III SW 1/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SW 1/12

POSTANOWIENIE

Dnia 21 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Walerian Sanetra (przewodniczący)

SSN Teresa Flemming-Kulesza

SSN Katarzyna Gonera (sprawozdawca)

SSN Kazimierz Jaśkowski

SSN Halina Kiryło

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie ze skargi Komitetu Wyborczego […]

na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 9 stycznia 2012 r.,

w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 marca 2012 r.,

oddala skargę.

Uzasadnienie

1. Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z 9 stycznia 2012 r., podjętą na

podstawie art. 84a ust. 1 pkt 3 lit. a i d ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja

wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz.U. z 2010 r. Nr

176, poz. 1190 ze zm.), w związku z art. 2 ust. 2 i art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 20

czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta

(Dz.U. z 2010 r. Nr 176, poz. 1191), odrzuciła łączne sprawozdanie finansowe

Komitetu Wyborczego […] o źródłach pozyskania funduszy oraz wydatkach

poniesionych na cele wyborcze w wyborach organów jednostek samorządu

terytorialnego, przeprowadzonych w dniu 21 listopada 2010 r., z powodu

naruszenia art. 83 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83d ust. 3 Ordynacji wyborczej.

Państwowa

Komisja

Wyborcza

stwierdziła,

że

Komitet

Wyborczy

[…]przedłożył Państwowej Komisji Wyborczej łączne sprawozdanie finansowe z

zachowaniem terminu określonego w art. 84 ust. 2 Ordynacji wyborczej.

Sprawozdanie zostało sporządzone według wzoru określonego w załączniku nr 2

do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2006 r., zmieniającego

rozporządzenie w sprawie sprawozdań finansowych komitetów wyborczych o

źródłach pozyskania funduszy oraz poniesionych wydatkach na cele wyborcze

związane z wyborami wójtów, burmistrzów i prezydentów miast (Dz.U. Nr 212, poz.

1561). Do sprawozdania Komitet Wyborczy nie załączył oryginałów umów, faktur,

rachunków i innych dokumentów dotyczących kosztów i poniesionych wydatków, a

także pokwitowań odbioru gotówki wypłaconej osobom fizycznym. Państwowa

Komisja Wyborcza w trybie art. 84a ust. 2 Ordynacji wyborczej zwróciła się do

Komitetu o uzupełnienie tych dokumentów. Do dnia podjęcia uchwały Komitet nie

udzielił odpowiedzi na żądanie Państwowej Komisji Wyborczej. Stanowi to

naruszenie art. 84a ust. 2 Ordynacji wyborczej oraz przepisów powołanego

rozporządzenia Ministra Finansów i rodzi konieczność dokonania przez Państwową

Komisję Wyborczą oceny gospodarki finansowej Komitetu jedynie na podstawie

przedłożonych dokumentów.

Na podstawie tych dokumentów Państwowa Komisja Wyborcza ustaliła, co

następuje. W sprawozdaniu finansowym Komitet wykazał, że pozyskał środki w

kwocie 77.777,06 zł. Pochodziły one, zgodnie z art. 83c ust. 3 Ordynacji wyborczej,

z wpłat od osób fizycznych, dokonanych w formie zgodnej z art. 83d ust. 3

Ordynacji wyborczej oraz w terminach zgodnych z art. 83 ust. 2 Ordynacji

wyborczej. Środki finansowe Komitetu były gromadzone na rachunku bankowym.

Komitet wykazał także przychody w łącznej kwocie 2.751,42 zł, które pochodziły ze

zwrotów dokonanych przez kontrahentów Komitetu w związku z błędami w zapłacie

wystawionych faktur. Przyjęcie tych środków nie stanowi uchybienia w gospodarce

finansowej Komitetu.

Ponadto w sprawozdaniu zostały wykazane także przychody nieprawidłowe,

w łącznej kwocie 2.750 zł, które - jak wynika z treści sprawozdania oraz zapisów w

historii rachunku bankowego Komitetu - zostały pozyskane w formie wpłat

gotówkowych, dokonywanych w urzędach pocztowych. W ramach tych środków

kwota 2.000 zł została zwrócona darczyńcy w terminie określonym w art. 84d ust. 2

Ordynacji wyborczej, natomiast pozostałe środki w kwocie 750 zł zostały przyjęte i

wydatkowane na cele związane z wyborami. Stanowi to naruszenie art. 83d ust. 3

Ordynacji wyborczej, zgodnie z którym środki finansowe na rzecz komitetu

wyborczego wyborców mogą być wpłacane jedynie czekiem rozrachunkowym,

przelewem lub kartą płatniczą.

