III PZ 9/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III PZ 9/10

POSTANOWIENIE

Dnia 5 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z powództwa J. C.

przeciwko Z. AUTO Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Siedlcach

o zadośćuczynienie i rentę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 stycznia 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 października 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 października 2010 r., Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy

Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu

z dnia 1 czerwca 2010 r. W ocenie Sądu powód wezwany do usunięcia braków

skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, uzupełnił te braki jedynie w

zakresie dołączenia dwóch brakujących odpisów skargi oraz wniosku o przyjęcie jej

do rozpoznania; pismo procesowe powoda uzupełniające skargę nadal jednak nie

zawierało uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.

Powód w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie wskazując,

że w piśmie uzupełniającym braki skargi zawarty był wniosek o przyjęcie i

rozpoznanie skargi kasacyjnej jako uzasadnionej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. niezależnie od wymagań wskazanych w art.

3984 § 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie do

rozpoznania i jego uzasadnienie. Stosownie do treści art. 398 9 § 1 k.p.c. skarżący

powinien wskazać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów albo, że zachodzi nieważność

postępowania lub że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Obowiązek

określony w art. 3984 § 2 k.p.c. powinien mieć charakter odrębnego wywodu

przedstawiającego argumentację uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania. Słusznie Sąd Apelacyjny przyjął, że nie został on wypełniony przez

powoda, który w tym zakresie ograniczył się jedynie do stwierdzenia: „wnoszę o

rozpoznanie skargi kasacyjnej jako w pełni zasadnej”, co nie tylko nie pokrywa się z

żadną z ustawowych okoliczności przemawiających za przyjęciem jej do

rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.) - w szczególności nie oznacza wskazania, że

skarga jest oczywiście uzasadniona – ale nie stanowi również nawet namiastki

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Wniosek powoda nie

został dopełniony o żadne argumenty go popierające, wyraża on jedynie

przekonanie jego autora o jego zasadności.

Tym samym należy uznać, że Sąd Apelacyjny miał podstawy do odrzucenia

skargi kasacyjnej powoda, a tym samym zażalenie jest bezzasadne.

Z tych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3

k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.