III SO 1/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SO 1/06

POSTANOWIENIE

Dnia 16 marca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera (sprawozdawca)

SSN Jerzy Kwaśniewski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 marca 2006 r.,

zażalenia Z. S.

na zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2005 r., L.dz. 205/05 w

przedmiocie zwrotu pisma

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z 22 grudnia 2005 r., wydanym na podstawie art. 130 § 5

k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c., został zarządzony zwrot pism Zbigniewa

Soroki złożonych do Sądu Najwyższego,

a to wobec niezachowania przez

wnoszącego te pisma przymusu adwokacko-radcowskiego, obowiązującego stronę

w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Na powyższe zarządzenie Z. S. wniósł zażalenie. Zarządzenie zostało

sporządzone osobiście przez skarżącego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości

zaskarżenia (wniesienia zażalenia) na jakiekolwiek zarządzenie przewodniczącego

wydane w Sądzie Najwyższym.

Zgodnie z art. 3941 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

jedynie w enumeratywnie wymienionych w tym przepisie sytuacjach: po pierwsze,

na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (§ 1), po drugie,

na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, jednak

tylko w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, i z wyjątkiem

postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w

wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Zaskarżone

zażaleniem

przez

Z.

S. zarządzenie

wydane

przez

przewodniczącego w Sądzie Najwyższym nie należy do kategorii zaskarżalnych

zażaleniem decyzji jurysdykcyjnych (postanowień lub zarządzeń).

Przepisy o postępowaniu kasacyjnym oraz zażaleniowym przed Sądem

Najwyższym nie dają podstaw do konstruowania dopuszczalności zażalenia na

zarządzenie przewodniczącego w Sądzie Najwyższym wydane z mocy art. 130 § 5

k.p.c. w związku z art. 871 k.p.c.

Z tych przyczyn niedopuszczalne zażalenie wniesione przez Zbigniewa

Sorokę podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art.

39821, art. 370 i art. 373 k.p.c.