Na rzecz Komitetu zostały też dokonane po dniu wyborów wpłaty w łącznej

wysokości 951 zł. Środki te nie zostały zwrócone darczyńcom, ale przyjęte przez

Komitet i wydatkowane na cele związane z wyborami. Stanowi to naruszenie art. 83

ust. 2 pkt 2 Ordynacji wyborczej, zgodnie z którym zabronione jest pozyskiwanie

środków finansowych przez komitet wyborczy po dniu wyborów.

Wydatki Komitetu zostały wykazane w łącznej wysokości 77.777,06 zł, tj.

równej wysokości wykazanych w sprawozdaniu przychodów. Kwota ta nie znajduje

jednak potwierdzenia w zapisach historii rachunku bankowego, a niezałączenie do

sprawozdania dowodów potwierdzających dokonane przez Komitet wydatki

uniemożliwia ustalenie faktycznej wysokości wydatków lub kosztów Komitetu

Wyborczego […].

W ramach zapisów historii rachunku bankowego Komitetu stwierdzono

występowanie licznych wypłat gotówkowych na rzecz osób fizycznych w łącznej

wysokości 17.685,80 zł. Wydatki te nie zostały udokumentowane załączonymi do

sprawozdania fakturami i rachunkami, a tym samym nie jest możliwe ustalenie, czy

zostały wydatkowane na cele związane z wyborami, tj. zgodnie z art. 83 ust. 1

Ordynacji wyborczej.

Koszty kampanii wyborczej nie przekroczyły limitu, obliczonego na podstawie

art. 83e ust. 2 i 3 Ordynacji wyborczej oraz art. 24 ust. 5 ustawy o bezpośrednim

wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta, wynoszącego 2.945.420 zł.

Zgodnie z art. 84d ust. 1 Ordynacji wyborczej, kwota w wysokości 1.701 zł,

przyjęta przez Komitet z naruszeniem art. 83 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83d ust. 2

Ordynacji, podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa. Jeżeli korzyść została

przez Komitet zużyta lub utracona, przepadkowi podlega jej równowartość.

2. Skargę na powyższą uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej wniósł w

imieniu Komitetu Wyborczego […] jego pełnomocnik, zarzucając naruszenie: art. 83

ust. 2 pkt 2 oraz art. 83d ust. 3 Ordynacji Wyborczej, poprzez ich niewłaściwe

zastosowanie, oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez odmienne potraktowanie

Komitetu Wyborczego […] od innych komitetów wyborczych będących w takiej

samej sytuacji prawnej.

Skarżący wniósł o uchylenie skarżonej ustawy i o wydanie postanowienia o

przyjęciu sprawozdania finansowego.

Pełnomocnik skarżącego podniósł, że w przedmiotowej sprawie stan

faktyczny i prawny jest bezdyskusyjny. Komitet Wyborczy […] na swoją rzecz 2.750

zł, które zostały wpłacone w inny sposób niż czekiem rozrachunkowym, przelewem

lub kartą płatniczą oraz uzyskał 951 zł, które zostały wpłacone po terminie

wyborów.

Skarżący podniósł, że zawarta w uzasadnieniu uchwały Państwowej Komisji

Wyborczej informacja o wydatkowaniu tych środków na potrzeby Komitetu

Wyborczego jest niezgodna ze stanem faktycznym. Wymienione kwoty zostały

przygotowane do zwrotu na rachunek bankowy właściwego urzędu skarbowego po

uzyskaniu postanowienia o przyjęciu bądź odrzuceniu sprawozdania finansowego.

Fakt niewydania tych kwot na potrzeby Komitetu Wyborczego daje się wywieść ze

sprawozdania finansowego.

Pełnomocnik skarżącego przyznał, że pozyskanie środków po terminie

wyborów stanowi naruszenie art. 83 ust. 2 pkt 2 Ordynacji wyborczej, zaś

uzyskanie wpłat na rzecz komitetu wyborczego w inny sposób niż czekiem

rozrachunkowym, przelewem lub kartą płatniczą stanowi naruszenie art. 83d ust. 3

Ordynacji wyborczej.

