III SPP 35/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SPP 35/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie ze skargi D. W. i O. W.

na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […]

w sprawie I ACa …/10

z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego w […]

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 lutego 2011 r.,

oddala skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w C. po rozpoznaniu

sprawy z powództwa D. W. i O. W. przeciwko J. U. o zapłatę: uchylił wyrok zaoczny

Sądu Okręgowego w C. z dnia 17 stycznia 2002 r. wydany w stosunku do pozwanej

J. U. (pkt 1.); umorzył postępowanie w sprawie w stosunku do pozwanej J. U. (pkt

2.); nie obciążył powodów kosztami procesu poniesionymi przez pozwaną J. U. (pkt

3.).

W dniu 21 stycznia 2010 r. apelację od powyższego wyroku Sądu

Okręgowego wniosła powódka D. W. reprezentowana przez pełnomocnika

będącego radcą prawnym.

W dniu 15 marca 2010 r. (data stempla pocztowego) apelację od

powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniosła D. W. – jako pełnomocnik powoda

O. W.

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy w C. na

podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił apelację powódki D. W. jako wniesioną po

terminie.

Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego powódka D. W. zaskarżyła

zażaleniem.

Postanowieniem z dnia 6 lipca 2010 r. Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone

postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 29 stycznia 2010 r.

Postanowieniem z dnia 27 września 2010 r. Sąd Apelacyjny na podstawie

art. 373 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. odrzucił apelację powódki D. W. wobec

nieopłacenia apelacji.

Powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 września 2010 r.

zaskarżyła zażaleniem powódka. Zażalenie wpłynęło do Sądu Apelacyjnego w dniu

12 października 2010 r., akta sprawy wraz z zażaleniem przedstawiono Sądowi

Najwyższemu w dniu 5 listopada 2010 r.

Powodowie D. W. i O. W. wnieśli skargę na przewlekłość w postępowaniu

przed Sądem Apelacyjnym (sygn. akt I ACa …/10), wynikającym na skutek apelacji

powodów od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 10 listopada 2009 r., domagali

się stwierdzenia, że nastąpiła przewlekłość postępowania; wydanie Sądowi

zalecenia rozpoznania złożonych przez skarżących apelacji; przyznania od Skarbu

Państwa na rzecz skarżących kwoty 20.000 zł, oraz zasądzenia od Skarbu

Państwa – Sądu Apelacyjnego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa

procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że postępowanie sądowe w sprawie jest

prowadzone w sposób rażąco przewlekły, toczy się bowiem – z przerwami – ponad

10 lat. (od 27 września 1999 r.). W dniu 21 stycznia 2010 r. pełnomocnik z urzędu

skarżącej złożył apelację od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 10 listopada

2009 r. Apelację od tego wyroku złożyła też skarżąca, działając w imieniu swojego

syna O. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy w C. odrzucił

apelację pełnomocnika skarżącej, uznając, że została ona złożona po terminie. W

dniu 6 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na to postanowienie,

które zostało uwzględnione przez Sąd Apelacyjny. Postanowieniem z dnia 27

września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódki złożoną przez jej

pełnomocnika z uwagi na brak uiszczenia opłaty podstawowej. Postanowienie to

zaskarżył pełnomocnik skarżącej w dniu 8 października 2010 r., w dniu 5 listopada

2010 r. akta sprawy wraz za zażaleniem zostały przesłane do rozpoznania Sądowi

Najwyższemu.

Do dnia dzisiejszego nie została rozpoznana ani apelacja powódki ani też

apelacja skarżącej, wniesiona przez nią osobiście w imieniu syna O. W. w dniu 15

marca 2010 r.

Stosownie do art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie

prawa

przygotowawczym

strony

do

prowadzonym

rozpoznania

lub

sprawy

nadzorowanym

w

przez

postępowaniu

prokuratora

i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze

zm.) udział w sprawie zgłosił Prezes Sądu Apelacyjnego w […]. Wniósł o oddalenie

skargi. W odniesieniu do zaskarżonego postępowania przed Sądem Apelacyjnym

Prezes Sądu Apelacyjnego podniósł, że akta sprawy wraz z apelacjami: powódki D.

