III SW 2/01 · Sąd Najwyższy

Postanowienie Składu Siedmiu sędziów Sądu Najwyższego

z dnia 10 kwietnia 2001 r.

III SW 2/01

Przepisy o finansowaniu wyborów zawarte w rozdziale 12 ustawy z dnia

27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity

tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544) są bezwzględnie obowiązujące. Niezałożenie konta bankowego przez komitet wyborczy lub nieprowadzenie rachunkowości stanowią podstawy odrzucenia sprawozdania wyborczego przez Państwową Komisję Wyborczą.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Krystyna

Bednarczyk, Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Jadwiga SkibińskaAdamowicz, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, w sprawie ze skargi Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bolesława T. na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 6 marca 2001 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania wyborczego

Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bolesława T., po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2001 r.

o d d a l i ł skargę.

U z a s ad n i e n i e

Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z dnia 6 marca 2001 r., postanowiła

odrzucić sprawozdanie wyborcze Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej Bolesława T. z powodu naruszenia przez Komitet przepisów ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544). Naruszenie - zdaniem Państwowej Komisji Wyborczej - polegało na niedochowaniu obowiązku prowadzenia

przez Komitet rachunkowości na zasadach określonych dla jednostek nieprowadzą-

cych działalności gospodarczej oraz gromadzenia środków finansowych na koncie

bankowym.

Komitet Wyborczy wniósł skargę na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej. Państwowa Komisja Wyborcza w odpowiedzi na skargę podtrzymała stanowisko zajęte w uchwale.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy nie jest

sporny. Pełnomocnik finansowy Komitetu Wyborczego Bolesława T. nie kwestionuje

okoliczności, które stanowiły podstawę odrzucenia sprawozdania. W skardze potwierdzono, że Komitet Wyborczy nie założył konta bankowego, nie prowadził też

praktycznie żadnej rachunkowości. Bezsporne jest zatem naruszenie przepisów art.

84 c i 85 ust. 4 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wydanej na

postawie upoważnienia zawartego w art. 127 ust.7 Konstytucji.

Przepisy o finansowaniu wyborów zawarte w rozdziale 12 tej ustawy są przepisami bezwzględnie obowiązującymi. Komitet Wyborczy zobowiązany jest do ich

przestrzegania, nie może powoływać się na brak środków na utrzymanie konta i niecelowość prowadzenia rachunkowości. Powstanie Komitetu Wyborczego wiąże się z

przyjęciem obowiązków nałożonych przez ustawę. Komitet zawiązany w celu wybrania określonej osoby na urząd najwyższego przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej nie może nie przestrzegać prawa. Prawo to jest jednoznaczne i jednakowe dla

wszystkich komitetów uczestniczących w wyborach. Jawność finansowania wyborów,

której wyrazem są przepisy rozdziału 12. ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jest elementem prawidłowego funkcjonowania ustroju demokratycznego. Niemożliwe jest zatem uwzględnienie skargi Komitetu, który nie dostosował się

do obowiązków określonych w tym rozdziale.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu na podstawie art.

87i ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.