III SPP 15/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SPP 15/10

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie ze skargi J. H.

na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w [….]

w sprawie I ACa …/09,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 lipca 2010 r.,

przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w

[…].

Uzasadnienie

Skarżący J. H., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł skargę

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki i stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie

prowadzonej przez Sąd Apelacyjny I Wydział Cywilny pod sygn. akt I Aca …/09,

oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 15.000,00 złotych z odsetkami

ustawowymi od dnia wniesienia skargi do dnia zapłaty i kosztów zastępstwa

procesowego świadczonego z urzędu.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 30 października 2009 r. wniósł

o doręczenie mu uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października

2009 r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30

kwietnia 2009 r. oddalającego jego powództwo o ochronę dóbr osobistych. Pomimo

to, że skarżący nie zmieniał miejsca zamieszkania, Sąd Apelacyjny doręczył mu

uzasadnienie wyroku dopiero w dniu 19 stycznia 2010 r., co, zdaniem skarżącego,

tamowało postępowanie w sprawie, gdyż bez wyroku Sądu Apelacyjnego skarżący i

jego pełnomocnik nie byli w stanie sporządzić należytej skargi kasacyjnej.

Ponadto w skardze zarzucono także opieszałość postępowania przed

Sądem pierwszej instancji: pozew o ochronę dóbr osobistych został złożony przez

skarżącego w dniu 27 lipca 2004 r., natomiast wyrok Sądu pierwszej instancji został

wydany dopiero 30 kwietnia 2009 r.

Roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej uzasadniono tym, że postępowanie w

przedmiotowej sprawie trwało dłużej, niż jest to konieczne dla wyjaśnienia istotnych

okoliczności faktycznych i prawnych co odbiło się negatywnie na psychice i zdrowiu

fizycznym skarżącego – w szczególności w toku postępowania przed Sądem

pierwszej instancji (w lecie 2007 r. skarżący doznał wylewu).

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Skarżący wniósł o „stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie

prowadzonej przez Sąd Apelacyjny w […] I Wydział Cywilny pod sygn. akt I ACa

…/09”. Spełnił zatem warunek formalny wskazany w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z

dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. Nr 179, poz.

1843 ze zm.). Warunek ten polega na identyfikacji konkretnej sprawy – przez

określenie jej sygnatury i sądu przed, którym jest prowadzona. Natomiast warunek

drugi - przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt. 2)

określa zakres zaskarżenia, a mianowicie, których etapów postępowania skarga

dotyczy. Wypełniając go, skarżący powołał zarzut niesporządzenia przez sędziego

uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października 2009 r. w terminie

określonym w Kodeksie postępowania cywilnego, co opóźniło wniesienie skargi

kasacyjnej do Sądu Najwyższego. Z treści uzasadnienia skargi wynika także, że

obejmuje ona również postępowanie przed Sądem Okręgowym, bowiem skarżący

zarzuca, że postępowanie w sprawie toczyło się niezwykle opieszale z powodu

szeregu trudności w doręczeniu wezwań i pism procesowych jednemu z

pozwanych, jednakże można mieć zastrzeżenia „co do staranności procedowania”.

Pozew został złożony w dniu 27 lipca 2004 r. Na pewne uchybienie wskazuje

między

innymi

ponowne

otwarcie

rozprawy

z

uwagi

na

niedoręczenie

zawiadomienia jednemu z pozwanych. Nie bez znaczenia było tolerowanie przez

Sąd Okręgowy praktyk pełnomocnika pozwanych, który „dokonywał oczywistej

obstrukcji wymiaru sprawiedliwości”. W konsekwencji tych działań wyrok wydany

został dopiero 30 kwietnia 2009 r., pomimo że nie była to sprawa skomplikowania

ani pod względem prawnym, ani faktycznym. Tok rozprawy przed Sądem pierwszej

instancji miał szkodliwy wpływ na stan zdrowia skarżącego, który w lipcu 2007 r.

doznał wylewu. Z przywołanej treści wynika zatem, że wniesiona skarga dotyczy

zarówno postępowania przed Sądem Apelacyjnym jak i przed Sądem Okręgowym.

Zgodnie z obowiązującym od 1 maja 2009 r. (wprowadzonym ustawą z dnia

lutego 2009 r. o zmianie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do

rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz.U.

Nr 61, poz. 498), a więc aktualnym w niniejszej sprawie, brzmieniem art. 4 ustawy z

dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. Nr 179, poz.

1843 ze zm.), sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad

sądem, przed którym toczy się postępowanie (ust. 1), jeżeli skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przed sądem rejonowym i sądem okręgowym właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (ust. 1a), jeżeli skarga

dotyczy

przewlekłości

postępowania

przed

sądem

okręgowym

i

sądem

apelacyjnym - właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (ust. 1b),

jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub

Sądem Najwyższym - właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy (ust. 2). Z

uwagi na powołane przepisy właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest

Sąd Apelacyjny.

Przekazanie skargi Sądowi Najwyższemu jest więc niezasadne, a ponieważ

nie jest ono wiążące (art. 200 § 2 k.p.c.), to należało w tym zakresie przekazać

skargę Sądowi Apelacyjnemu (art. 200 § 2 k.p.c. w związku z art. 4 ust. 1b oraz art.

8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.