowa Komisja Wyborcza jest obowiązana do odrzucenia sprawozdania

wyborczego niezależnie od przyczyn tego naruszenia.

Z tych względów na podstawie art. 123 ust. 2 Ordynacji wyborczej orzeczono

jak w sentencji.