III SPP 103/05 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 7 czerwca 2005 r.

III SPP 103/05

Przytoczenie okoliczności uzasadniających skargę na przewlekłość postępowania (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz.U. Nr 179, poz. 1843) nie może sprowadzać się

do zakwestionowania przez stronę ogólnego czasu trwania procesu, ale polega

na wskazaniu konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub

dokonał wadliwie. Skargę niespełniającą tego wymagania sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 tej ustawy).

Przewodniczący SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Zbigniew Hajn, Zbigniew Myszka.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca

2005 r. sprawy ze skargi Adama W. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w Warszawie [...]

o d r z u c i ł skargę.

Uzasadnienie

Powód Adam W. wniósł dnia 18 kwietnia 2005 r. skargę na naruszenie prawa

strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki i stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie [...] przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że jego apelacja od wyroku Sądu Okręgowego została

złożona w dniu 14 kwietnia 2003 r., wyrok Sądu Apelacyjnego zapadł w dniu 22 października 2004 r., a kasacja została złożona dnia 25 lutego 2005 r. i akta sprawy

nadal znajdują się w Sądzie drugiej instancji. Powód zażądał przyznania mu od

Skarbu Państwa sumy 10.000 zł.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 września 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki skarga powinna, poza spełnieniem wymagań przewidzianych

dla pisma procesowego i żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, zawierać przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Jednocześnie ust. 3 wymienionego przepisu stanowi, że skarga może zawierać żądanie wydania sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenie w wyznaczonym

terminie odpowiednich czynności, z kolei z art. 2 ust. 2 wynika, że dla stwierdzenia,

czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić

terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Analiza powołanych przepisów prowadzi do

wniosku, że „przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie”, o których mowa w

art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie może sprowadzać się do zakwestionowania czasu

trwania dotychczasowego procesu sądowego, uznawanego przez stronę skarżącą za

nadmiernie wydłużony. Przez przytoczenie tych okoliczności należy rozumieć obowiązek skarżącego wskazania konkretnych czynności procesowych, których sąd

orzekający zaniechał lub które podjął wadliwie, a które wskazywałyby na doprowadzenie do przewlekłości postępowania. Tym samym ograniczenie się w skardze tylko

do przytoczenia czasokresu trwania postępowania należy uznać za niewystarczające

dla spełnienia przesłanki „przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania”, a tym samym należy dojść do przekonania, że

skarga nie odpowiada wymaganiu z art. 6 ust. 2 ustawy, co po myśli art. 9 ust. 1

ustawy powoduje jej odrzucenie. Jeżeli bowiem sąd rozpatrujący skargę ma w

szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd z

uwzględnieniem charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości oraz

znaczenia dla strony wnoszącej skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy), to skarga powinna wyraźnie wskazywać, w którym miejscu postępowania doszło do uchybienia przez sąd orzekający terminowości bądź

prawidłowości podjętych czynności sądowych.

Przedmiotowa sprawa zawiera 11 tomów akt, wobec czego nie jest możliwe bez wskazania konkretnych okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia

przewlekłości - doszukiwania się ich przez sąd rozpatrujący skargę. Brak

sprecyzowania okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości

postępowania uniemożliwia sądowi rozpoznającemu skargę ocenę czynności sądu

orzekającego wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy. Dlatego też wymagania z art. 6

ust. 2 ustawy uznać należy za konstrukcyjne (nieusuwalne), a ich niespełnienie pociąga za sobą odrzuceniem skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków (art. 9

ust. 1 ustawy).

Z powyższych motywów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.