III SK 5/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SK 5/12

POSTANOWIENIE

Dnia 9 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło

w sprawie z powództwa S. B. i A. B. prowadzących działalność gospodarczą pod

nazwą P . S. B. A. B. spółka cywilna

przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

o nałożenie kary pieniężnej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 9 sierpnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 września 2011 r.,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

2. zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 270

(dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów

zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 21 września 2011 r., zmienił na skutek

apelacji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes Urzędu) wyrok Sądu

Okręgowego z dnia 26 kwietnia 2010 r., w ten sposób, że oddalił odwołanie S. B. i

A. B., prowadzących działalność gospodarcza pod nazwą P. S. B. A. B. s.c.

(powodowie), od decyzji Prezesa Urzędu z dnia 27 lutego 2009 r.

Przedmiotową decyzją Prezes Urzędu nałożył na powodów karę pieniężną w

wysokości 2000 zł za naruszenie warunku 2.2.1. koncesji na obrót paliwami

ciekłymi w ten sposób, że na stacji paliw położonej w Ś. wprowadzali do obrotu gaz

skroplony o jakości niezgodnej z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z

dnia 28 grudnia 2006 r. w sprawie wymagań jakościowych dla gazu skroplonego.

Powodowie zaskarżyli wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną w

całości. Wnosząc o przyjęcie jej do rozpoznania pełnomocnik powodów podniósł,

że w sprawie występuje istotne zagadnienia prawne oraz zachodzi konieczność

dokonania jednolitej wykładni przepisów art. 864 k.c. w związku z art. 56 ust. 1 pkt

12, ust. 3 i 6 Prawa energetycznego oraz art. 4 ust. 2 ustawy o swobodzie

działalności gospodarczej. Następnie pełnomocnik powoda stwierdził, że w sprawie

ujawnia się zagadnienie, czy kara administracyjna z art. 56 Prawa energetycznego

jest zobowiązaniem, o którym mowa w art. 864 k.c., za które to zobowiązanie

wspólnicy spółki cywilnej ponoszą solidarną odpowiedzialność. W dalszej kolejności

pełnomocnik powoda podniósł, że z powyższym zagadnieniem łączy się

zagadnienie

możliwości

przypisania

wspólnikom

spółki

cywilnej

solidarnej

odpowiedzialności za jedną łączną karę administracyjną im wymierzoną. Wreszcie,

zdaniem pełnomocnika powoda, w sprawie ujawniło się zagadnienie prawne

związane z pojęciem odpowiedzialności karno-administracyjnej podmiotów za karą

wymierzaną na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 12 Prawa energetycznego, a

konkretnie, czy odpowiedzialności tej podlega dana osoba niezależnie od strony

podmiotowej czynu, to jest przypisania jej winy.

Prezes Urzędu w odpowiedzi na skargę kasacyjną powodów wniósł o

wydanie postanowienia o nieprzyjęciu jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów

zastępstwa procesowego, ewentualnie o oddalenie skargi powodów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pełnomocnik

powodów powołał się na występowanie w sprawie różnych zagadnień prawnych, to

jest na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W świetle utrwalonego orzecznictwa

Sądu Najwyższego dotyczącego tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi

kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne

polega na sformułowaniu samego zagadnienia oraz wskazaniu argumentów

prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także na

sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego. Wywód ten powinien być

zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez

sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z

9 maja 2006 r., V CSK 75/06, LEX nr 1102817). Twierdzenie o występowaniu

istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony

problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy

istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni

przepisów konstruujących to zagadnienie (postanowienia Sądu Najwyższego z 10

marca 2010 r., II UK 363/09, LEX nr 577467 i z 12 marca 2010 r., II UK 400/09,

LEX nr 577468).

Odnosząc się do pierwszego ze wskazanych w skardze kasacyjnej powodów

problemu prawnego, jakim jest kwestia nakładania kar pieniężnych za naruszenie

obowiązków o charakterze administracyjnoprawnym na wspólników spółki cywilnej,

Sąd Najwyższy stwierdza, że przedstawione w uzasadnieniu tego zagadnienia

wywody ograniczają się wyartykułowania stanowiska pełnomocnika powodów, co

do wadliwości rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego w tym zakresie. Wadliwość ta ma

polegać na akceptacji wymierzenia jednej łącznej kary powodom, jako wspólnikom

spółki cywilnej, w sytuacji gdy są oni odrębnymi podmiotami i przedsiębiorcami w

rozumieniu prawa, zatem powinni zostać ukarani indywidualnie i z osobna.

Zagadnienie nakładania kar pieniężnych na przedsiębiorców będących wspólnikami

spółki cywilnej nie było do tej pory rozstrzygane przez Sąd Najwyższy, jednakże dla

uczynienia zadość wymogom tak zwanego przedsądu konieczne jest nie tylko, by

sformułowane

przez

skarżącego

zagadnienie

było

nowe,

ale

także

by

postawionemu problemowi prawnemu towarzyszył odpowiedni wywód, w którym

skarżący przedstawi argumenty przemawiające za trafnością rozstrzygnięcia tego

problemu w sugerowany przez niego sposób oraz argumenty wykazujące

wadliwość odmiennego rozwiązania przedmiotowego problemu. Skarga kasacyjna

powodów nie zawiera zaś w tym zakresie żadnej argumentacji.

Tak samo jest w przypadku drugiego ze sformułowanych zagadnień

prawnych, dotyczącego kwalifikacji kary pieniężnej nałożonej na podstawie art. 56

ust. 1 pkt 12 Prawa energetycznego jako zobowiązania w rozumieniu art. 864 k.c.

W tym zakresie wywód skargi kasacyjnej ogranicza się do hasłowego i wybiórczego

odwołania się do orzeczeń sądów administracyjnych, w których kary pieniężne

nałożone zostały indywidualnie na wspólników spółki cywilnej za naruszenia

przepisów prawa odnoszących się do działalności gospodarczej prowadzonej przez

wspólników w ramach takiej spółki.

Z kolei trzecie ze wskazanych w sprawie zagadnień prawnych, dotyczące

charakteru kar pieniężnych z art. 56 Prawa energetycznego oraz przesłanki winy

zostało już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyroki z 25 kwietnia

2007 r., III SK 1/07; z 19 grudnia 2008 r., III SK 38/08; z 4 listopada 2010 r., sygn.

akt III SK 21/10; z 12 kwietnia 2011 r., III SK 46/10).

Wobec niewykazania przez skarżącego okoliczności przemawiających za

przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania, z mocy art. 398 9 § 2 k.p.c. orzeczono

jak

w punkcie 1 postanowienia.

O kosztach

postępowania

kasacyjnego

rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 398²¹ k.p.c. oraz § 12

ust. 4 pkt 2 w związku z § 14 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z

dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).