Jednocześnie pełnomocnik skarżącego podniósł, że analiza poszczególnych

przepisów stanowiących podstawę prawną uchwały Państwowej Komisji Wyborczej

nakazuje dokonanie wykładni użytych w nich terminów „pozyskiwanie" i „wpłata na

rzecz komitetu wyborczego". Ustawodawca stosuje dwa terminy o zbliżonym

znaczeniu: przyjmowanie (art. 83c ust. 4) i pozyskiwanie (np. art. 83 ust. 2). Celem

ustawodawcy było odróżnienie czynności przyjęcia na rachunek bankowy od

pozyskania. Pozyskiwanie jest to przyjmowanie po dołożeniu do tego starań

przyjmującego. Wymaga ono czynnego działania przyjmującego. Wszelkie kwoty,

które przyjęte zostały na rachunek Komitetu Wyborczego, nie były efektem

pozyskiwania, były efektem autonomicznych decyzji wpłacających. W zaskarżonej

uchwale Państwowa Komisja Wyborcza nie wskazała na jakiekolwiek działanie

Komitetu Wyborczego mające cechy pozyskiwania wpłat po terminie wyborów.

Przyjęcie tezy, że w przedmiotowej sprawie doszło do pozyskiwania środków

finansowych po terminie wyborów, nakazywałoby wyjaśnienie, w jaki sposób

Komitet Wyborczy mógłby uchronić się przed takim przyjęciem. Na tak postawione

pytanie nie można udzielić odpowiedzi. Pozyskiwanie środków finansowych po

terminie wyborów jest działaniem penalizowanym. Niedopuszczalne jest karanie

osoby, która nie miała żadnego wpływu na ziszczenie się opisanego stanu

faktycznego i nie miała możliwości do takiego stanu nie dopuścić. Przyjęcie na

rachunek bankowy kwoty 951 zł nie było wynikiem działań Komitetu Wyborczego

ukierunkowanych na pozyskanie tej kwoty, tylko było wynikiem niedopełnienia

obowiązków przez bank prowadzący rachunek bankowy i autonomicznego

działania osób wpłacających tę kwotę. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki

art. 83 ust. 2 pkt 2 Ordynacji wyborczej i nie może znaleźć zastosowania art.84a

ust. 1 pkt 3 lit. a.

Drugą podstawą, na której została oparta uchwała Państwowej Komisji

Wyborczej, było naruszenie art. 83d ust. 3 Ordynacji wyborczej, co polegało na

uzyskaniu na rzecz Komitetu Wyborczego wpłat środków finansowych w inny

sposób niż czekiem rozrachunkowym, przelewem lub kartą płatniczą. Obowiązki w

zakresie przestrzegania tego przepisu ustawodawca scedował na bank prowadzący

rachunek, nakazując taki warunek zawrzeć w umowie o prowadzenie rachunku

bankowego. Komitet wyborczy nie może wpływać na sposób, w jaki darczyńcy

przekazują swoje wpłaty na rachunek bankowy. Z treści ustawy wynika, że kwoty

przekazane w sposób niedozwolony przez ustawę są przekazywane Skarbowi

Państwa. Tym samym kwoty te nie są przekazywane na rzecz komitetu

wyborczego. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że dowodem na to, że kwoty te nie

zostały przekazane na rzecz Komitetu Wyborczego jest fakt niespożytkowania ich

w kampanii wyborczej. Ze sprawozdania finansowego wynika, że kwota 2.750 zł nie

została wydatkowana i została przygotowana do przesłania na rzecz Skarbu

Państwa. Przyjęta na rachunek bankowy skarżącego kwota 2.750 zł nie została

przyjęta na rzecz Komitetu Wyborczego. Składające się na nią kwoty wpłynęły

drogą pocztową. Pełną odpowiedzialność za jej przyjęcie ponosi prowadzący

rachunek bank. Odpowiedzialność Komitetu Wyborczego mogłaby się zrodzić w

przypadku, gdyby do przyjęcia takich kwot doszło za wiedzą lub wolą skarżącego.

Żaden z tych przypadków nie miał miejsca. W takiej sytuacji Komitet Wyborczy nie

może ponosić jakiejkolwiek odpowiedzialności za zdarzenia mające miejsce bez

jego zgody, woli i lub świadomości.

Skarżący podniósł ponadto, że z informacji uzyskanych w innych komitetach

wyborczych wynika, że we wszystkich zdarzały się wpłaty dokonane przelewem

pocztowym oraz wpłaty dokonywane po terminie wyborów. Konstytucyjnie

zagwarantowana

zasada

równości

wobec

prawa

wymagałaby

odrzucenia

wszystkich sprawozdań finansowych komitetów, u których taki stan faktyczny

wystąpił. Takie działanie nie miało miejsca. Stanowi to wskazówkę, że wobec

innych komitetów doszło do innej interpretacji przepisów niż wobec skarżącego

Komitetu Wyborczego.