W. i powoda O. W. wpłynęły do Sądu Apelacyjnego w […] w dniu 11 maja 2010 r. i

oczekiwały, w kolejności wynikającej z dat wpływu, na wyznaczenie terminu

rozprawy. W dniu 27 września 2010 r. została odrzucona apelacja powódki D. W.

ze względu na nieuiszczenie przez reprezentującego powódkę pełnomocnika opłaty

podstawowej od apelacji. 12 października 2010 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęło

zażalenie powódki na postanowienie z 27 września o odrzuceniu apelacji, akta

sprawy wraz z zażaleniem przedstawiono Sądowi Najwyższemu w dniu 5 listopada

2010 r. Do chwili obecnej akta sprawy pozostają w dyspozycji Sądu Najwyższego.

Z przedstawionego przebiegu czynności w sprawie zdaniem Prezesa Sądu

Apelacyjnego

wynika,

że

rozpoznanie

apelacji

powodów

uniemożliwiło

nieuiszczenie przez pełnomocnika powódki opłaty podstawowej od apelacji, co

skutkowało odrzuceniem apelacji, a w wyniku zaskarżenia postanowienia o

odrzuceniu apelacji zażaleniem – przedstawienie akt Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Stosownie do art. 5 ust. 1 powołanej w skardze ustawy z dnia 17 czerwca

2004 r., skargę wnosi się w toku postępowania w sprawie. Chodzi bowiem o

realizację zasadniczego celu ustawy ażeby środkami w ustawie przewidzianymi, w

pierwszym rzędzie usunąć nieuzasadnioną zwłokę czynności sądu.

Koncentrując uwagę na określonym w skardze zakresie jej przedmiotu

dotyczącym czynności Sądu Apelacyjnego w postępowaniu apelacyjnym od wyroku

Sądu Okręgowego z dnia 10 listopada 2009 r., należało uwzględnić także szerszy

kontekst postępowania w sprawie, skoro skarżący zarzucił, że postępowanie w

sprawie toczy się już – „z przerwami – ponad 10 lat”. W związku z tym należało

mieć na uwadze, że sprawa, której bieg rozpoczął pozew złożony w postępowaniu

nakazowym w dniu 27 września 1999 r. przeciwko T. U., a więc w zakresie

podmiotowo ukształtowanym przez powodów została prawomocnie rozstrzygnięta

wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 17 stycznia 2002 r. Nie zostało natomiast

zakończone postępowanie przeciwko J. U., której wezwanie z urzędu przez Sąd

Okręgowy w C., w toku postępowania nakazowego okazało się kontrowersyjne i

ostatecznie Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. umorzył w

stosunku do niej postępowanie.

Jeżeli chodzi o czynności Sądu Apelacyjnego w sprawie apelacji powodów

od powyższego wyroku, to wchodzi tu w rachubę dopiero okres od 11 maja 2010 r.,

kiedy to wpłynęły do tego Sądu w związku z apelacjami powodów, akta sprawy.

Nie są zasadne żądania skarżących ażeby stwierdzić przewlekłość

postępowania apelacyjnego przed Sądem Apelacyjnym i nakazać temu Sądowi

rozpoznanie apelacji, skoro co do apelacji powódki Sąd Apelacyjny wydał

postanowienie (w dniu 27 września 2010 r.) o jej odrzuceniu z powodu

niewniesienia przez pełnomocnika powódki opłaty podstawowej. W trybie kontroli

przewlekłości postępowania Sąd Najwyższy nie jest właściwy do weryfikacji

orzeczenia właściwego Sądu o odrzuceniu apelacji. W tym zakresie na skutek

zażalenia powódek toczy się odpowiednie postępowanie, którego rozstrzygnięcie

zdecyduje co do skuteczności odrzucenia apelacji. W każdym razie do czasu

zakończenia postępowania zażaleniowego nie ma podstaw żądanie skarżącego

ażeby wydać Sądowi Apelacyjnemu zalecenia rozpoznania apelacji, z których jedna

została odrzucona, a druga pozostaje w związku uzasadniającym ewentualne

łączne rozpoznanie.

Z powyższych przyczyn uznając skargę za nieuzasadnioną postanowiono jak

w sentencji.