III SO 4/06 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedNajwyższy na podstawie art. 116 § 2 k.p.c. oddalił wniosek Z. R. o ustanowienie tylko w przypadkach określonych w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c., to jest od niektórych
Legislator headnote
AI generatedart. 116 § 2 k.p.c, art. 518 k.p.c; III SO 4/06 · Sąd Najwyższy: Najwyższy na podstawie art. 116 § 2 k.p.c. oddalił wniosek Z. R. o ustanowienie tylko w przypadkach określonych w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c., to jest od niektórych
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III SO 4/06
POSTANOWIENIE
Dnia 12 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Herbert Szurgacz (przewodniczący)
SSN Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca)
SSA Romualda Spyt
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 kwietnia 2006 r.,
zażalenia Z. R.
na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt III
SO 23/05,
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 października 2005 r. III SO 23/05 Sąd
Najwyższy na podstawie art. 116 § 2 k.p.c. oddalił wniosek Z. R. o ustanowienie
pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia protestu wyborczego z uwagi na
oczywistą bezzasadność protestu.
Postanowienie to wnoszący protest zaskarżył zażaleniem zarzucając,
że adwokat jest mu niezbędny, gdyż będąc pozbawiony wolności nie ma
możliwości sporządzić protestu.
Sąd Najwyższy zważył co następuje. Postanowienie sądu może być
zaskarżone zażaleniem tylko, w przypadku jeżeli ustawa przewiduje taki środek
odwoławczy. Na zasadach ogólnych zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje
tylko w przypadkach określonych w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c., to jest od niektórych
postanowień sądu drugiej instancji. Przepis nie przewiduje zaskarżenia zażaleniem
postanowień Sądu Najwyższego. W sprawie niniejszej postanowienie Sądu
Najwyższego zostało wydane na podstawie przepisów szczególnych – ustawy z
dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499 ze zm.). Ustawa ta
reguluje między innymi zasady rozpoznawania przez Sąd Najwyższy protestów
wyborczych i w art. 80 § 1 stanowi, że Sąd Najwyższy rozpoznaje protest w
postępowaniu
nieprocesowym.
Z
kolei
odnoszący
się
do
postępowania
nieprocesowego przepis art. 518 k.p.c. stanowi, że zażalenie na postanowienie
sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. Ordynacja wyborcza nie
zawiera przepisu pozwalającego na zaskarżenie postanowienia Sądu Najwyższego
wydanego w sprawie toczącej się w wyniku wniesienia protestu. Oznacza to, że na
postanowienie takie nie przysługuje zażalenie. Zażalenie jest więc niedopuszczalne
i podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 i 373 k.p.c. w związku z art. 398 21 i 3941
§ 3 k.p.c.