III SPP 25/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SPP 25/10

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi L. T.

na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego […]

w sprawie I ACa 503/10,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 grudnia 2010 r.,

oddala skargę.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik L. T. (skarżący) pismem z dnia 8 września 2010 r. wniósł do

Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed

Sądem Apelacyjnym, sygn. akt I ACa 503/10, domagając się stwierdzenia, że w

sprawie tej wystąpiła przewlekłość postępowania oraz zasądzenia na jego rzecz od

Skarbu Państwa kwoty 10.000 zł wraz z kosztami postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postanowieniem Sądu Okręgowego

z dnia 16 stycznia 2009 r. skarżący uzyskał zabezpieczenie roszczenia o zapłatę

kwoty 131.292,00 zł, zaś Sąd Apelacyjny do dnia wniesienia skargi nie przesłał

skarżącemu odpisu złożonej rzekomo przez pozwanego apelacji oraz nie

wyznaczył do dnia wniesienia skargi na przewlekłość terminu rozprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie

prawa

przygotowawczym

strony

do

prowadzonym

rozpoznania

lub

sprawy

nadzorowanym

w

przez

postępowaniu

prokuratora

i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1483 z

późn. zm.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego

skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez

nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie trwa dłużej to konieczne dla

wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla

rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne dla załatwienia sprawy

egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość

postępowania). O przewlekłości postępowania decyduje ocena całego okresu

podejmowania czynności przez dany sąd. Przewlekłość zachodzi wtedy, gdy okres

ten przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości

czynności podjętych przez sąd, charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej

zawiłości, znaczenia dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej

zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła

przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 tej ustawy).

W złożonej w niniejszej sprawie skardze pełnomocnik skarżącego wywodzi

przewlekłość postępowania z faktu nie doręczenia skarżącemu odpisu apelacji

pozwanego od wyroku Sądu I instancji. Tymczasem w aktach sprawy (k. 382)

znajduje się podpisane przez skarżacego datowane na 29 marca 2010 r.

pokwitowanie odbioru przesyłki, zawierającej - stosownie do k. 380 - odpis apelacji

pozwanego. Ponadto, z analizy akt sprawy wynika ponadto, że między

przekazaniem Sądowi Apelacyjnemu akt sprawy przez Sąd Okręgowy (24 maja

2010 r.) a wniesieniem niniejszej skargi (8 września 2010 r.), Sąd II instancji

podejmował różne czynności formalne, mające na celu przygotowanie sprawy do

merytorycznego rozpoznania. Opóźnienie w wyznaczeniu terminu rozprawy

spowodowane było koniecznością sprostowania przez Sąd I instancji oczywistej

omyłki w protokole rozprawy z dnia 7 września 2009 r., co wiązało się z

koniecznością zwrotu akt sprawy, celem wydania stosownego zarządzenia.

Następnie ponownie zwrócono akta Sądowi Okręgowemu celem zszycia 2 tomu

akt. Po ponownym przedstawieniu akt Sądowi Apelacyjnemu w sierpniu 2010 r.,

zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Sądu Apelacyjnego o wyznaczeniu

rozprawy zostało wydane w dniu 27 września 2010 r. (k. 391).

Biorąc pod rozwagę przedstawione powyżej okoliczności oraz art. 2 ustawy

z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez

prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki Sąd Najwyższy w

obecnym składzie stwierdza, że w niniejeszej sprawie brak podstaw do

stwierdzenia, że w sprawie przed Sądem Apelacyjnym o sygn. Akt I Aca 503/10

doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej

zwłoki.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.