3. Państwowa Komisja Wyborcza, odpowiadając na wezwanie Sądu

Najwyższego do zajęcia stanowiska w sprawie skargi Komitetu Wyborczego […] w

przedmiocie

odrzucenia

łącznego

sprawozdania

finansowego

z

wyborów

samorządowych, przeprowadzonych w 2010 r., wniosła o oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga wniesiona w imieniu Komitetu Wyborczego Wyborców […] nie mogła

zostać uwzględniona.

Podstawą odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą łącznego

sprawozdania finansowego Komitetu Wyborczego o źródłach pozyskania funduszy

oraz wydatkach poniesionych na cele wyborcze w wyborach organów jednostek

samorządu

terytorialnego,

przeprowadzonych

listopada

2010

r.,

było

naruszenie: 1) art. 83 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja

wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (tekst jednolity: Dz.U.

z 2010 r. Nr 176, poz. 1190 ze zm., zwanej dalej Ordynacją wyborczą) – przez

przyjęcie i wydatkowanie na cele związane z wyborami środków finansowych w

łącznej kwocie 951 zł, które zostały wpłacone przez darczyńców Komitetu po dniu

wyborów na rachunek Komitetu; 2) art. 83d ust. 3 Ordynacji wyborczej - przez

przyjęcie i wydatkowanie na cele związane z wyborami środków finansowych w

łącznej kwocie 750 zł, które zostały wpłacone przez darczyńców Komitetu na jego

rachunek w formie wpłat gotówkowych, dokonywanych w urzędach pocztowych.

Przyjęcie wymienionych środków finansowych na rachunek bankowy

Komitetu nie jest kwestionowane przez skarżącego. Podane fakty wynikają z

dokonanej przez Państwową Komisję Wyborczą analizy treści sprawozdania

finansowego, wykazów wpłat dokonanych przez osoby fizyczne, dołączonych do

sprawozdania oraz historii rachunku bankowego Komitetu. W istocie skarżący

kontestuje obowiązujący stan prawny oraz wykładnię obowiązujących przepisów

przyjętą przez Państwową Komisję Wyborczą. Zarzuty podniesione w skardze na

uchwałę PKW nie są trafne.

Nie można podzielić argumentu skarżącego, że zawarcie w umowie

rachunku bankowego Komitetu Wyborczego klauzul, o których mowa w art. 202f

ust. 2 Ordynacji wyborczej oraz w art. 271 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r.

o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (tekst jednolity:

Dz.U. z 2010 r. Nr 176, poz. 1191), zwalnia Komitet z odpowiedzialności za

przestrzeganie terminów i formy wpłat darowizn na jego rzecz oraz przerzuca

odpowiedzialność w tym zakresie na bank prowadzący rachunek bankowy

Komitetu. Wniosku takiego w nie można wywieść z przepisów Ordynacji wyborczej.

Zgodnie z art. 82a ust. 1 Ordynacji wyborczej za gospodarkę finansową komitetu

wyborczego odpowiedzialny jest i prowadzi ją pełnomocnik finansowy. Pełnomocnik

finansowy powinien kontrolować prawidłowość (zgodność z prawem) przychodów

komitetu wyborczego i podejmować stosowne działania w sytuacji stwierdzenia

występowania wpłat nieprawidłowych (niezgodnych z prawem) nawet wówczas,

gdy bank prowadzący rachunek komitetu nie zwraca darczyńcom tych wpłat.

Komitet wyborczy ma obowiązek wprowadzenia do umowy rachunku

bankowego zastrzeżenia o wymaganym ustawą sposobie dokonywania wpłat na

rzecz komitetu wyborczego oraz o dopuszczalnym źródle pozyskiwania środków

finansowych przez komitet wyborczy, a także o dopuszczalnym terminie

dokonywania wpłat. Nie zwalnia to jednak komitetu z odpowiedniego reagowania

na wszystkie ujawnione wypadki nieprawidłowego (niezgodnego z prawem)

dokonania wpłaty na rachunek bankowy komitetu. W sytuacji gdy wpłaty

nieprawidłowe są przyjmowane przez komitet wyborczy i wydatkowane na

kampanię wyborczą, komitet musi się liczyć ze skutkami określonymi w art. 84a ust.

1 Ordynacji wyborczej, czyli z odrzuceniem sprawozdania finansowego przez organ

wyborczy.

