III SK 23/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III SK 23/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z powództwa Elektrociepłowni K. Spółki Akcyjnej w K.

przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 21 września 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 25 września 2009 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 25 września 2009 r., oddalił apelację

Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes Urzędu) od wyroku Sądu

Okręgowego z dnia 13 listopada 2008 r., w sprawie z powództwa Elektrociepłowni

K. S.A. w K. o umorzenie świadectwa pochodzenia.

Prezes Urzędu zaskarżył powyższy wyroki w całości skargą kasacyjną i

wniósł jego zmianę i oddalenie odwołania, ewentualnie o uchylenie i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji. Wnosząc o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania Prezes Urzędu podnosił, że w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni „odnośnie zasadności

stosowania przepisu art. 9a ust. 8e ustawy – Prawo energetyczne do ustalonego w

niniejszej i podobnych sprawach stanu faktycznego”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

1. Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu nie kwalifikowała się do przyjęcie celem

jej merytorycznego rozpoznania.

2. Na posiedzeniu, którego przedmiotem jest przyjęcie lub odmowa przyjęcia

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania,

Sąd

Najwyższy

bada

jedynie

występowanie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., to jest czy w

sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, czy zachodzi potrzeba

wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i rozbieżności w

orzecznictwie, czy zachodzi nieważność postępowania lub czy skarga

kasacyjna jest oczywiście zasadna (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r.,

sygn. akt I CSK 197/07; postanowienie SN z dnia 11 października 2007 r.,

sygn akt III SK 24/07). Treść tego uzasadnienia nie może być dowolna, lecz

musi

opierać

się

na

argumentacji

jurydycznej

w postaci

wywodu

uwzględniającego zarówno dotychczasowe orzecznictwo (lub wskazującego

jego brak) z zakresu przedstawionego zagadnienia prawnego, jak i poglądy

doktryny. Zakres kognicji Sądu Najwyższego wyznacza treść wniosku o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. W

przypadku, gdy uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania rozmija się z treścią samego wniosku, przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania nie jest zasadne.

3. W niniejszej sprawie podstawę wniosku Prezesa Urzędu o przyjęcie skargi

kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c. stanowi występowanie w

sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeba wykładni przepisów

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Tymczasem uzasadnienie

wniosku zostało sporządzone w sposób odpowiedni dla skargi kasacyjnej, w

której podstawę wniosku o przyjęcie do rozpoznania stanowi jej oczywista

zasadność. W zakresie dotyczącym przepisu art. 9a ust. 8e Prawa

energetycznego, Prezes Urzędu nie przedstawił żadnego zagadnienia

prawnego, argumentując że przepis ten został niewłaściwie zastosowany

przez Sąd drugiej instancji. Nie jest zagadnieniem prawnym brak

orzecznictwa Sądu Najwyższego, ani odpowiedniego dorobku doktryny w

kwestii wydawania świadectwa pochodzenia z kogeneracji. O potrzebie

dokonania wykładni przepisu powołanego w podstawach skargi kasacyjnej

nie świadczy rozbieżność wykładni dokonanej przez Sądy orzekające w

danej sprawie lub sprawach podobnych z wykładnią przyjmowaną przez

stronę

postępowania.

Zagadnieniem

prawnym

nie

jest

również

niezastosowanie przez Sąd Apelacyjny art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, ani

nieskierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego na

podstawie art. 193 Konstytucji RP.

4. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia.