Legislator Case Law & Legislation
III RN 19/97 AI generated

III RN 19/97 · Sąd Najwyższy

Case Number III RN 19/97
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

1996 r. [...] odrzucił skargę Ewy i Sławomira K. na decyzję Izby Skarbowej w C. z dnia 22 kwietnia 1996 r. [...] w przedmiocie określenia i ustalenia zobowiązania podatkowego

Legislator headnote

AI generated

III RN 19/97 · Sąd Najwyższy: reprezentowana byłą przez pełnomocnika - radcę prawnego Krzysztofa M. M. działającego w Kancelarii Prawniczej [...] w C. Tymczasem, stosownie do postanowienia art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 24 kwietnia 1997 r.

III RN 19/97

Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, 30-dniowy termin dla wniesienia

skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego liczy się od dnia, w którym temu

pełnomocnikowi doręczone zostało rozstrzygnięcie w sprawie (art. 35 ust. 1 oraz

art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz.

U. Nr 74, poz. 368 ze zm., w związku z art. 40 § 2 oraz art. 57 KPA).

Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Adam Józefowicz,

Andrzej Wasilewski (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara

Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 1997 r. sprawy ze skargi Ewy i

Sławomira K. na decyzję Izby Skarbowej w C. z dnia 22 kwietnia 1996 r. [...] w przedmiocie określenia i ustalenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, na skutek

rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od postanowienia Naczelnego Sądu

Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 1996 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 września

1996 r. [...] odrzucił skargę Ewy i Sławomira K. na decyzję Izby Skarbowej w C. z dnia

22 kwietnia 1996 r. [...] w przedmiocie określenia i ustalenia zobowiązania podatkowego

od towarów i usług. Podstawą odrzucenia skargi przez Sąd było ustalenie, że skarżący

wnieśli skargę po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia (art. 35 ust. 1 w

związku z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 5 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie

Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Minister Sprawiedliwości pismem z

dnia 24 marca 1997 r. [...] wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego postanowienia,

w której zarzucił rażące naruszenie art. 40 § 2 KPA w związku z art. 35 ust. 1 i art. 59

ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono w szczególności, że odrzucając skargę strony z powodu jej wniesienia po upływie terminu 30 dni od dnia

doręczenia decyzji administracyjnej skarżącym, Naczelny Sąd Administracyjny nie wziął

pod uwagę, że w postępowaniu toczącym się przed organami podatkowymi strona

reprezentowana byłą przez pełnomocnika - radcę prawnego Krzysztofa M. M. działającego w Kancelarii Prawniczej [...] w C. Tymczasem, stosownie do postanowienia art.

40 § 2 KPA, w takim wypadku pisma doręcza się pełnomocnikowi strony, a w

konsekwencji także i 30-dniowy termin dla wniesienia skargi winien być liczony od daty

doręczenia mu decyzji. W tej sytuacji Minister Sprawiedliwości działając na podstawie

art. 57 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz na podstawie art. 10

ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189) wniósł o

uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi

Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. Podstawą prawną postanowienia

Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 1996 r. [...] w sprawie odrzucenia skargi strony, było dokonane przez ten Sąd ustalenie, że skarga ta została złożona za pośrednictwem poczty w dniu 28 maja 1996 r., tzn. po upływie 30-dniowego

terminu liczonego od daty doręczenia stronie decyzji Izby Skarbowej z dnia 22 kwietnia

1996 r., czyli od dnia 25 kwietnia 1996 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie wziął

natomiast pod uwagę okoliczności, że w postępowaniu, w którym wydana została zaskarżona decyzja podatkowa, strona reprezentowana była przez pełnomocnika - radcę

prawnego Krzysztofa M. M. Tymczasem, stosownie do przepisu art. 40 § 2 KPA, jeżeli

strona ustanowiła pełnomocnika, organ administracyjny prowadzący postępowanie ma

obowiązek doręczania wszelkich pism w sprawie, w tym także orzeczeń,

ustanowionemu pełnomocnikowi (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9

września 1993 r., III ARN 45/93, OSNCP 1994 z. 5 poz. 112). W konsekwencji, w

wypadku, gdy strona ustanowiła pełnomocnika, 30-dniowy termin dla wniesienia skargi

do Naczelnego Sądu Administracyjnego liczy się od dnia, w którym rozstrzygnięcie w

sprawie doręczone zostało pełnomocnikowi strony (art. 35 ust. 1 oraz art. 59 ustawy z

dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze

zm., w związku z art. 40 § 2 oraz art. 57 i nast. KPA). W przedmiotowej sprawie

pełnomocnik strony potwierdził odbiór zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej w dniu 29

kwietnia 1996 r., natomiast skarga na decyzję została wniesiona za pośrednictwem

poczty w dniu 28 maja 1996 r., co oznacza, że zachowany został 30-dniowy termin dla

złożenia skargi i tym samym nie było podstaw dla jej odrzucenia.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 13 §

1 KPC w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu

postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego,

ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. Nr 43, poz. 189) orzekł jak w sentencji postanowienia.