III RN 104/98 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedwymaganym przepisami terminie wniosku złożonego przez skarżące Przedsiębiorstwo, w dniu 20 czerwca 1997 r. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Adminis- złożył wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 stycznia 1998 r. [...]
Legislator headnote
AI generatedart. 236 ust. 2 Konstytucji; III RN 104/98 · Sąd Najwyższy: administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 15 stycznia 1999 r.
III RN 104/98
Orzeczenie o kosztach postępowania na rzecz strony skarżącej, w sytuacji gdy postępowanie sądowoadministracyjne umorzono wobec cofnięcia przez
nią skargi na rozprawie, stanowi rażące naruszenie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia
11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze
zm.).
Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski
(sprawozdawca), Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 1999 r. na posiedzeniu
niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Rozrywkowo - Usługowego „F.” w K.
na bezczynność Ministra Finansów w Warszawie w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier w W., na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra
Sprawiedliwości [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 1998 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i oddalić wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Rozrywkowo-Usługowe „F.” w K. w dniu 10 października
1997 r. wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na
bezczynność Ministra Finansów w sprawie dotyczącej udzielenia zezwolenia na
prowadzenie salonu gier w W., w której zarzuciło, że Minister Finansów nie załatwił w
wymaganym przepisami terminie wniosku złożonego przez skarżące Przedsiębiorstwo, w dniu 20 czerwca 1997 r. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Adminis-
tracyjnym w dniu 6 stycznia 1998 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę,
informując, że czyni to wobec wydania przez Ministra Finansów w dniu 14 października decyzji o umorzeniu postępowania w przedmiotowej sprawie i równocześnie
złożył wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 stycznia 1998 r. [...]
umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja
1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) oraz
zasądził na rzecz skarżącego kwotę 232,50 zł tytułem kosztów postępowania.
Minister Sprawiedliwości [...] wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego
postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...], zarzucając,
że w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania narusza w sposób
rażący art. 55 ust. 1 ustawy o NSA i w tej sytuacji na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy
o NSA wniósł o uchylenie punktu 2 zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku
skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.
Art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) stanowi jednoznacznie, że Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w sprawie zwrotu kosztów postępowania od organu, który dopuścił się bezczynności, na rzecz skarżącego tylko wówczas, gdy skarga została
uwzględniona. Jest poza sporem, że sytuacja taka nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie, a tym samym orzekając o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, Sąd rażąco naruszył prawo. Natomiast jeżeli Sąd umarza postępowanie wobec cofnięcia skargi przez skarżącego na rozprawie, skarżącemu zwraca się jedynie
połowę wpisu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 236 ust.
2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz.
483) oraz art. 39315 KPC w związku art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie
Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania
administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189 ze zm.) orzekł jak w sentencji.