III SPP 10/08 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 5 czerwca 2008 r.

III SPP 10/08

Rozpoznanie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie może wykraczać

poza kontrolę sprawności postępowania sądowego.

Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Roman Kuczyński, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 czerwca

2008 r. sprawy ze skargi Edwarda M. z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Katowicach na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w Katowicach [...]

o d d a l i ł skargę.

Uzasadnienie

Edward M. - powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o

skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 178, poz. 1843 ze zm.) - w dniu 7 kwietnia 2008 r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na „nieuzasadnioną przewlekłość

postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie pisma procesowego o zmianę kwoty bazowej na kwotę aktualną”.

Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie z wniosku skarżącego - apelacji od wyroku Sądu

Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 7 sierpnia 2003 r. o zmianę kwoty bazowej [...]

nastąpiła przewlekłość postępowania; 2) przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz

skarżącego kwoty 8.000 zł; 3) zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego

w Katowicach kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący w dniu 2 sierpnia 2002 r. w

sprawie [...] toczącej się przed Sądem Okręgowym w Bielsku-Białej złożył pisemny

wniosek o zmianę kwoty bazowej na nową i dołączył druk ZUS-Rp 7 o kilku latach

pracy po przejściu na emeryturę. W sprawie tej w dniu 7 sierpnia 2003 r. Sąd Okręgowy wydał wyrok, ale w jego uzasadnieniu stwierdził, że: „Sąd w niniejszym postępowaniu nie zajmował się szczegółowo powyższą kwestią, ponieważ będzie ona

przedmiotem badania i rozstrzygnięcia w sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem

sygnatura akt [...] i [...] zawieszonych”. Także w ramach apelacji od tego wyroku Sąd

drugiej instancji nie zajął się rozpoznaniem przedmiotowego pisma ani nie przekazał

Sądowi Okręgowemu do merytorycznego rozpoznania, a w uzasadnieniu wyroku z

dnia 16 marca 2005 r. oraz postanowieniu z dnia 10 czerwca 2005 r. powołał się na

stanowisko Sądu Okręgowego. Pismo to zostało wzięte pod uwagę dopiero w sprawie [...] jako rezultat kolejnej apelacji skarżącego, i która nadal czeka na rozpoznanie.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w Katowicach wniósł o:

1) odrzucenie skargi jako niespełniającej nieusuwalnego warunku formalnego z art. 6

ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania; 2) odrzucenie skargi

wobec oparcia jej na zarzucie nieznanym ustawie; alternatywnie Prezes Sądu Apelacyjnego w Katowicach wniósł o: 1) oddalenie skargi, jako złożonej poza tokiem postępowania w sprawie, w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłośc

postępowania, względnie umorzenie postępowania ze skargi jako bezprzedmiotowego; 2) oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznanie objętego skargą postępowania Sądu Apelacyjnego w Katowicach w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa

strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

obejmuje ochronę prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Stosownie do przedmiotu skargi jej rozpoznanie nie może wykraczać poza kontrolę

sprawności postępowania. Badaniu w tym trybie nie podlegają rozstrzygnięcia, które

w sprawie zapadają, ale tylko przyczyny zwłoki w rozstrzyganiu o istocie sprawy (por.

art. 1 i art. 2 powołanej ustawy).

Rozpoznając sprawę na zasadach powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004

r. Sąd Najwyższy uznał, że z sytuacji, na którą powołuje się skarżący, nie wynika

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Z niewyjaśnionych w skardze powodów skarżący wyodrębnił kwestię zmiany kwoty bazo-

wej podniesioną przez ubezpieczonego w piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2002

r. tak jakby stanowiła ona jakiś osobny przedmiot sprawy. Na tym niewyjaśnionym

przez skarżącego i w istocie rzeczy bezzasadnym założeniu odrębności procesowej

„wniosku o zmianę kwoty bazowej” skarżący opiera podniesione w skardze zarzuty o

niezałatwieniu tego wniosku. Tymczasem kwestia „zmiany kwoty bazowej” była zgłoszona w toku spraw wynikających z odwołań od kolejnych decyzji organu rentowego i

była przez orzekające Sądy rozpatrywana z ustaleniem jej znaczenia stosownie do

przedmiotu sprawy. W szczególności w powołanym w skardze uzasadnieniu wyroku

Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 marca 2005 r. [...] Sąd ten, podzielając

stanowisko zajęte przez Sąd pierwszej instancji, wyjaśnił, że w związku ze złożonymi

nowymi wnioskami o ponowne przeliczenie emerytury i przyjęcie nowej kwoty bazowej organ rentowy wydał dwie decyzje, od których ubezpieczony złożył odwołanie. W

konkluzji Sąd Apelacyjny uznał, że wbrew zarzutom ubezpieczonego zawartym w

apelacji brak było podstaw do rozpoznania nowego wniosku opartego na podstawie

art. 110 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Skarżący bezzasadnie, z niezrozumiałych powodów, w formie skargi na przewlekłość postępowania sądowego kwestionuje rozstrzygnięcie sprawy co do istoty.

Wobec bezzasadności skargi, Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 12 ust.

1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.