III SW 119/03 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 119/03

UCHWAŁA

Dnia 1 lipca 2003 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Flemming-Kulesza

(przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Beata Gudowska

SSN Herbert Szurgacz

po rozpoznaniu w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w

dniu 1 lipca 2003 r.,

sprawy z protestu referendalnego J. W.

postanawia:

pozostawić protest bez dalszego biegu.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 17 czerwca 2003 r. J. W. wniosła protest przeciwko ważności

referendum. Podniosła w nim zarzuty sprzeczności uchwały Sejmu RP z dnia 17

kwietnia 2003 r. o zarządzeniu ogólnokrajowego referendum w sprawie wyrażenia

zgody na ratyfikację Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej

do Unii Europejskiej z ustawą z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach

międzynarodowych i z Konstytucją oraz sprzeczności ustawy z dnia 10 maja 2003

r. o zmianie ustawy o referendum ogólnokrajowym z Konstytucją oraz

Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych ONZ, a także

sprzeczności rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie

sposobu przekazywania, przechowywania i udostępniania

dokumentów z

przeprowadzonego referendum ogólnokrajowego z Konstytucją..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum

ogólnokrajowym (Dz. U. Nr 57, poz. 507 ze zm.) do warunków i trybu wnoszenia

protestu oraz sposobu jego rozpatrywania i trybu podejmowania uchwały w tej

sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy

Ordynacja

wyborcza

do

Sejmu

Rzeczypospolitej

Polskiej

i

ustawy –

do

Senatu

Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza

do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

Nr 46, poz.499 ze zm.) stanowi, że wnoszący protest powinien sformułować w nim

zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art.

79 ust. 3). Przedmiotem zarzutów może być dopuszczenie się przestępstwa

przeciwko referendum lub naruszenie przepisów ustawy o referendum dotyczących

głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum (art. 33 ust. 1

ustawy

o referendum). W niniejszej sprawie wnosząca protest nie zarzuciła

naruszenia przepisów ustawy o referendum nie stawiając zarzutu dopuszczenia się

przestępstwa przeciwko referendum. Jest to wyjście poza przewidziany tą ustawą

przedmiot protestu, co czyni go niedopuszczalnym.

Z tych względów na podstawie art. 81 ust. 1 Ordynacji wyborczej orzeczono

jak w sentencji.