Przepis art. 84a ust. 1 pkt 3 Ordynacji wyborczej w sposób kategoryczny

nakazuje odrzucenie sprawozdania finansowego komitetu wyborczego w sytuacji,

gdy Państwowa Komisja Wyborcza stwierdzi, że zostały spełnione przesłanki

prawne, o których w nim mowa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 sierpnia

2007 r., III SW 5/07, OSNP 2008, nr 13-14, poz. 207). Według art. 84a ust. 1 pkt 3

lit. a Ordynacji wyborczej, Państwowa Komisja Wyborcza ma obowiązek odrzucić

sprawozdanie finansowe w każdym wypadku, gdy stwierdzi, że komitet wyborczy

pozyskiwał lub wydatkował środki finansowe z naruszeniem art. 83 Ordynacji

wyborczej, czyli także wówczas, gdy pozyskiwał środki finansowe po dniu wyborów.

Z art. 83 ust. 2 pkt 2 Ordynacji wyborczej wynika bowiem, że zabronione jest

pozyskiwanie środków przez komitet wyborczy po dniu wyborów.

Umowa

między

bankiem

a

komitetem

wyborczym

ma

charakter

cywilnoprawny i może rodzić ewentualną odpowiedzialność banku z tytułu braku

należytego wykonania postanowień tej umowy. Jeżeli w wyniku zaniedbań banku

prowadzącego rachunek komitet wyborczy poniósł szkodę (np. wskutek przepadku

na rzecz Skarbu Państwa niezwróconych w odpowiednim terminie nieprawidłowych

wpłat), może domagać się od banku stosownego odszkodowania na drodze

cywilnoprawnej (art. 471 k.c.). Okoliczność ta nie uchyla jednak obowiązku

Państwowej Komisji Wyborczej odrzucenia sprawozdania finansowego.

Nieuzasadniony jest pogląd skarżącego jakoby „przyjęcie" przez Komitet

Wyborczy

zakwestionowanych

przez

Państwową

Komisję

Wyborczą

nieprawidłowych wpłat nie oznaczało ich „pozyskiwania" w rozumieniu art. 83 ust. 2

oraz art. 84a ust. 1 pkt 3a Ordynacji wyborczej.

Brak jest podstaw do przyznania racji skarżącemu, że używane przez art. 82

ust. 2 sformułowanie "pozyskiwanie środków" przez komitet może być rozumiane

inaczej niż ich „przyjmowanie” w rozumieniu art. 83c ust. 4 - obydwa te

sformułowania (użyte w Ordynacji wyborczej zamiennie w tożsamym znaczeniu)

oznaczają wpłatę na konto komitetu. Stosownie do treści art. 83c ust. 3 pkt 2

Ordynacji wyborczej, środki finansowe komitetu wyborczego wyborców mogą

pochodzić wyłącznie z wpłat od osób fizycznych oraz kredytów bankowych

zaciąganych na cele związane z wyborami, zaś zgodnie z art. 83d ust. 1 Ordynacji,

środki na cele wyborcze komitet gromadzi na jednym rachunku bankowym.

Przepisy te, odczytywane łącznie z art. 83 ust. 2 pkt 2 Ordynacji, tworzą normę

prawną, zgodnie z którą zakazane jest przyjmowanie wpłat od osób fizycznych na

rachunek bankowy komitetu wyborczego po dniu wyborów. Do tego rodzaju

interpretacji omawianego przepisu prowadzi również wykładnia celowościowa,

skoro w myśl art. 83 ust. 1 Ordynacji wyborczej komitet wyborczy może pozyskiwać

i wydatkować środki jedynie na cele związane z wyborami. Takiej funkcji nie

odpowiada

zasilanie

konta

wyborczego

wpłatami

pieniężnymi

już

po

przeprowadzonych wyborach.

Zdaniem Sądu Najwyższego, między pojęciami „przyjmowania" oraz

„pozyskiwania" środków finansowych przez komitet wyborczy nie zachodzi relacja

taka, jaką przedstawia skarżący. Jeśli skarżący nie kwestionuje, że przyjął środki

finansowe wpłacone na jego rachunek po dniu wyborów, to tym samym należy

przyjąć, że je pozyskał w rozumieniu art. 83 ust 2 pkt 2 Ordynacji wyborczej, a w

takiej sytuacji Państwowa Komisja Wyborcza, na podstawie art. 84a ust. 1 pkt 3a

Ordynacji

wyborczej,

była

zobowiązana

odrzucić

sprawozdanie

finansowe

skarżącego.

