III SPP 83/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SPP 83/05

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Roman Kuczyński

w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. w W.

na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w W. w sprawie VI ACa …/05,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 maja 2005 r.,

1. oddala skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem

Apelacyjnym w W.,

2. skargę

na

przewlekłość

Okręgowym

w

W. postępowania

przekazuje

do

przed

Sądem

rozpoznania

Sądowi

Apelacyjnemu w W. jako właściwemu.

UZASADNIENIE

W. Spółka z o.o. w W. w sprawie z jej powództwa przeciwko J. M. i L.

R. o zapłatę wniosła w dniu 21 marca 2005 r. skargę na naruszenie prawa strony

do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Okręgowym w W. i

Sądem Apelacyjnym w W.. Wniosła także o zlecenie Sądowi Apelacyjnemu w W.

podjęcia odpowiednich czynności w celu szybkiego wyznaczenia terminu rozprawy

apelacyjnej oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz powódki kwoty 10.000

zł

tytułem

przewlekłości

postępowania

we

wszystkich

dotychczasowych

instancjach. W uzasadnieniu skargi podała, że sprawa przed Sądem Okręgowym w

W. toczyła się od 25 stycznia 1993 r. ponad 11 lat i została zakończona wyrokiem

z dnia 27 maja 2004 r., który został zaskarżony apelacją przez obie strony. Od dnia

14 marca 2005 r. sprawa znajduje się w Sądzie Apelacyjnym w W. i oczekuje na

wyznaczenie terminu rozprawy. Na podstawie informacji telefonicznej uzyskanej od

urzędnika VI Wydziału Cywilnego pełnomocnik powódki ustalił, że termin może być

wyznaczony za około osiem, dziewięć miesięcy. W związku z tym zasadny jest

wniosek o zlecenie podjęcia przez Sąd Apelacyjny odpowiednich czynności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z

dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz.

1843) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego

skarga dotyczy nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez

nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to

konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są

istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do art. 4 ust. 1 tej ustawy sądem

właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym

toczy

się

postępowanie,

przy

czym

jeżeli

skarga

dotyczy

przewlekłości

postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym – właściwy do

rozpoznania sprawy jest Sąd Najwyższy (art. 4 ust. 2). W związku z tą regulacją

Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość

postępowania przed Sądem Okręgowym w W. i skarga w tym zakresie zostaje

przekazana Sądowi Apelacyjnemu w W. jako Sądowi przełożonemu nad Sądem

Okręgowym w W.. Natomiast Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę tylko w zakresie

zarzutu przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w W..

Zarzut ten nie jest zasadny. Jak wynika z treści skargi, sprawa została

przekazana z apelacją Sądowi Apelacyjnemu w W. w dniu 14 marca 2005 r. Skarga

została wniesiona w dniu 21 marca 2005 r. Na dzień wniesienia skargi nie można

mówić o nieuzasadnionej zwłoce, nawet jeżeli nie zostało jeszcze wydane żadne

zarządzenie w przedmiocie wyznaczenia terminu rozprawy apelacyjnej. Termin

siedmiu dni, jaki upłynął od przedstawienia apelacji do wniesienia skargi, jest

bowiem zbyt krótki na zapoznanie się przez przewodniczącego z aktami sprawy w

celu wydania stosownych zarządzeń. Postępowanie w sprawie wyznaczenia

terminu rozprawy lub posiedzenia niejawnego nie trwa wiec dłużej niż to jest

konieczne dla podjęcia prawidłowej decyzji. Okoliczności uzasadniające wniesienie

skargi, o których mowa w art. 2 ust. 1, w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym

nie wystąpiły. Na podstawie tego przepisu skargę można wnieść wówczas, gdy

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki już

nastąpiło. Podstawą takiej skargi nie może być zatem przypuszczenie czy

przekonanie strony, że zwłoka

nastąpi w przyszłości, a taką przyczynę podaje

skarżący w uzasadnieniu skargi.

Skarga okazała się więc bezzasadna i z tych przyczyn Sąd Najwyższy

na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy oddalił skargę.