III RN 136/99 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 29 marca 2000 r.

III RN 136/99

Uzyskanie przez miasto praw powiatu nie pozbawiło mocy obowiązującej

statutu uchwalonego przed uzyskaniem tych uprawnień (art. 1 ustawy z dnia 24

lipca 1998 r. o wejściu w życie ustawy o samorządzie powiatowym, ustawy o

samorządzie województwa oraz ustawy o administracji rządowej w województwie, Dz.U. Nr 99, poz. 631).

Przewodniczący: SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Jerzy Kwaśniewski, Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara

Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2000 r. sprawy ze skargi Piotra J.

na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia 20 sierpnia 1996 r. [...] w przedmiocie statutu

Miasta Ś. na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z

dnia 13 stycznia 1999 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Minister Sprawiedliwości w sprawie ze skargi Piotra J. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia 20 sierpnia 1996 r. w przedmiocie statutu tego miasta wniósł rewizję

nadzwyczajną od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 13 stycznia 1999 r. [...]. Zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę, wniesioną na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca

1990 r. o samorządzie terytorialnym (jednolity tekst: Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze

zm.). Przyczyną odrzucenia skargi był fakt, iż od dnia 1 stycznia 1999 r. Rada Miasta

Ś. uległa rozwiązaniu, a Miasto Ś. stało się miastem na prawach powiatu. W miejsce

dotychczasowego statutu będzie uchwalony „statut rady miasta na prawach powiatu”,

a więc skarga jest bezprzedmiotowa i podlega odrzuceniu na podstawie art. 27 ust. 2

ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74,

poz. 368 ze zm.)

W rewizji nadzwyczajnej zarzucono rażące naruszenie art. 27 ust. 2 ustawy o

Naczelnym Sądzie Administracyjnym i art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998

r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. Nr 91, poz. 578 ze zm.). Podniesiono, iż zgodnie z tymi przepisami ustawy o samorządzie powiatowym funkcje organów powiatu w

miastach na prawach powiatu sprawują rada i zarząd miasta (art. 92 ust. 1) oraz że

miasta na prawach powiatu wykonują zadania powiatu na zasadach określonych w

tej ustawie (art. 92 ust. 2). Zdaniem Ministra Sprawiedliwości z żadnego przepisu nie

wynika, aby w związku z reformą administracji publicznej doszło do rozwiązania rad

gmin z mocy prawa ani aby wybór nowej rady stanowił przeszkodę do zaskarżenia

uchwał podjętych przez radę poprzedniej kadencji. Nie ma także podstaw do przyjęcia, że zmiana pozycji prawnej i ustroju miasta Ś. (tak jak i każdej gminy uzyskującej

prawa powiatu) spowodowała, że uprzednio uchwalony statut przestał obowiązywać

z mocy prawa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.

Trafnie stwierdzono w niej, iż brak jest przepisów powodujących utratę mocy

obowiązującej statutu uchwalonego przed uzyskaniem przez miasto Ś. statusu miasta na prawach powiatu. Nie przewiduje tego ani ustawa o samorządzie powiatowym,

ani ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o wejściu w życie ustawy o samorządzie powiatowym, ustawy o samorządzie województwa oraz ustawy o administracji rządowej w

województwie (Dz.U. Nr 99, poz. 631). Według tej ustawy (art. 1) ustawa o samorządzie powiatowym weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., jednakże z licznymi

wyjątkami. Dotyczą one także statutu i organu uprawnionego do jego uchwalenia, to

jest przepisów art. 40 ust. 2 pkt 1 i art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o wejściu w życie..., przepisy te obowiązują od

dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw przez Państwową Komisję Wyborczą zbiorczych

wyników wyborów do rad powiatów. Wyniki te ogłoszono w Dzienniku Ustaw z 1998

r. Nr 131, poz. 861 z dnia 27 października 1998 r. Od tego dnia nowowybrana rada

miasta Ś. (na prawach powiatu) uzyskała uprawnienie do uchwalenia nowego lub

zmiany nadal obowiązującego statutu miasta. Gdyby uchwaliła ona statut przed

dniem 1 stycznia 1999 r., to wszedłby on w życie nie wcześniej niż z tym dniem (art.

1 ust. 2 ustawy o wejściu w życie...). W dacie orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny obowiązywał zaskarżony statut – brak bowiem danych o uchwaleniu nowego – oraz istniał organ uprawniony do jego zmiany. Skarga była więc dopuszczalna, a bezprzedmiotowa stałaby się w przypadku uchwalenia nowego statutu.

Mogłoby to stanowić podstawę do umorzenia postępowania z mocy art. 355 § 1 KPC

w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Z tych względów na podstawie art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego... (Dz.U. Nr 43, poz. 189 ze zm.) w związku z

odpowiednio stosowanym art. 39313 § 1 KPC orzeczono jak w sentencji.