III SW 351/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 351/10

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Roman Kuczyński

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z protestu H. R.

przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

postanawia:

uznać, że pismo "protest przeciwko wyborowi Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej"

nie jest protestem wyborczym w

rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o

wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst:

Dz. U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467).

Uzasadnienie

H. R. w piśmie nazwanym „Protest przeciwko wyborowi Prezydenta

Rzeczypospolitej”, wniósł o jego rozpoznanie z uwzględnieniem „systemowych

związków (...) różnych elementów działalności wyborczej, publicznej, gospodarczej,

społecznej oraz ogólnie państwowej”, powołując się – w obszernych wywodach –

na szereg ustaw regulujących różne obszary życia społecznego i gospodarczego,

wskazując na ich niezgodność z Konstytucją.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 129 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do

Sądu

Najwyższego

protestu

przeciwko

ważności

wyboru

Prezydenta

Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września

1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz. U. z

2010 r. Nr 72 , poz. 467) stanowi, że protest przeciwko wyborowi Prezydenta

Rzeczypospolitej może być wniesiony z powodu naruszenia przepisów ustawy albo

z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie

lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy). Wynika

stąd jednoznacznie, że protest może dotyczyć jedynie ważności wyboru osoby,

która została wskazana jako wybrany Prezydent w podanym do publicznej

wiadomości obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej (art. 69 ust. 1 ustawy).

Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia protestu we wskazanym wyżej trybie

przeciwko innym osobom. W swoim piśmie z dnia 8 lipca 2010 r. H. R. nie tyle

protestuje przeciwko ważności wyboru osoby, która została wskazana jako wybrany

Prezydent w podanym obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej, ale ogólnie

przeciwko „ anarchizowaniu w funkcjonowaniu władzy publicznej” z czego bierze

się m.in. „niekontrolowane zadłużanie funduszy publicznych”. Takie pismo

wykraczające poza zakres przedmiotowy protestu przeciwko ważności wyboru

Prezydenta Rzeczypospolitej, o jakim stanowi art. 72 ust. 1 ustawy, nie jest

protestem wyborczym w rozumieniu tego przepisu.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.