Również przyjęcie i wydatkowanie na cele związane z wyborami środków

finansowych, które zostały wpłacone przez darczyńców Komitetu Wyborczego na

jego rachunek w formie wpłat gotówkowych dokonywanych w urzędach

pocztowych, uzasadniało odrzucenie sprawozdania finansowego.

Argument

skarżącego

dotyczący

niewydatkowania

pozyskanych

nieprawidłowo środków finansowych na kampanię wyborczą nie ma związku z

przesłankami

ustawowymi

odrzucenia

sprawozdania

finansowego

komitetu

wyborczego, wymienionymi w art. 84a ust. 1 pkt 3 Ordynacji wyborczej. Według

ustaleń Państwowej Komisji Wyborczej teza skarżącego o niewydatkowaniu

nieprawidłowo pozyskanych środków na kampanię wyborczą nie znajduje

potwierdzenia w dokumentach finansowych Komitetu Wyborczego […]. Również w

skardze nie przedstawiono przekonujących argumentów (z powołaniem się na

odpowiednie dowody), przemawiających za tezą, że środki zgromadzone w

nieprawidłowy sposób nie zostały wydatkowane na kampanię wyborczą.

W sprawozdaniu Komitet Wyborczy wykazał jako swoje przychody jedynie

środki pochodzące z wpłat pozyskanych w sposób prawidłowy (w kwocie 77.777,06

zł) i w takiej samej wysokości wykazał wydatki poniesione na cele związane z

wyborami. Dokonana przez Państwową Komisję Wyborczą analiza historii rachunku

bankowego Komitetu Wyborczego dowodzi jednak, że faktyczne wydatki Komitetu

na kampanię wyborczą były wyższe. Suma obciążeń rachunku Komitetu

Wyborczego wyniosła 84.132,35 zł. Mając na uwadze, że historia rachunku

bankowego Komitetu, obejmująca zarówno wydatki wyborcze sensu stricto jak i

inne wypływy z rachunku Komitetu, nie daje podstawy do ustalenia faktycznej

wysokości wydatków Komitetu Wyborczego […], a jednocześnie do sprawozdania

nie zostały dołączone dokumenty poniesionych wydatków (umowy, faktury,

rachunki itd.), Państwowa Komisja Wyborcza pismem z 7 listopada 2011 r.,

zwróciła się w trybie art. 84a ust. 2 Ordynacji wyborczej do Komitetu o udzielenie

wyjaśnień i uzupełnień w tym zakresie. Pełnomocnik finansowy Komitetu nie udzielił

jednak odpowiedzi, co spowodowało konieczność oceny gospodarki finansowej

Komitetu jedynie na podstawie wcześniej przedłożonych dokumentów.

Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła, że zapisy w historii rachunku

bankowego nie pozwalają na przyjęcie, że Komitet Wyborczy środki finansowe

pozyskane po dniu wyborów albo wpłacone w formie gotówkowej przygotował do

przekazania na rzecz urzędu skarbowego tytułem ich przepadku na rzecz Skarbu

Państwa. Historia rachunku bankowego zawiera natomiast dowody dokonywania

wydatków na cele wyborcze. Ponadto stan końcowy rachunku bankowego Komitetu

Wyborczego […] wyniósł 97,13 zł, co uniemożliwiało zaspokojenie roszczeń Skarbu

Państwa na kwotę 1.701 zł, wymienioną w uchwale Państwowej Komisji Wyborczej

z 9 stycznia 2012 r.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skarżącemu nie udało się

zakwestionować w skardze zgodności z prawem zaskarżonej uchwały Państwowej

Komisji Wyborczej z 9 stycznia 2012 r. tak co do podstaw faktycznych jej podjęcia

jak i co do zastosowania przepisów prawa obowiązujących w czasie poddawanego

ocenie stanu faktycznego.

Sąd Najwyższy nie mógł odnieść się do zarzutu naruszenia art. 32 ust. 1

Konstytucji w następstwie rzekomo nierównego traktowania Komitetu Wyborczego

[…] w porównaniu z innymi komitetami wyborczymi znajdującymi się w takiej samej

sytuacji faktycznej i prawnej. Zarzut nierównego traktowania nie został poparty

żadnymi dowodami ani nawet szczegółowym opisaniem okoliczności, które

uzasadniałyby tezę, że Państwowa Komisja Wyborca odmiennie potraktowała

różne komitety wyborcze.

Z tych względów – podzielając stanowisko zawarte w zaskarżonej uchwale

państwowej Komisji Wyborczej – Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.