Supreme Court declared October 2007 Polish parliamentary elections valid despite minor procedural irregularities.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the October 2007 Polish parliamentary elections valid after reviewing election reports and protest opinions. While the court acknowledged procedural errors such as voting delays due to missing ballots and minor ballot counting mistakes, it found these did not affect the final results. The decision rested on the principle that such irregularities were not sufficient to invalidate the democratic process.
Legislator headnote
AI generatedArt. 82 ust. 1 Ordynacji wyborczej; Art. 101 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: The Supreme Court may declare elections valid even if minor procedural violations occurred, provided the violations did not influence the election outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
UCHWAŁA SĄDU NAJWYŻSZEGO
z dnia 17 stycznia 2008 r.
III SW 121 - 122/07
w sprawie ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu
Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych dnia 21 października 2007 r.
Przewodniczący Prezes Sądu Najwyższego Walerian Sanetra, Sędziowie
Sądu Najwyższego: Krystyna Bednarczyk, Teresa Flemming-Kulesza, Katarzyna
Gonera, Zbigniew Hajn, Józef Iwulski, Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca),
Zbigniew Korzeniowski, Roman Kuczyński, Jerzy Kuźnia, Zbigniew Myszka,
Romualda Spyt, Jolanta Strusińska-Żukowska, Herbert Szurgacz, Andrzej Wróbel,
Sędzia Sądu Apelacyjnego (delegowana) Jolanta Pietrzak.
Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych z udziałem Zastępcy Prokuratora Generalnego Andrzeja Pogorzelskiego
i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Ferdynanda Rymarza, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu jawnym w dniu 17 stycznia 2008 r., mając na uwadze,
co następuje:
I
1. Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
(jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360), Sąd Najwyższy w składzie całej
Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą oraz opinii
wydanych w wyniku rozpoznania protestów, rozstrzyga o ważności wyborów oraz o
ważności wyboru posła lub senatora, przeciwko któremu wniesiono protest.
2. Sprawozdanie Państwowej Komisji Wyborczej z wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w
dniu 21 października 2007 r. zawiera informacje o ich prawidłowym przebiegu oraz o
nielicznych przypadkach naruszenia prawa wyborczego.
Państwowa Komisja Wyborcza podniosła, że w 50 obwodach głosowania obwodowe komisje wyborcze, na podstawie art. 64 ust. 1 Ordynacji wyborczej, zarządziły przerwy w głosowaniu i odpowiednio przedłużyły czas głosowania poza ustawową godzinę 2000. Najczęstszą przyczyną przedłużenia czasu głosowania był brak
kart do głosowania. Przedłużenie głosowania wynosiło od kilkudziesięciu minut do
ponad 2 godzin. Państwowa Komisja Wyborcza wyraziła opinię, że przedłużenie
czasu głosowania nie miało wpływu na realizację praw wyborców, gdyż wszyscy zainteresowani mogli uczestniczyć w tym czasie w głosowaniu.
Państwowa Komisja Wyborcza poinformowała także, iż Minister Spraw Zagranicznych zaprosił obserwatorów Misji Oceniającej Wybory (AEM) Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE). W komunikacie prasowym w odniesieniu
do przebiegu głosowania Misja stwierdziła, że „dzień wyborczy wykazał odosobnione
braki techniczne, którymi należałoby się zająć, aby zapewnić kontynuację zaufania
publicznego”. Na mocy wydanej na podstawie art. 40 ust. 1 Ordynacji wyborczej
uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 15 października 2007 r. (M.P. Nr 76,
poz. 812) obserwatorzy Misji mogli obserwować przebieg procesu wyborczego na
takich zasadach jak mężowie zaufania.
W konkluzji Państwowa Komisja Wyborcza nie stwierdziła takich naruszeń prawa
wyborczego, które mogłyby wywrzeć wpływ na wyniki głosowania i wyniki wyborów
do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej.
3.1. Sąd Najwyższy w składach trzyosobowych rozpoznał 112 protestów wyborczych. Wyborów do Sejmu i Senatu dotyczyło 90 protestów, wyłącznie do Sejmu 19 a wyłącznie do Senatu - 3.
3.2. W odniesieniu do 13 protestów Sąd Najwyższy wydał opinię, że są one
uzasadnione w całości lub części, lecz stwierdzone naruszenia prawa nie miały
wpływu na wynik wyborów. W tych sprawach nastąpiło błędne ustalenie wyników
głosowania, obejmujące od kilku do 174 głosów. Przyczynami zniekształcenia rzeczywistego wyniku głosowania było nieprawidłowe kwalifikowanie głosu jako nieważnego lub - najczęściej - omyłkowe wpisywanie liczby głosów oddanych na danego
kandydata do sąsiedniej rubryki protokołu. Jednak z uwagi na znaczne różnice głosów między poszczególnymi kandydatami nie miało to wpływu na wynik wyborów. W
odniesieniu do wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Sąd Najwyższy wziął
także pod uwagę, że głosy błędnie zaliczone innemu kandydatowi z tej samej listy
wyborczej są wliczane do ogólnej liczby głosów uzyskanych przez dany komitet wyborczy, a także, iż w kilku przypadkach wynik wyborów danego komitetu wyborczego
był bardzo odległy od wynikającego z art. 133 ust. 1 Ordynacji wyborczej wymagania
uzyskania co najmniej 5% ważnie oddanych głosów w skali kraju, co jest niezbędne
do udziału w podziale mandatów.
Rozważając kwestię dopuszczalności przerwania głosowania przez obwodową komisję wyborczą i odpowiadającego okresowi przerwy przedłużenia głosowania poza godzinę 2000 Sąd Najwyższy stwierdził w postanowieniu z dnia 27 listopada
2007 r., III SW 21/07, że brak kart do głosowania nie jest nadzwyczajnym wydarzeniem uzasadniającym przerwanie głosowania na podstawie art. 64 ust. 1 Ordynacji
wyborczej. Zapewnienie odpowiedniej liczby kart do głosowania zależy bowiem tylko
od właściwej organizacji i przygotowania wyborów.
3.3. Protestów nieuzasadnionych wpłynęło 14. Bez dalszego biegu Sąd Najwyższy pozostawił 85 protestów, jako że nie spełniały one wymagań przewidzianych
przez Ordynację wyborczą.
4. Zastępca Prokuratora Generalnego wniósł o podjęcie uchwały stwierdzającej ważność wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 października 2007 r.
5. Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej wniósł o uznanie, że wybory były ważne.
II
Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych, po rozważeniu sprawozdania Państwowej Komisji Wyborczej i opinii w
sprawach z protestów wyborczych, przy uwzględnieniu obwieszczeń Państwowej
Komisji Wyborczej z dnia 23 października 2007 r. o wynikach wyborów do Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w
dniu 21 października 2007 r. (Dz.U. Nr 198, poz. 1438 i 1439) oraz biorąc pod uwagę
wnioski Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, na podstawie art. 101 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 82 ust. 1
i 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r., Nr
190, poz. 1360)
stwierdza ważność wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu
Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 października 2007 r.