III SK 55/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SK 55/13

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło

w sprawie z powództwa E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej

o ustalenie wysokości opłat za usługi dostępu,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 20 lutego 2014 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 grudnia 2012 r.,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na

rzecz E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

K. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów

zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z 20 grudnia 2012 r., oddalił apelację Prezesa

Urzędu Komunikacji Elektronicznej od wyroku Sądu Okręgowego w W. – Sądu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 5 kwietnia 2012 r. w sprawie z odwołania E.

Sp. z o.o. w K. od decyzji Prezesa Urzędu z 28 listopada 2007 r.

Prezes Urzędu zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skarga kasacyjną w

całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 380 k.p.c. w związku z

art. 168 § 1 k.p.c. i art. 169 § 1 i 4 k.p.c. i art. 171 k.p.c. w związku z art. 13 § 2

k.p.c. oraz art. 386 § 3 k.p.c. w związku z art. 479 58 § 2 k.p.c. i art. 47959 § 2 k.p.c.

w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Prezes Urzędu

powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawa budzących poważne

wątpliwości, polegającą na potrzebie wyjaśnienia, czy w postępowaniu odrębnym w

sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji i poczty regulowanym w przepisach

art. 47957 i n. k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu

do wniesienia odwołania w rozumieniu art. 168 § 2 k.p.c. i art. 169 § 1-3 k.p.c., z

uwagi na błędne pouczenie co do środka zaskarżenia, wnosi się do Sądu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów w terminie tygodnia od czasu ustania przyczyny

uchybienia, czy też może wnosi się go za pośrednictwem Prezesa Urzędu, a także,

czy wniosek taki podlega doręczeniu pełnomocnikowi strony przeciwnej na

podstawie art. 4799 § 1 k.p.c. oraz czy po wydaniu postanowienia o przywróceniu

terminu Sąd przekazuje temu organowi odwołanie, celem zastosowania trybu

wskazanego w art. 47959 § 1 lub 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu nie kwalifikowała się do przyjęcia celem

jej merytorycznego rozpoznania.

Wskazany we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu do

rozpoznania problem prawny dotyczy stosowania w sprawach z odwołania od

decyzji Prezesa Urzędu instytucji przywrócenia terminu, a konkretnie tego, do kogo

należy złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz samo

odwołanie. W niniejszej sprawie wniosek taki, wraz z odwołaniem, został wniesiony

przez powoda do Sądu Okręgowego w W. – Sądu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów za pośrednictwem Prezesa Urzędu, a zatem w taki sam sposób, w

jaki wnoszone jest – w terminie - odwołanie od decyzji organu. Dodatkowo Prezes

Urzędu formułuje na tle stosowania przepisów o przywracaniu terminu do

wniesienia odwołania w sprawach z zakresu regulacji komunikacji elektronicznej

dwa kolejne problemy prawne: 1) czy wniosek o przywrócenie terminu podlega

doręczeniu pełnomocnikowi Prezesa Urzędu na podstawie art. 479 9 § 1 k.p.c.; 2)

czy po wydaniu postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania

Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje Prezesowi Urzędu odwołanie

celem zastosowania trybu wskazanego w art. 47959 § 1 lub 2 k.p.c.

Z powyższego wynika, że Prezes Urzędu wnosi o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania ze względu na konieczność rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy

kwestii, jak powinny być stosowane przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w

sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji w odniesieniu do trzech wskazanych

problemów prawnych. Tymczasem jako podstawę wniosku Prezes Urzędu wskazał

art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego,

w tym także dotyczącym spraw z zakresu ochrony konkurencji i regulacji, w

przypadku powołania się na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. skarżący winien nie tylko

określić, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ale także wskazać,

na

czym

polegają

poważne

wątpliwości

interpretacyjne

lub

przedstawić

rozbieżności w orzecznictwie sądów. Chodzi przy tym o wątpliwości interpretacyjne,

a nie w zakresie stosowania prawa (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27

września 2012 r., III SK 8/12, LEX 1238131).

Odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu do rozpoznania nie

można

nie

dostrzec,

że

pierwotnym

źródłem

wątpliwości

praktycznych

podniesionych w skardze jest błędne pouczenie powoda przez Prezesa Urzędu co

do sposobu zaskarżenia tej decyzji. Za przyjęciem skargi Prezesa Urzędu do

rozpoznania nie przemawia zatem interes publiczny. Sądy orzekające w niniejszej

sprawie postąpiły w sposób zapewniający powodowi realizację konstytucyjnego

prawa do sądu, posiłkując się przy rozstrzygnięciu podstawowego problemu

praktycznego, jakim jest sposób złożenia wniosku o przywrócenie terminu w takich

sprawach jak niniejsza pragmatyczną konstrukcją, która wprost w prawie polskim

przewidziana została w niemającym zastosowania w niniejszej sprawie art. 87 § 3

Prawa

o

postępowaniu

przed

sądami

administracyjnymi.

Niemożność

przeprowadzenia w takim wypadku tzw. samokontroli przez Prezesa Urzędu nie

narusza uprawnień organu. Samokontrola ma na celu modyfikację pierwotnej

decyzji w wyniku uwzględnienia wniosków i zarzutów podmiotu wnoszącego

odwołanie, nic nie stało na przeszkodzie, by wszystkie bądź niektóre wnioski i

zarzuty odwołania Prezes Urzędu uznał za zasadne na etapie postępowania

sądowego.

Odnosząc się do potrzeby wykładni art. 4799 § 1 k.p.c. wskazać należy, że w

niniejszej sprawie nie ma potrzeby rozstrzygania kwestii, czy postępowanie o

przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Urzędu ma

charakter dwustronny, ponieważ przepis art. 479 9 § 1 k.p.c. znajduje zastosowanie

w toku sprawy, a zatem od chwili doręczenia stronie pozwanej pozwu, którego

odpowiednikiem jest odwołanie. Powoduje to, że nieuprawnione jest wywodzenie z

art. 4799 § 1 k.p.c. obowiązku doręczenia Prezesowi Urzędu odpisu wniosku o

przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skoro dopiero doręczenie

odwołania Prezesowi Urzędu spowoduje stan sprawy w toku.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy z mocy art. 3989 § 2 k.p.c.

orzekł jak w sentencji postanowienia.