III SW 26/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 26/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt (przewodniczący)‎SSN Józef Iwulski‎SSN Halina Kiryło (sprawozdawca) w sprawie z protestu S. Ś.‎przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ,‎przy udziale:‎1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,‎2) Prokuratora Generalnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 czerwca 2015 r. postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

S. Ś. wniósł w ustawowym terminie do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, w którym zażądał stwierdzenia nieważności wyborów odbytych w dniach 10 i 24 maja 2015 r. z powodu ich „sfałszowania przez gangsterów z uprawnieniami sędziów będących przewodniczącymi i członkami okręgowych i Państwowej Komisji Wyborczej”. W uzasadnieniu protestu powołał się na swoje 53 zeznania objęte wykazem z 28 lipca 2013 r., doniesienia prasowe z ubiegłych lat oraz wystąpienia wnoszącego protest do różnych podmiotów krajowych i zagranicznych w kwestii podporządkowania sobie przez sędziów organów ścigania, służb specjalnych oraz całego państwa i – oczywiście – fałszowania wszelkich wyborów. Prokurator Generalny RP oraz Państwowa Komisja Wyborcza przestawiając swoje stanowisko w przedmiocie protestu, wnieśli o pozostawienie go bez dalszego biegu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zasady wnoszenia protestów wyborczych określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.). Zgodnie z art. 82 § 1 tej ustawy, przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu:

1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub 2) naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Wszelkie inne zarzuty stanowią wyjście poza przewidziany Kodeksem wyborczym przedmiot protestu, co czyni go niedopuszczalnym (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III SW 30/07, niepublikowany).Określając wymagania formalne protestu, art. 321 § 3 Kodeksu wyborczego stanowi, że wnoszący protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.

Dowodami w sprawie z protestu wyborczego są takie środki, które świadczą o istnieniu lub nieistnieniu pewnych faktów i które zarazem uzasadniają przekonanie, że zarzucane w proteście działanie lub zaniechanie jest przestępstwem przeciwko wyborom w myśl przepisów Kodeksu karnego albo postępowaniem sprzecznym z przepisami wyborczymi dotyczącymi głosowania, ustalania wyników głosowania i wyników wyborów (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2001 r., III SW 85/01, niepublikowany). Zgodnie z art. 322 § 1 Kodeksu wyborczego, Sąd Najwyższy zaś pozostawia bez dalszego biegu protest niespełniający warunków określonych w art. 321.Zarzuty przedstawione przez wnoszącego protest nie mieszczą się w przedmiocie protestu określonym w art. 321 Kodeksu wyborczego.

Podkreślenia wymaga, że protest powinien dotyczyć przede wszystkim okoliczności związanych bezpośrednio z samym wyborem Prezydenta RP. Tymczasem podniesione przez wnoszącego protest zarzuty w ogóle nie są zarzutami naruszenia konkretnych przepisów Kodeksu wyborczego ani zarzutami popełnienia konkretnego przestępstwa przeciwko obecnym wyborom Prezydenta RP. Wskazane zaś przez wnoszącego protest - jako dowód fałszowania wyborów - 53 zeznania w charakterze świadka, objęte wykazem z dnia 28 lipca 2013 r., pochodzą z okresu około dwóch lata wcześniejszego niż dzień 10 maja 2015 r.

Nie mogą zatem dotyczyć wyborów Prezydenta RP przeprowadzonych w tej dacie. Z powyższych względów, na podstawie art. 322 § 1 w związku z art. 321 § 3 oraz art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego postanowiono o pozostawieniu protestu wyborczego bez dalszego biegu.