III SW 19/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 19/11

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Romualda Spyt

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2011 r.

sprawy z protestu wyborczego w sprawie T. G.

przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu

Rzeczypospolitej Polskiej,

postanawia:

pozostawić protest bez dalszego biegu.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 11 października 2011 r., złożonym w Sądzie Najwyższym w

dniu 12 października 2011 r., T. G. wniósł protest przeciwko ważności wyborów do

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, w którym

zarzucił pozbawienie go prawa do głosowania w wyborach do Sejmu i Senatu w

dniu 9 października 2011 r. poprzez bezprawne usunięcie go z listy wyborców w

Obwodowej Komisji Wyborczej Nr […], pomimo stałego zameldowania pod

adresem w W. przy ul. S. 52/15. Protestujący podał, że w związku ze

stwierdzeniem w dniu wyborów braku jego nazwiska na liście osób uprawnionych

do głosowania, podjął telefoniczną próbę interwencji w Państwowej Komisji

Wyborczej i urzędzie dzielnicowym, które jednak, nie odniosły skutku. W związku z

powyższym protestujący zarzucił naruszenie jego konstytucyjnych praw przez

urzędników sporządzających listy osób uprawnionych do głosowania, wnosząc

nadto o ich ukaranie.

Okręgowa Komisja Wyborcza w W. I, w piśmie z dnia 18 października 2011

r. wskazała, powołując się na informacje uzyskane z Delegatury Biura Administracji

i Spraw Obywatelskich w Dzielnicy […], że w dniu 27 stycznia 2011 r. Komornik

Sądowy przy Sądzie Rejonowym w W. dokonał czynności związanych z eksmisją T.

G. z lokalu nr 15 przy ul. S.52 w W. do lokalu socjalnego, znajdującego się przy

[…]. Wobec powyższego Prezydent m. W. decyzją z dnia 19 kwietnia 2011 r. orzekł

o wymeldowaniu T. G. z pobytu stałego w lokalu nr 15 przy ul. S. 52. Powyższe

orzeczenie zostało utrzymane w mocy przez Wojewodę […], który w wyniku

odwołania T. G. w dniu 28 czerwca 2011 r. wydał decyzję ostateczną na podstawie,

której został on „zdjęty” z ewidencji ludności Dzielnicy […] i w związku z tym

wykreślony z rejestru wyborców prowadzonym przez Urząd m. W. Dzielnica […].

Zgodnie z art. 26 § 10 - ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U.

Nr 21, poz. 112 ze zm.), spis wyborców, z zastrzeżeniem art. 34 § 1 i art. 35 § 1,

jest sporządzany i aktualizowany przez gminę, jako zadanie zlecone na podstawie

rejestru wyborców. Ponieważ protestujący nie dokonał zameldowania w nowym

miejscu zamieszkania, co powodowałoby umieszczenie go z urzędu w rejestrze

wyborców oraz nie złożył wniosku o wpisanie do rejestru wyborców lub dopisanie

do spisu wyborców, dlatego nie został umieszczony w spisie wyborców

sporządzonym przez Urząd m. W. Dzielnica Ś[…], a wobec powyższego protest nie

zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie wskazuje on naruszenia któregokolwiek z

przepisów Kodeksu wyborczego.

Prokurator Generalny pismem z dnia 20 października 2011 r. wniósł o

pozostawienie protestu bez dalszego biegu. W uzasadnieniu wskazał, iż Kodeks

wyborczy w art. 243 § 1 i 2 stanowi, że Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego

biegu protest wniesiony przez osobę nieuprawnioną albo dotyczący sprawy, co do

której przewiduje się w nim możliwość wniesienia przed dniem głosowania skargi

lub odwołania do sądu lub Państwowej Komisji Wyborczej. Zgodnie z przepisami

art. 36 § 1 i 2, art. 37 § 1 i 2 w związku z art. 22 Kodeksu wyborczego, w przypadku

stwierdzenia nieprawidłowości w sporządzeniu spisu wyborców, w okresie przed

wyborami można wnieść reklamację do organu, który sporządził spis wyborców. Na

decyzję nie uwzględniającą reklamacji przysługuje skarga do sądu. Jednocześnie

Prokurator Generalny wskazał, że konsekwencją nieumieszczenia osoby w spisie

wyborców w jednym z obwodów glosowania, zgodnie z art. 82 § 2 kodeksu

wyborczego, jest brak uprawnienia do wniesienia protestu przeciwko wyborom.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 101 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje

prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów do

Sejmu i Senatu na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 5 stycznia 2011

r. Kodeks wyborczy stanowi, że Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu

protest dotyczący sprawy, co do której w kodeksie przewiduje się możliwość

wniesienia przed dniem głosowania skargi lub odwołania do sądu lub do

Państwowej Komisji Wyborczej (art. 243 § 2). W ocenianej sprawie przedmiotem

zarzutu było pominięcie wnoszącego protest w spisie wyborców. Kodeks wyborczy

przewiduje udostępnienie spisu wyborców do wglądu w urzędzie gminy (art. 36 §

2), możliwość wniesienia reklamacji w sprawie nieprawidłowości sporządzenia

spisu (art. 37 § 1), a w razie jej nieuwzględnienia możliwość złożenia skargi do

sądu rejonowego (art. 20 § 4 w związku z art. 37 § 2), jednak wnoszący protest nie

skorzystał z przewidzianego prawem trybu postępowania. Powołanie się w

proteście wyborczym na okoliczność, która stanowi podstawę wniesienia przed

dniem głosowania skargi do sądu powoduje pozostawienie go bez dalszego biegu.

Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 82 § 2 Kodeksu wyborczego protest

przeciwko ważności wyborów może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu

wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania.

Tak więc T. G. – jako osoba nieumieszczona w spisie wyborców, nie jest

uprawniony do wniesienia protestu.

Z tych wszystkich względów na podstawie na podstawie art. 243 § 2

Kodeksu wyborczego orzeczono jak w sentencji.