III SK 6/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SK 6/12

POSTANOWIENIE

Dnia 9 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło

w sprawie z powództwa "F. Poland" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B.

przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

o nałożenie kary pieniężnej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 9 sierpnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 lipca 2011 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 14 lipca 2011 r., oddalił apelację F. Poland

Sp. z o.o. w B. (powód) od wyroku Sądu Okręgowego– Sądu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów z dnia 21 września 2010 r., w sprawie z odwołania od decyzji

Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 24 czerwca 2008 r.

Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 9a ust. 8 Prawa energetycznego

w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2007 r. oraz art. 56 ust. 1 pkt 1a Prawa

energetycznego w związku z art. 9a ust. 8 Prawa energetycznego.

Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty

sprawy, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania oraz zasądzenie kosztów procesu.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód powołał się na

występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego o następującej treści:

czy zgodnie z art. 9a ust. 8 Prawa energetycznego w brzmieniu obowiązującym do

dnia 1 lipca 2007 r. na przedsiębiorstwie energetycznym ciążył obowiązek

uprzedniego gromadzenia rezerw energii czerwonej z przeznaczeniem na pokrycie

ewentualnych niedoborów tej energii mogących powstać w wyniku przyszłych

czynności prawnych, do których należy przejęcie innego podmiotu?

Uzasadniając

konieczność

rozpatrzenia

przedstawionego

powyżej

zagadnienia prawnego powód podniósł, że wynikający z art. 9a ust. 8 Prawa

energetycznego obowiązek zakupu energii czerwonej był spełniony, jeżeli udział

ilościowy zakupionej energii elektrycznej w wykonanej całkowitej rocznej sprzedaży

energii elektrycznej wynosił nie mniej niż wartości procentowe określone w

rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 9 grudnia 2004 r. Na tej

podstawie powód wskazał, jako problem wymagający rozstrzygnięcia przez Sąd

Najwyższy kwestię, zagadnienie, czy w sytuacji gdy przedsiębiorstwo energetyczne

w danym roku zgromadziło zapas energii czerwonej wystarczający do uczynienia

zadość obowiązkowi z art. 9a ust. 8 Prawa energetycznego, było obowiązane do

uprzedniego gromadzenia rezerw energii elektrycznej wytworzonej w skojarzeniu z

wytwarzaniem ciepła na wypadek pokrycia ewentualnego niedoboru mogącego

powstać w sytuacji przejęcia w tym roku innego przedsiębiorstwa energetycznego.

Problem ten pojawia się zdaniem powoda w sytuacji, gdy przed planowanym

przejęciem innego przedsiębiorstwa energetycznego, obciążonego obowiązkiem, o

którym mowa w art. 9a ust. 8 Prawa energetycznego, przedsiębiorstwo przejmujące

otrzyma ofertę zakupu energii czerwonej, z której nie skorzysta. Obowiązek zakupu

energii przed przejęciem celem uczynienia zadość obowiązkowi zapewnienia

odpowiedniego udziału energii czerwonej w sprzedaży energii ogółem w danym

roku po przejęciu jest zdaniem powoda za daleko idący i ekonomicznie zbyt

dolegliwy. Obowiązek zakupu energii czerwonej powstaje po stronie podmiotu

przejmującego dopiero po dokonaniu przejęcia. Natomiast w świetle wyroku Sądu

Apelacyjnego przedsiębiorstwo energetyczne powinno gromadzić rezerwy energii

czerwonej na wypadek wystąpienia mniej lub bardziej prawdopodobnych

okoliczności mogących wpłynąć na zwiększenie obowiązkowego limitu energii

czerwonej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikuje się do przyjęcia celem jej

merytorycznego rozpoznania.

Powód powołał się na przesłankę z art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. Jako

wymagające rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego istotne zagadnienie prawne powód

wskazał problem obowiązku „uprzedniego gromadzenia rezerw energii czerwonej”

przez przedsiębiorstwo przejmujące inne przedsiębiorstwo energetyczne przed

skutecznym dokonaniem przejęcia.

W świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego dotyczącego tej

przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o której mowa w art. 3989 §

1 pkt 1 k.p.c., przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi

kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne

polega na sformułowaniu samego zagadnienia oraz wskazaniu argumentów

prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także na

sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego. Wywód ten powinien być

zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez

sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z

9 maja 2006 r., V CSK 75/06, LEX nr 1102817). Analogicznie należy również

traktować wymogi konstrukcyjne samego zagadnienia prawnego, formułowanego w

ramach przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., oraz jego związek ze sprawą i skargą

kasacyjną, która miałaby zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy. Zagadnienie

prawne powinno: 1) być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w

stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń

(postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01, LEX nr

52571); 2) być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić

Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się

do samej subsumcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia Sądu

Najwyższego z 15 października 2002 r., III CZP 66/02, LEX nr 57240; z 22

października 2002 r., III CZP 64/02, LEX nr 77033 i z 5 grudnia 2008 r., III CZP

119/08, LEX nr 478179); 3) pozostawać w związku z rozpoznawaną sprawą

(postanowienia SN z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, LEX nr 864002; z 22

listopada 2007 r., I CSK 326/07, LEX nr 560504) i 4) dotyczyć zagadnienia

budzącego rzeczywiście istotne (poważne) wątpliwości. Istotność zagadnienia

prawnego konkretyzuje się zaś w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie

prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa i praktyki sądowej. Wymóg ten jest

uzasadniony publicznymi celami rozpoznania przez Sąd Najwyższy skargi

kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z 25 października 2007 r., V CSK

356/07, LEX nr 621243). Twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia

prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie

został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne

poglądy

w

tym

zakresie,

wynikające

z

odmiennej

wykładni

przepisów

konstruujących to zagadnienie (postanowienia Sądu Najwyższego z 10 marca 2010

r., II UK 363/09, LEX nr 577467, z 12 marca 2010 r., II UK 400/09, LEX nr 577468).

W uzasadnieniu wniosku powoda o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania nie przedstawiono żadnego wywodu prawnego spełniającego choćby

w minimalnym stopniu powyższe wymagania. Uzasadnienie ogranicza się do

przedstawienia hasłowej propozycji rozstrzygnięcia tego zagadnienia („w ocenie

powoda w takich sytuacji nie można wymagać od przedsiębiorstwa energetycznego

przejmującego tworzenia rezerw energii czerwonej”, ponieważ byłoby to nałożenie

obowiązku, który jest „zdecydowanie za daleko idący, a dodatkowo ekonomicznie

zbyt

dolegliwy”).

argumentacji

Uzasadnienie

przedstawiającej

nie

zawiera

natomiast

tok

rozumowania

żadnej

powoda

oraz

jurydycznej

wadliwość

alternatywnych rozwiązań postawionego przez powoda problemu.

Zasadnicze znaczenie dla odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do

rozpoznania ma jednak oderwanie przedłożonego do rozstrzygnięcia zagadnienia

prawnego od okoliczności faktycznych sprawy ustalonych przez Sąd Apelacyjny. Z

okoliczności tych nie wynika, by: 1) powód przejmował inne przedsiębiorstwo

energetyczne; 2) nałożenie na niego kary pieniężnej było skutkiem przejęcia innego

przedsiębiorstwa energetycznego. Tym samym rozstrzygnięcie zagadnienie

prawnego sformułowanego przez powoda nie jest konieczne dla rozstrzygnięcia

sprawy i weryfikacji prawidłowości zaskarżonego wyroku.

Mając powyższe na uwadze, z mocy art. 398⁹ § 2 k.p.c. orzeczono jak w

sentencji.