III SPP 18/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SPP 18/11

POSTANOWIENIE

Dnia 5 sierpnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

SSN Maciej Pacuda

w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej M.

na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego […]

w sprawie I ACa …/11,

z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 sierpnia 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła 7 czerwca 2011 r. skargę na

naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki.

Wyrokiem z 23 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu apelacji

pozwanej utrzymał wyrok Sądu Okręgowego zasądzający na rzecz powodów kwotę

105.797,24 zł wraz z odsetkami. 29 marca 2011 r. pozwana złożyła wniosek o

doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego. Skarżąca podniosła, że do

dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania uzasadnienie wyroku nie

zostało sporządzone, co uniemożliwia pozwanej wniesienie skargi kasacyjnej od

wyroku z 23 marca 2011 r. Komornik sądowy na podstawie wyroku Sądu

Apelacyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności wszczął postępowanie

egzekucyjne. Pozwana przelała zasądzone wyrokiem kwoty wraz z kosztami

postępowania egzekucyjnego (140.981,82 zł) na konto komornika. W opinii

skarżącej, gdyby nie opieszałość Sądu i uniemożliwienie złożenia skargi kasacyjnej

oraz złożenia wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, nie doszłoby

do wyegzekwowania kwot zasądzonych wyrokiem, tym samym nie powstałaby

nieuzasadniona szkoda po stronie spółdzielni.

Wniesiono o: 1) stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym

w sprawie z powództwa Stefanii i Stanisława S. przeciwko pozwanej wystąpiła

przewlekłość postępowania, 2) zobowiązanie Sądu Apelacyjnego do niezwłocznego

sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku z 23 marca 2011 r., 3) zasądzenia

od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego 20.000 zł tytułem rekompensaty za

naruszenie prawa pozwanej do złożenia skargi kasacyjnej, 4) zasądzenie kosztów

postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wniesiona po uprawomocnieniu się wyroku

sądu drugiej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Granicę czasową

dla

skargi

na

przewlekłość

postępowania

stanowi

bowiem

prawomocne

zakończenie sprawy. Wniesienie jej po tym terminie powoduje, że nie ma

przedmiotu szczególnego postępowania ze skargi. Taki pogląd dominuje w

orzecznictwie Sądu Najwyższego (postanowienia z 10 maja 2006 r., III SPP 19/06,

OSNP 2007 nr 11-12, poz. 179, z 26 lipca 2006 r., III SPP 30/06, OSNP 2007 nr

15-16, poz. 240, z 19 stycznia 2006 r. III SPP 165/05, OSNP 2006 nr 23 -24, poz.

376, z 6 stycznia 2006 r., III SPP 156/05, OSNP 2006 nr 23-24, poz. 374). Oceny

tej nie zmienia uchwała SN z 9 stycznia 2008 r., III SPZP 1/07, OSNP 2008 nr 1314, poz. 205, ponieważ rozpoznawana skarga została wniesiona po prawomocnym

wyroku sądu drugiej instancji.

Niemal identyczny stan faktyczny jak w niniejszej sprawie był już

przedmiotem orzeczenia Sądu Najwyższego. W wyroku z 16 marca 2009 r., III SPP

3/09, OSNP 2010, nr 17-18, poz. 225, stwierdzono między innymi, że ustawa z 17

czerwca 2004 r. nie daje podstawy do stwierdzenia przewlekłości, gdy

uzasadnienie prawomocnego wyroku drugiej instancji nie zostało sporządzone w

terminie, ponieważ jest to czynność wykonywana już po rozpoznaniu sprawy. W

uzasadnieniu stwierdzono również, że nie oznacza to, iż strona nie ma żadnego

instrumentu w dochodzeniu prawa do sporządzenia i doręczenia jej bez zwłoki

uzasadnienia prawomocnego wyroku w terminie. Służy temu tryb skargi

administracyjnej (art. 37 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów

powszechnych).

Jednocześnie, jak wskazał Prezes Sądu Apelacyjnego w piśmie z 6 lipca

2011 r., skarżący otrzymał 17 czerwca 2011 r. (z ponad dwumiesięcznym

opóźnieniem) odpis uzasadnionego orzeczenia Sądu Apelacyjnego z 23 marca

2011 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, skargę wniesioną w trybie ustawy z dnia 17

czerwca 2004 r. po prawomocnym zakończeniu sprawy należało uznać za

niedopuszczalną i odrzucić (art. 2, art. 4, art. 8 ust. 2 ustawy o skardze oraz art.

373 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).