Legislator Case Law & Legislation
III SPP 126/04 AI generated

III SPP 126/04 · Sąd Najwyższy

Case Number III SPP 126/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

ponownym rozpoznaniu sprawy - Andrzej K. został skazany za dwa przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. z 1969 r. oraz za przestępstwa z art. 286 k.k. z 1969 r. i 203 § 1 k.k.

Legislator headnote

AI generated

art. 148 § 1 k.k, art. 286 k.k; III SPP 126/04 · Sąd Najwyższy: 20 października 2003 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż poprawił jedynie podstawę prawną skazania oskarżonego.

Keywords

AI generated
art. 148 § 1 k.k art. 286 k.k

Cited Legislation

AI generated
art. 148 § 1 k.k
art. 148 § 1 k.k. z 1969 r. oraz za przestępstwa z art. 286 k.k. z 1969 r. i 203 § 1 k.k.
art. 286 k.k
oraz za przestępstwa z art. 286 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 14 stycznia 2005 r.

III SPP 126/04

Zarzut nieuwzględnienia bliżej nieokreślonego wniosku obrońcy nie stanowi przytoczenia okoliczności uzasadniających skargę na przewlekłość postępowania, co powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 9 ust. 1 w związku z

art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843).

Przewodniczący SSN Stanisław Kosmal (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Antoni Kapłon, Zygmunt Stefaniak.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia

2005 r. sprawy ze skargi Andrzeja K. na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego w Warszawie,

p o s t a n o w i ł:

skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie i przed Sądem Najwyższym o d r z u c i ć.

Uzasadnienie

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 lutego 2001 r. [...] - po

ponownym rozpoznaniu sprawy - Andrzej K. został skazany za dwa przestępstwa z

art. 148 § 1 k.k. z 1969 r. oraz za przestępstwa z art. 286 k.k. z 1969 r. i 203 § 1 k.k.

z 1969 r. na łączną karę 25 lat pozbawienia wolności.

Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez wszystkie strony procesowe Sąd

Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 18 grudnia 2001 r. [...] zaskarżony wyrok

utrzymał w mocy.

Od wyroku sądu odwoławczego kasację wniósł obrońca Andrzeja K.

Po jej rozpoznaniu Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 22 października 2002 r.

[...] uchylił wyrok sądu apelacyjnego i sprawę przekazał temu sądowi do ponownego

rozpoznania.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z

20 października 2003 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż poprawił jedynie podstawę prawną skazania oskarżonego.

Kasację od tego ostatniego wyroku wniósł ponownie obrońca Andrzeja K.

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 maja 2004 r. [...] kasację obrońcy

oddalił.

W dniu 17 grudnia 2004 r. Andrzej K. złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie [...], toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie oraz

przed Sądem Najwyższym, z tego powodu, iż oba wspomniane wyżej sądy nie rozpoznały wniosku jego obrońcy adwokata Piotra D. złożonego w dniu 13 lipca 1999 r.

Wnosząc o stwierdzenie przewlekłości, skarżący domagał się równocześnie

sumy pieniężnej w wysokości 10.000 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę Andrzeja K. należało, na zasadzie art. 9 ust. 1 ustawy z 17 czerwca

2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucić albowiem nie przytacza ona okoliczności uzasadniających przedstawione w niej żądanie.

Skarga podnosi jedynie, iż wskazane w niej Sądy rzekomo nie uwzględniły bliżej nieokreślonego wniosku obrońcy skarżącego, co nie może być przedmiotem rozważań sądu orzekającego o przewlekłości postępowania.

Zauważyć ponadto trzeba, iż bliżej nieokreślony wniosek obrońcy Andrzeja K.

był złożony w lipcu 1999 r., a zatem jeszcze przed rozstrzygnięciem sprawy przez

Sąd Okręgowy w Warszawie, którego wyrok był następnie dwukrotnie oceniany

przez Sąd Apelacyjny w Warszawie oraz dwukrotnie przez Sąd Najwyższy.