III SW 22/03 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedprogramach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych. Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła ponadto, że Fundacja ta nie spełniła wymagania z art. 48 ust. 2
Legislator headnote
AI generatedIII SW 22/03 · Sąd Najwyższy: dni. Ponadto brak ten może zostać usunięty w trybie art. 64 § 2 KPA i dopiero bezskuteczny upływ terminu do usunięcia tego braku mógłby wywołać określone negatywne skutki prawne dla skarżącej.
Full text
Postanowienie z dnia 12 maja 2003 r.
III SW 22/03
Przepisów art. 102 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza
do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.) oraz art. 64 § 2 KPA nie stosuje się w razie niespełnienia warunków zawiadomienia o zamiarze skorzystania z uprawnienia do
udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych wymaganych w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz.U. Nr 57, poz. 507 ze zm.).
Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski
(sprawozdawca), Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja
2003 r. sprawy ze skargi Fundacji Ochrony Stanowisk Pracy i Zdrowia na uchwałę
Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 30 kwietnia 2003 r. odmawiającą wydania zaświadczenia o przysługiwaniu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w
programach radiowych i telewizyjnych.
o d d a l i ł skargę.
Uzasadnienie
Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z dnia 30 kwietnia 2003 r. odmówiła
Fundacji Ochrony Stanowisk Pracy i Zdrowia w Zabrzu wydania zaświadczenia o
przysługiwaniu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych w formie audycji referendalnych, argumentując, iż cele statutowe Fundacji określone w § 4 jej statutu nie są związane z
przedmiotem referendum w sprawie wyrażenia zgody na ratyfikację Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, co sprawia, że
Fundacja ta nie jest podmiotem uprawnionym do udziału w kampanii referendalnej w
programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych. Państwowa Komisja
Wyborcza stwierdziła ponadto, że Fundacja ta nie spełniła wymagania z art. 48 ust. 2
pkt 3 ustawy o referendum, dotyczącego przedłożenia uwierzytelnionego statutu. W
konsekwencji, Fundacja Ochrony Stanowisk Pracy i Zdrowia może uczestniczyć w
kampanii referendalnej na zasadach ogólnych.
W skardze na tę uchwałę Fundacja Ochrony Stanowisk Pracy i Zdrowia w Zabrzu zarzuciła obrazę przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię, a
mianowicie art. 48 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz.U. Nr 57, poz. 507) oraz obrazę przepisów postępowania,
a mianowicie art. 102 ust. 2 Ordynacji wyborczej do Sejmu i Senatu RP w związku z
art. 92 ustawy o referendum ogólnokrajowym.
W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę na to, że w § 4 statutu Fundacji
wskazano, iż celem Fundacji jest między innymi wspomaganie i promowanie inicjatyw w zakresie zwalczania bezrobocia, a także wspomaganie rozwoju skutecznej
walki z chorobami, ze szczególnym uwzględnieniem chorób onkologicznych. Z tak
określonym celem Fundacji wiążą się postanowienia art. 2, art. 125 i art. 127 oraz
art. 152 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską zawartego w Rzymie w
dniu 25 marca 1997 r. Przepisy te stanowią bowiem podstawę prowadzenia polityki
wysokiego zatrudnienia oraz poprawy zdrowia publicznego i zapobiegania chorobom
ludzi.
Nie sposób także - według skarżącego - zgodzić się z zarzutem Państwowej
Komisji Wyborczej odnośnie wadliwego sposobu poświadczenia odpisu statutu złożonego przez Fundację. W postępowaniu, o którym mowa, stosuje się bowiem odpowiednio art. 102 ust. 2 Ordynacji wyborczej do Sejmu i Senatu RP, a to z mocy wyraźnego przepisu art. 92 ustawy. Zdaniem skarżącej, postępowanie przed Państwową Komisją Wyborczą nie zostało uregulowane. Konsekwentnie zatem, jeżeli zawiadomienie wykazuje wady, Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 3 dni od dnia
doręczenia zawiadomienia, powinna wezwać stronę do ich usunięcia w terminie 5
dni. Ponadto brak ten może zostać usunięty w trybie art. 64 § 2 KPA i dopiero bezskuteczny upływ terminu do usunięcia tego braku mógłby wywołać określone negatywne skutki prawne dla skarżącej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Żaden z zarzutów skargi nie jest zasadny. Przede wszystkim, już tylko z powodu niedołączenia do zawiadomienia uwierzytelnionego statutu Państwowa Komisja Wyborcza zobowiązana była do odmowy wydania żądanego przez Fundację zaświadczenia. Taką bowiem sankcję określił ustawodawca w art. 48 ust. 4 ustawy o
referendum ogólnokrajowym za niespełnienie warunków określonych w art. 48 ust. 2
tej ustawy, w tym dotyczących załączenia do zawiadomienia uwierzytelnionego statutu. Według tych przepisów Państwowa Komisja Wyborcza w przypadku wadliwości
zawiadomienia odmawia wydania zaświadczenia i powinna tak uczynić w terminie 3
dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Jest to pełne określenie postępowania w tym
przedmiocie, uniemożliwiające - poprzez art. 92 ust. 1 ustawy o referendum - wykorzystywanie przepisów Ordynacji wyborczej do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do
Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powołaniem się przez skarżącego na
procedurę usuwania wadliwości niektórych czynności wyborczych komitetów wyborczych, określoną w art. 102 powołanej Ordynacji (ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.), warto zwrócić uwagę na nieodpowiedniość tych regulacji dla ewentualnego usunięcia wadliwości przedmiotowej czynności referendalnej.
Wystarczy chociażby wskazać na pięciodniowy termin z art. 102 ust. 2 Ordynacji,
przewidziany na usunięcie wadliwości czynności wyborczej, gdy tymczasem dla rozstrzygnięcia o odmowie wydania zaświadczenia, o której mowa w art. 48 ust. 4
ustawy o referendum, przewidziany został termin 3 dni. Rygoryzm terminów poszczególnych czynności referendalnych nie jest przypadkowy na co wskazuje dodatkowo
kalendarz tych czynności określony w uchwale Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z
dnia 17 kwietnia 2003 r. o zarządzeniu ogólnokrajowego referendum w sprawie wyrażenia zgody na ratyfikację Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej
Polskiej do Unii Europejskiej (Dz.U. Nr 66, poz. 613). Sugerowane w skardze sięgnięcie do określonej w art. 64 § 2 KPA instytucji usuwania braków podania nie ma
oparcia w Kodeksie postępowania administracyjnego. Jeżeli chodzi o wynikającą z
zaskarżonej uchwały kwestię merytoryczną, to - wbrew skardze - nie budzi zastrzeżeń stanowisko PKW, iż z dokumentów zawiadomienia nie wynika, ażeby Fundacja
Ochrony Stanowisk Pracy i Zdrowia prowadziła działalność związaną z przedmiotem
referendum w sprawie wyrażenia zgody na ratyfikację Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej. Powoływana w skardze
działalność Fundacji w zakresie zwalczania bezrobocia oraz chorób może być - jak
twierdzi skarżący - rozumiana jako działalność odpowiadająca celom Wspólnoty Eu-
ropejskiej. Nie jest to jednak działalność w przedmiocie zgody lub braku zgody na
ratyfikację przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Traktatu dotyczącego przystąpienia do Unii Europejskiej.
Z powyższych przyczyn, skarga podlegała oddaleniu (art. 48 ust. 7 ustawy o
referendum ogólnokrajowym).