III SW 163/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 163/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Małgorzata Gersdorf (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Józef Iwulski

po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z protestu J. P.

przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

postanawia:

pozostawić protest bez dalszego biegu.

Uzasadnienie

Skarżący J. P. dnia 5 lipca o godzinie 13.00 nadał w Urzędzie Pocztowym w

miejscowości S. protest przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP ze względu na

naruszenie art. 53 i art. 62 Konstytucji RP oraz Konwencji Praw Człowieka.

W piśmie zawierającym protest skarżący podniósł, iż kwestionował

zarządzenie wyborów i napisał stosowne pismo do p.o. Prezydenta. Jednakże nie

otrzymał na to pismo żadnej odpowiedzi do chwili obecnej, a druga tura wyborów

odbyła się.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Protest wymaga pozostawienia bez dalszego biegu z uwagi na fakt, iż został

wniesiony przedwcześnie, tj. jeszcze przed ogłoszeniem wyniku wyborów.

Z art. 73 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz.U. z 2010 r., Nr 72, poz. 467) wynika, że protest

wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od dnia

podania wyników wyborów do wiadomości publicznej przez Państwową Komisję

Wyborczą. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej

operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego

(uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1995 r., III

SW 8/95, OSNP 1995/24/304, mająca moc zasady prawnej).

Przedstawiona regulacja oznacza, że termin do wniesienia protestu

przeciwko wyborowi Prezydenta określony w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 27

września 1990 r. jest terminem prawa wyborczego. Protest przeciwko wyborom nie

może, przeto być zgłoszony ani wcześniej ani po upływie omawianego terminu.

Termin ten rozpoczyna bieg od następnego dnia po dniu podania przez Państwową

Komisję Wyborczą do publicznej wiadomości obwieszczenia o wynikach wyborów.

Prowadzi

to

do

uznania

ogólnej,

koncentrującej

się

na

przesłankach

celowościowych, reguły interpretacyjnej przepisów ustawy z dnia 27 września 1990

r., a w konsekwencji do nałożenia przez ustawodawcę nie tylko na Sąd Najwyższy,

ale też na uczestników postępowania, szczególnych rygorów postępowania,

których zachowanie pozwoli na podjęcie w ustawowym terminie uchwały o

ważności wyboru Prezydenta. Przepisy te, w razie wątpliwości, powinny być, więc

rozumiane w sposób ścisły, zapewniający szczególną sprawność przebiegu

postępowania. Inaczej mówiąc składający protest musi dołożyć szczególnej

staranności, aby zachować termin do jego wniesienia.

Początek biegu tego terminu jest wyraźnie określony w powoływanej ustawie

z dnia 27 września 1990 r. Dla rozpoczęcia biegu omawianego terminu nie ma

znaczenia ani data nadana Dziennikowi Ustaw, ani data jego rzeczywistego

opublikowania czy rozpowszechnienia. Decydująca jest data podania do publicznej

wiadomości obwieszczenia o wyniku wyborów przez Państwową Komisję

Wyborczą. Skoro termin liczy się „od dnia" to wynika z tego, że dnia podania

wyników wyborów do publicznej wiadomości nie uwzględnia się przy obliczaniu

tego terminu. Z pewnością zaś nie można wnosić protestu jeszcze przed

ogłoszeniem wyniku wyborów.

Z tych względów Są Najwyższy orzekł, jak w sentencji.