III RN 167/01 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 15 października 2002 r.

III RN 167/01

Od ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego Prezesa Głównego Urzędu

Ceł przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 74 ustawy z dnia 24

lipca 1999 r. o Służbie Celnej, Dz.U. Nr 72, poz. 802 ze zm. w związku z art. 19

pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym,

Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Jerzy

Kwaśniewski, Andrzej Wasilewski (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2002 r. sprawy ze skargi Marcina C. na orzeczenie dyscyplinarne Prezesa

Głównego Urzędu Ceł z dnia 5 lutego 2001 r. [...] w przedmiocie wymierzonej kary

dyscyplinarnej, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2001 r.

[...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 marca

2001 r. [...] odrzucił skargę Marcina C. na orzeczenie dyscyplinarne Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 5 lutego 2001 r. [...] w przedmiocie wymierzonej kary dyscyplinarnej. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że: „Art. 19 pkt 3

ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74,

poz. 368 ze zm.) stanowi, że Sąd ten nie jest właściwy w sprawach dyscyplinarnych,

chyba że ustawa stanowi inaczej. Regulacji powyższej, odnośnie do funkcjonariuszy

celnych nie wyłączył żaden przepis ustawowy”.

Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 1 sierpnia 2001 r. [...] wniósł rewizję

nadzwyczajną od powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w

Warszawie z dnia 26 marca 2001 r. [...], zarzucając rażące naruszenie art. 74 ust. 1

ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz.U. Nr 72, poz. 802 ze zm.) oraz

art. 19 pkt 3 ustawy o NSA, a w konsekwencji na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy o

NSA wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono w szczególności, że wskazany art. 74 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej - wbrew stwierdzeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartemu w

uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - stanowi wyraźnie, iż od orzeczeń dyscyplinarnych Prezesa Głównego Urzędu Ceł ukaranemu przysługuje prawo odwołania w drodze skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wedle art. 19 pkt 3 ustawy o NSA, Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy „w sprawach dyscyplinarnych, chyba że ustawa stanowi inaczej”. Skoro więc

art. 74 ustawy o Służbie Celnej stanowi, iż od ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to oznacza to, że w danym wypadku nie obowiązuje wynikające z dyspozycji art. 19 pkt 3 ustawy o NSA wyłączenie

właściwości tego Sądu.

W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny, odrzucając w rozpoznawanej

sprawie skargę na orzeczenie dyscyplinarne Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 5

lutego 2001 r. - jako niedopuszczalną ze względu na wyłączenie, o którym mowa w

art. 19 pkt 3 ustawy o NSA - rażąco naruszył art. 74 ustawy o Służbie Celnej.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 13 § 1 KPC

w związku z art.10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania

cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i

Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego,

ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw

(Dz.U. Nr 43, poz.189 ze zm.) orzekł jak w sentencji.