III SW 14/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 14/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący)‎SSN Bohdan Bieniek‎SSN Jolanta Frańczak‎SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)‎SSN Halina Kiryło‎SSN Maciej Pacuda‎SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie ze skargi S. O.‎na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 19 września 2016 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 listopada 2016 r., oddala skargę.

UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia 19 września 2016 r. Państwowa Komisja Wyborcza, na podstawie art. 38a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 38a ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (jednolity tekst - Dz.U. z 2011 r. Nr 155, poz. 924 ze zm.), odrzuciła złożone przez partię polityczną S. O. sprawozdanie o źródłach pozyskania środków finansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o wydatkach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w 2015 r. Stwierdziła, że sprawozdanie, sporządzone według wzoru, zostało przedstawione w terminie określonym w art. 38 ust. 2 ustawy, oraz że żaden z uprawnionych podmiotów wymienionych w art. 34a ust. 5 w związku z art. 1 ustawy nie zgłosił zastrzeżeń.W sprawozdaniu partia wykazała pozyskanie w okresie sprawozdawczym darowanie przez przewodniczącego partii H.

D. kwoty 155,00 zł, która została przelana na rachunek bankowy partii prowadzony w banku PKO BP S.A., oraz kwoty 156,20 zł, która nie została w okresie rozliczeniowym odprowadzona na ten rachunek, lecz wpłacona wprost do kasy partii. Tym samym w kasie partii S. O. gromadzone były środki pieniężne w kwocie 156,20 zł sprzecznie z art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych, co - zgodnie z art. 38a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 38a ust. 2 pkt 3 ustawy - uzasadnia odrzucenie jej sprawozdania finansowego. Na podstawie art. 39a ust. 1 ustawy o partiach politycznych zakwestionowana kwota podlegała przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa.W skardze dotyczącej postanowienia Państwowej Komisji Wyborczej w całości przewodniczący partii S. O. wniósł o jego uchylenie i przyjęcie sprawozdania finansowego z 2015 r.

W ocenie skarżącego, zastosowanie sankcji związanych z naruszeniem art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych do drobnej kwoty wydatkowanej na opłatę energii elektrycznej stanowi "nadinterpretację" tego przepisu. Jednocześnie oświadczył, że kwotę 156,20 zł przekazał na konto Urzędu Skarbowego.Państwowa Komisja Wyborcza podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych, partia polityczna może gromadzić środki finansowe jedynie na rachunkach bankowych, tylko z wyjątkiem kwot pochodzących ze składek członkowskich w wysokości nieprzekraczającej od jednego członka w jednym roku minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu poprzedzającym wpłatę, pozostawionych w terenowych jednostkach organizacyjnych partii - z przeznaczeniem na pokrycie wydatków związanych z bieżącą działalnością (art. 26a ustawy).

Kwoty niepochodzące ze składek członkowskich, również drobne, podlegają więc obowiązkowi gromadzenia na rachunku bankowym partii politycznej i mogą być wydatkowane na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania partii tylko z tego rachunku.Przyznany przez skarżącego fakt wydatkowania środków pieniężnych pochodzących z darowizny przeznaczonej na pokrycie kosztów funkcjonowania partii poza rachunkiem bankowym, wprost z kasy partii, jest wystarczający do stwierdzenia naruszenia tego przepisu. Prawną konsekwencją gromadzenia środków finansowych poza rachunkiem bankowym z naruszeniem przepisów art. 24 ust. 8 jest odrzucenie sprawozdania finansowego (art. 38a ust. 1 pkt 3 i art. 38a ust. 2 pkt 3 ustawy).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji. kc