III SPP 27/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SPP 27/10

POSTANOWIENIE

Dnia 13 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi J. J.

z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego

na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […]

w sprawie I ACz 981/09,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 stycznia 2011 r.,

1. oddala skargę,

2. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego, na rzecz

radcy prawnego J. W. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia),

powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem

nieopłaconej

pomocy prawnej

wykonywanej

z

urzędu

w

postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

J. J. - powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 178, poz. 1843 ze zm.) - w dniu 2 listopada 2010

r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na nieuzasadnioną przewlekłość

postępowania przed Sądem Apelacyjnym w sprawie o sygn. akt I ACz 981/09.

Skarżący domagał się w niej: 1) stwierdzenia, że w postępowaniu przed Sądem

Apelacyjnym w wyżej wymienionej sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania;

2) przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20 000 zł; 3) oraz

zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 24 listopada 2009 r. Sąd

Apelacyjny wydał postanowienie w sprawie o sygn. akt. I ACz 981/09, w

przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 16 listopada 2009 r. o ustanowienie dla

skarżącego pełnomocnika z urzędu, które nie zostało skarżącemu skutecznie

doręczone. W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie

odbioru postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r., opatrzone

pieczęcią i podpisem pracownika sekretariatu Aresztu Śledczego, jednakże nie

dołączono drugiego zwrotnego potwierdzenia odbioru opatrzonego podpisem

skarżącego - oznacza to że, nie doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu

osadzonemu w Areszcie Śledczym postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 24

listopada 2009 r. Skarżący został więc pozbawiony możliwości zapoznania się z

treścią wyżej wymienionego postanowienia w okresie od dnia 9 grudnia 2009 r. do

dnia wniesienia przedmiotowej skargi, co jego zdaniem uzasadnia wyżej wniesioną

skargę.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o oddalenie

skargi jako bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznanie objętego skargą postępowania Sądu Apelacyjnego w trybie

ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do

rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

obejmuje ochronę prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej

zwłoki. Stosownie do przedmiotu skargi jej rozpoznanie nie może wykraczać poza

kontrolę sprawności postępowania.

Badaniu

w tym

trybie

nie podlegają

rozstrzygnięcia, które w sprawie zapadają, ale tylko przyczyny zwłoki w

rozstrzyganiu o istocie sprawy (por. art. 1 i art. 2 powołanej ustawy).

Rozpoznając sprawę na zasadach powołanej ustawy z dnia 17 czerwca

2004 r. Sąd Najwyższy uznał, że z sytuacji, na którą powołuje się skarżący, nie

wynika naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej

zwłoki. Skarżący powołując się w niniejszej skardze na brak wiedzy o treści

postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r. w przedmiocie

ustanowienia pełnomocnika z urzędu i brak w związku z tym możliwości podjęcia

„odpowiednich czynności w przedmiotowej sprawie mających na celu ochronę jego

interesu prawnego", nie tylko nie konkretyzuje podjęcia jakich odpowiednich

czynności został pozbawiony przez Sąd, skoro Sąd stosownie do art. 137 § 2 k.p.c.

doręczył

przedmiotowe

postanowienie

skarżącemu

przez

zarząd

Aresztu

Śledczego. Ponadto skarżący pomija fakt, iż w wyniku własnych działań, poprzez

wnoszenie kolejnych wniosków w sposób oczywisty sam zmierzał do przedłużenia

postępowania. Między innymi we wniosku z dnia 1 lutego 2010 r. skarżący również

domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z

urzędu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń Sądu

Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r. (oraz z 30 grudnia 2009r.) - karta 120.

W tym stanie rzeczy nie można Sądowi Apelacyjnemu zasadnie zarzucić

opieszałości w doręczeniu osadzonemu J. J. przedmiotowych postanowień, skoro

w aktach niniejszej sprawy znajduje się dowód w postaci zwrotnego potwierdzenia

odbioru przez Dyrektora Aresztu Śledczego w dniu 11 grudnia 2009 r. dwóch

odpisów postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r. na których

widnieje adnotacja „dla osadzonego J. J. s. C., ". Innymi słowy nie jest zasadne

czynienie zarzutu Sądowi za nieprawidłowe działanie organów Aresztu Śledczego.

Wobec bezzasadności skargi, Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 12

ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.