Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III SO 3/14 AI generated

III SO 3/14 · Sąd Najwyższy

Case Number III SO 3/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

do chwili obecnej protestu konstytucyjnego, wniesionego w dniu 13 grudnia 2013 r. 2013 r., sygn. akt III SW 2/13 (Dz.U. z dnia 12 grudnia 2013 r., poz. 1529).

Legislator headnote

AI generated

art. 101 Konstytucji RP; III SO 3/14 · Sąd Najwyższy: 2013 r., sygn. akt III SW 2/13 (Dz.U. z dnia 12 grudnia 2013 r., poz. 1529).

Keywords

AI generated
art. 101 Konstytucji RP

Cited Legislation

AI generated
art. 101 Konstytucji RP
gdyż art. 101 Konstytucji RP z 1997 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III SO 3/14

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Józef Iwulski

w sprawie ze skargi B. W.

na bezczynność Sądu Najwyższego w sprawie III SO 1/14,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 kwietnia 2014 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

B. W. wniósł pismo z dnia 11 kwietnia 2014 r. nazwane skargą

na bezczynność, w którym zarzucił bezczynność polegająca na braku rozpatrzenia

do chwili obecnej protestu konstytucyjnego, wniesionego w dniu 13 grudnia 2013 r.

przeciwko ważności wyborów uzupełniających do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,

przeprowadzonych w dniu 8 września 2013 r. w województwie […] w okręgu

wyborczym nr […], przez ten sam organ, który ją stwierdził w dniu 28 listopada

2013 r., sygn. akt III SW 2/13 (Dz.U. z dnia 12 grudnia 2013 r., poz. 1529).

Skarżący stwierdził, że Sąd Najwyższy nie może unikać podejmowania decyzji,

gdyż art. 101 Konstytucji RP z 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) nałożył na niego

obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kognicję

Sądu

Najwyższego

w

sprawach

związanych

z

wyborami

wymienionymi w art. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U.

Nr 21, poz. 112 ze zm.) określają przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

oraz powołana ustawa Kodeks wyborczy. Rozpatrując sprawy wyborcze Sąd

Najwyższy dodatkowo stosuje przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o

postępowaniu nieprocesowym (art. 242 § 1 Kodeksu wyborczego). Żaden ze

wskazanych aktów prawnych nie przewiduje prawa wyborcy wniesienia w sprawie

wyborczej skargi na bezczynność. Dlatego skarga wniesiona w niniejszej sprawie

podlegała odrzuceniu.

Nadto godzi się zauważyć, że postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r., III SO

1/14 Sąd Najwyższy odrzucił pismo B. W. z dnia 13 grudnia 2013 r., nazwane

„protestem”.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.

aw